Zawał serca – przyczyny i skutki

Zawał serca - przyczyny i skutki

Nieregularne miesiączkowanie to problem, z którym boryka się coraz więcej Polek. Ciągłe życie w biegu, nieustanny stres, zła dieta, leczenie hormonalne, zmiany klimatu, a nawet zwykłe przeziębienie … – przyczyn nieregularnych miesiączek może być doprawdy nieskończenie dużo.
Jeśli nieregularne miesiączki zdarzają się sporadycznie nie powinnaś mieć powodów do niepokoju. Jeśli jednak nieregularność pojawia się w kolejnych cyklach powinnaś zasięgnąć porady wykwalifikowanego specjalisty, jakim jest lekarz ginekolog. Zdarza się, że przyczyna nieprawidłowości nie zostaje rozpoznana i lekarz przepisuje leki, które mają za zadanie wyregulować cykl miesiączkowy.
Wiele kobiet przywiązuje zbyt mało uwagi swojemu ciału i nie wie nawet ile dni trwa u nich cykl miesiączkowy. Niektóre kobiety mają cykle 28-dniowe, inne 30 – dniowe i nie ma tu powodu do niepokoju. Najważniejsza jest regularność. Dzisiejszy świat nie daje kobietom wytchnienia i z braku czasu zapominamy o obserwacji długości cyklu. Problem pojawia się, kiedy wydaje nam się, że już powinnyśmy dostać okres, jednak nadal go nie ma. Wielu kobietom w obserwacji cyklu pomagają specjalnie do tego przeznaczone aplikacje na smartfona. Aplikacje takie są zwykle darmowe i pozwalają nie tylko na mierzenie cyklu, ale też przypominają o zbliżającej się miesiączce i umożliwiają notowania dodatkowych objawów związanych z cyklem menstruacyjnym tj. ból piersi, obrzęk podbrzusza, zmienne nastroje itp.
Warto zaznaczyć, że objawy związane z cyklem miesiączkowym są takie same jak objawy ciąży. Jeśli w danym cyklu współżyłaś, a okres nie pojawia się – wykonaj test ciążowy. Ciąża jest możliwa praktycznie zawsze, gdy dochodzi do współżycia. Stuprocentowo skuteczne metody antykoncepcji tak naprawdę nie istnieją. Współżycie zawsze niesie ze sobą ryzyko zajścia w ciążę.
Dostępne na rynku testy ciążowe kosztują kilka złotych, są czułe i wykrywają ciążę już po kilku dniach od zapłodnienia. Jeśli test ciążowy wyszedł negatywny możesz go powtórzyć po kilku dniach (jeśli miesiączka nadal się nie pojawiła). Oczywiście test ciążowy ma charakter informacyjny – ciążę powinien ostatecznie potwierdzić lub wykluczyć lekarz ginekolog. Jeśli test ciążowy wyszedł pozytywny powinnaś jak najszybciej udać się do ginekologa i wykonać zlecone przez niego badania. Jeśli ciąża nie jest przypadkiem i od pewnego czasu starałaś się o dziecko radzimy na początek powstrzymać emocje i nie rozpowiadać dobrych wieści. Serduszko dziecka wykształca się po kilku tygodniach – warto poczekać, aż na monitorze aparatu ultrasonograficznego pojawi się pulsujący punkt, który potwierdzi, że ciąża jest żywa.
W pierwszych dniach, a nawet tygodniach po zapłodnieniu mogą ci dokuczać charakterystyczne objawy ciąży. W początkowej fazie ciąży Twój organizm poddany jest prawdziwej, hormonalnej burzy. W tym okresie Twoje piersi mogą być bolesne w dotyku, podbrzusze może pobolewać z uwagi na powiększającą się macicę, mogą Ci także dokuczać mdłości i poranne wymioty. Charakterystycznym objawem ciąży jest także częstsze oddawanie moczu – powiększająca się macica uciska na pęcherz moczowy. Wspomniane objawy ciąży mijają zwykle z początkiem drugiego trymestru ciąży, a u niektórych kobiet nie pojawiają się wcale.
Warto zaznaczyć, że bycie w ciąży to konieczność regularnych wizyt u ginekologa. Już na pierwszej wizycie lekarz potwierdzający istnienie ciąży zakłada pacjentce kartę ciąży. W karcie tej notowane są kolejne wyniki zlecanych przez lekarza badań. W ciąży kilkukrotnie badana jest krew pacjentki, mocz oraz wykonywane są badania ultrasonograficzne. Oprócz standardowych badań krwi i badań USG lekarz zleca też dodatkowe badania, które wykonywane są w poszczególnych okresach ciąży. Jednym z nich jest próba cukrzycowa, która ma za zadanie wykluczyć dość niebezpieczną cukrzycę ciążową. Będąc w ciąży należy poinformować lekarza prowadzącego o swoich chorobach i aktualnie przyjmowanych lekach, gdyż może się okazać, że przyjmowane lekarstwa zagrażają zdrowiu lub życiu dziecka. W ciąży nie można brać żadnych lekarstw na własną rękę! Tyczy się to również ziół, które mogą mieć właściwości poronne. Bezpieczne są jedynie leki homeopatyczne – można je brać bez obaw o rozwijające się w łonie dziecko.
Kobiety w ciąży muszą uważać nie tylko na lekarstwa przyjmowane wewnętrznie, ale też na maści i kosmetyki. Znajdujące się w kosmetykach składniki przenikają przez skórę i mogą mieć negatywny wpływ na rozwój płodu. W drogeriach można znaleźć specjalne półki z kosmetykami przeznaczonymi dla kobiet ciężarnych. Kosmetyki takie są przebadane pod kątem wpływu na rozwój dziecka i bezpieczne dla przyszłych mam. Pielęgnując ciało w ciąży należy zwrócić uwagę zwłaszcza na skórę brzucha. Brzuch poddany silnemu rozciąganiu może być podatny na niechciane rozstępy. Kluczem do zapobiegnięcia rozstępom jest regularne stosowanie preparatu nawilżającego. Sprawdzą się tutaj balsami i oliwki dla kobiet w ciąży.
Pierwsza ciąża to zupełnie nowy etap w życiu kobiety. Niektóre z objawów mogą niepokoić – w takim wypadku należy skontaktować się ze swoim lekarzem, który poinstruuje co należy robić w danym przypadku.
Należy także bezzwłocznie zgłosić się do lekarza (lub szpitala) w przypadku pojawienia się krwawienia, skurczy lub nagłego ustania ruchów dziecka (jeśli były już odczuwalne). Wizyty u ginekologa następują zwykle w czterotygodniowych ostępach. Większość lekarzy uważa, że to wystarczający odstęp czasu, w którym mogą wychwycić pojawiające się nieprawidłowości. Należy jednak bacznie obserwować swoje ciało. Ból, krwawienie, zmiana śluzu – wszystkie nowe objawy ciąży mogą niepokoić i należy je sprawdzić.
Podsumowując – ciąża to jedna z możliwych przyczyn braku miesiączki. Jeśli jednak nie starasz się o dziecko – nie wpadaj w panikę. Tak naprawdę przyczyn braku miesiączki może być cała masa. Wszelkie wątpliwości związane z przesunięciem lub zanikiem miesiączki powinien wyjaśnić lekarz ginekolog. Tak jak wcześniej wspomniano objawy ciąży pokrywają się z objawami menstruacji – łatwo je pomylić.

Zanik miesiączki – czy zawsze oznacza ciążę?

Zanik miesiączki - czy zawsze oznacza ciążę?

Ciąża jest niewątpliwie najpiękniejszym momentem w życiu kobiety. Świadomość, że w organizmie pojawia się mała istota potrafi całkowicie wywrócić do góry nogami życie kobiety zarówno jak i partnera. Od samego początku między matką a dzieckiem pojawia się niezwykła więź, która rośnie wraz z obwodem brzucha.
Gdy otoczenie dowiaduje się o ciąży, często zadaje pytanie: który to miesiąc? I często nie dostają odpowiedzi na zadane pytanie, gdyż lekarze,a dzięki temu też przyszłe matki nie mówią o miesiącach ciąży, a o tygodniach. W zamian dostają odpowiedz, który jest to tydzień ciąży i często są zdziwieni, gdyż dla niektórych osób (szczególnie mężczyzn, bądź tych kobiet, które z ciążą nie miały nic wspólnego) podawanie czasu trwania ciąży w tygodniach jest niezrozumiałe. Dla nich to tak jakby zapytać o godzinę, a dostać odpowiedz ile minut jest po północy. Jednakże lekarze wolą być bardziej precyzyjni, dlatego całą ciążę posługują się terminem ”tydzień ciąży”, a nie ”miesiąc”.
Ciąża dzieli się również na 3 trymestry. Dlaczego akurat na 3? Otóż podczas ciąży wyznacza się 3 najważniejsze etapy ciąży (czyli trymestry).
Pierwszy trymestr trwa mniej więcej do 12 tygodnia ciąży i charakteryzuje się tym, że dziecko w tym okresie zaczyna się rozwijać, kształtują się jego narządy oraz główne układy. Warto wspomnieć, że w tym trymestrze może dojąć do całkowitego poronienia które odbywa się zupełnie tak, jak zwykła miesiączka.
Drugi trymestr trwa mniej więcej od 13 do 26 tygodnia ciąży i w tym czasie dziecko jest już ukształtowane, jego waga zwiększa się, a ciało wydłuża.
Trzeci trymestr zaczyna się mnie więcej w 28 tygodniu ciąży i trwa aż do porodu. W tym okresie dziecko znacznie rośnie oraz powiększa swoją wagę. Mimo iż ciąża powinna trwać od 36 do 40 tygodni dziecko ma ogromną szansę przeżyć, gdyż jest już w pełni ukształtowane.

Pierwszy miesiąc bez wątpienia jest tym najbardziej wyjątkowym i chociaż dziecko dopiero zaczyna swoją przygodę w brzuchu, daje już o sobie znać. Każdy organizm jest inny dlatego też każda kobieta inaczej przeżywa ten okres, jednakże u większości dominują poranne nudności, częste wahania nastroju, senność a także zmiana upodobań kulinarnych, często nawet brak chęci na pokarmy, których wcześniej nigdy by nie odmówiła. W przypadku, gdy przyszła matka pali papierosy w pierwszym miesiącu ciąży może również odczuwać do nich niechęć a nawet może jej przeszkadzać towarzystwo osób palących. Również poranna kawa może stracić swój smak, a jej zapach może nawet przyprawiać o mdłości.

Kobieta na początku uczy się swojego organizmu na nowo, gdyż wszystko w nim się zmienia jednak prawdziwe zmiany zaczyna dostrzegać dopiero nieco później.
Szczególnym momentem jest okres, w którym ciąża ma swój półmetek. To właśnie mniej więcej 18 tydzień ciąży jest okresem, gdzie dziecko bardzo się rozwija a matka zauważa, że ciąża oprócz cudownych chwil niesie za sobą też wiele dolegliwości.Gdy kobieta dowie się o ciąży, natychmiast powinna udać się do ginekologa w celu przeprowadzenia pierwszych badań. W późniejszych badaniach ginekolog może już przypuszczać płeć dziecka, lecz to właśnie około 18 tygodnia ciąży lekarz jest w stanie potwierdzić informacje.
Co zmienia się u dziecka?
W tym okresie dziecko waży około 200 gram oraz powinno mieć około 14-15 cm długości. Wielkość ta porównywana jest do dużego jabłka lub połowy piersi kurczaka. W tym okresie skóra dziecka pokryta jest tak zwaną mazią płodową, której zadaniem jest oddzielanie skóry od płynnego środowiska, jakim są wody płodowe oraz zabezpiecza skórę w razie przedwczesnego przyjścia na świat. Warto wspomnieć, ze w tym okresie pojawiają się u maluszka unikalne linie papilarne. Mimo sporych rozmiarów oraz posiadania wielu umiejętności np. ziewania, ssanie palca, dziecko nie jest jeszcze przygotowane na wyjście na świat, gdyż nie potrafi samodzielnie oddychać, a dopiero co uczy się tej umiejętności. Pobiera tlen poprzez matkę, która powinna starać się oddychać powoli, spokojnie lecz głęboko. Do wymiany tlenu dochodzi w łożysku, gdzie krew dopływa tętnicami a odpływa pępowiną. Dziecko staje się już bardzo ruchliwe, potrafi rozprostować nóżki, obracać się oraz kręcić główką. Zaczyna też być czułe na dotyk dlatego tez trzeba zachować szczególną ostrożność przy dobieraniu spodni, aby nie były za ciasne, należy również szczególnie uważać aby nie otrzeć się przypadkiem o krawędź bądź też nie uciskać brzucha. Natomiast w tym czasie należy poświęcać dużo czasu na dotykanie, głaskanie brzucha, rozmowę z nim oraz puszczanie mu spokojnej muzyki, gdyż dziecko w tym okresie jest czułe na takie bodźce i zaczyna ”rozumieć język miłości”, co pozwala budować z maleństwem jeszcze większą więź między nim a rodzicami.
Co zmienia się w ciele kobiety?
Okres ten charakteryzuję się znacznym wzrostem brzucha. Zaczyna on być widoczny oraz pojawiają się na nim rozstępy. Wraz z rozwojem dziecka oraz wzrostem jego wagi i długości, kręgosłup kobiety również zaczyna odczuwać dyskomfort. W tym okresie trzeba przygotować się na ból kręgosłupa, gdyż organizm kobiety nie zdąży jeszcze przyzwyczaić się do ciężaru. Można również przygotować się na zwiększony apetyt oraz charakterystyczne dla kobiet w ciąży tak zwane ”zachcianki” czyli chęć łączenie ze sobą pokarmów, których przeważnie nikt nie ma ochoty jeść razem a często mogą nawet skutkować wzdęciami bądź rozwolnieniem np. jedzenie lodów z ogórkami. Warto zachować jednak w tym zdrowy umiar gdyż kobieta mimo, że nosi w sobie drugiego człowieka nie powinna jeść za dwoje a dla dwoję w związku z czym powinna odżywiać się regularnie oraz zdrowo, gdyż dieta matki ma ogromny wpływ na rozwój dziecka. Zwiększony apetyt jest wynikiem hormonów, które powodują również częste ”napady” gorąca które są normalnym zjawiskiem dla kobiet w ciąży oraz za zawroty głowy i problemy z pamięcią. Te same hormony są również odpowiedzialne za to, ze włosy są bardziej lśniące i szybciej rosną, a paznokcie również jeszcze nie były tak piękne jak teraz.
Ważną sprawą w życiu przyszłej mamy oraz dziecka są systematyczne wizyty u ginekologa który kontroluje stan zdrowia obydwóch pacjentów oraz wykonywanie zaleconych przez niego badań, dlatego ważne jest aby chodzić na nie tak często, jak zaleca ginekolog.

Czuję ruchy mojego dziecka – czyli 18 miesiąc ciąży.

Czuję ruchy mojego dziecka - czyli 18 miesiąc ciąży.

Często bywa niestety tak, że nasze zdrowie może ucierpieć w wyniku pracy. Nie ma w tym nic dziwnego. Bardzo wiele osób pracuje w niełatwych warunkach. Stąd problemy ze zdrowiem. Wówczas najlepszym rozwiązaniem jest udanie się na rehabilitację. Warto wiedzieć, że skierowanie na taką rehabilitację można uzyskać z ZUS.

Jak to zrobić? W pierwszej kolejności należy udać się oczywiście do lekarza. Ten po odpowiednich badaniach sprawdzi, czy konieczna jest rehabilitacja. Jeśli tak wypisze on odpowiednie skierowanie, z którym następnie należy udać się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Tak to wygląda w dużym skrócie. Oczywiście w rzeczywistości procedura ta jest o wiele bardziej skomplikowana.

Przede wszystkim należy dokładnie wiedzieć komu taka rehabilitacja z ZUS się należy a komu nie. Aby móc skorzystać z takiej rehabilitacji trzeba być oczywiście w pierwszej kolejności osobą ubezpieczoną. Ale to nie wszystko. Rehabilitacja z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje tym osobom, którym grozi częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. Z rehabilitacji mogą skorzystać także ci renciści, u których stwierdzi się, że rehabilitacja może pomóc im wrócić na rynek pracy. Dodatkowo z rehabilitacji z ZUS mogą skorzystać te osoby, które utraciły pracę przebywając na zwolnieniu chorobowym. Pod warunkiem, iż stwierdzi się, że po rehabilitacji będą one w stanie wrócić na rynek pracy. Ważne jest to, że z rehabilitacji z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mogą skorzystać Ci renciści, który świadczenie to otrzymali na stałe. Skoro bowiem rentę otrzymali na stałe to oznacza to, iż nie są już wstanie wrócić na rynek pracy. Jak zatem widać liczba osób, które mogą z rehabilitacji skorzystać jest dość spora.

Już wcześniej pokrótce wspomniano o tym w jaki sposób można ubiegać się o skierowanie na rehabilitację z ZUS. W szczegółach wygląda to jednak nieco bardziej skomplikowanie. Przede wszystkim trzeba wiedzieć, że wniosek o rehabilitacje może wypełnić każdy lekarz. Niezależnie od tego czy jest to lekarz z NFZ czy lekarz przyjmujący prywatnie. Każdy taki wniosek musi zawierać podstawowe dane pacjenta. Mowa tu oczywiście o danych personalnych takich jak imię i nazwisko, numer PESEL, adres zamieszkania, a także opis rodzaju choroby, na którą cierpi pacjent. Wniosek taki poza tym musi zawierać jeszcze jedną, niezwykle ważną, informację. Mowa tutaj o opinii lekarza stwierdzającej, że odbycie rehabilitacji skutecznie pozwoli pacjentowi na powrót na rynek pracy. Kiedy taki wniosek jest już gotowy kolejnym krokiem jest udanie się pacjenta do placówki Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nie ma znaczenia jaka to będzie placówka. Wraz z wniosek pacjent dostarczyć powinien swoją dokumentację medyczną opisującą daną chorobę czy schorzenie. Po złożeniu wszelkich dokumentów Zakład Ubezpieczeń Społecznych podejmuje decyzję. Może być to jedna z trzech decyzji: pozytywna, odmowna lub skierowanie pacjenta na dodatkowe badanie przez lekarza ZUS. Skierowanie na dodatkowe badanie odbywa się zwykle w przypadku kiedy Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdzi, iż dokumentacja medyczna pacjenta jest niepełna.

Niezwykle ważna jest jeszcze jednak kwestia. Trzeba bowiem wiedzieć, ze rehabilitacja z ZUS jest całkowicie bezpłatna. Co ważne, Zakład Ubezpieczeń Społecznych pokrywa nie tylko samą rehabilitację, ale także pobyt oraz wyżywienie w ośrodku rehabilitacyjnym. Co więcej, Zakład Ubezpieczeń Społecznych pokrywa także wszelkie koszty związane z podróżą pacjenta do ośrodka rehabilitacyjnego. Jak zatem widać rehabilitacja w ramach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest całkowicie bezpłatna.

Nie ma się zatem co dziwić, iż rehabilitacja taka jest niezwykle popularna wśród pacjentów. To oczywiście niestety oznacza dość długi czas oczekiwania na termin rehabilitacji. Często jest to nawet kilka miesięcy. Nie można się jednak takiej sytuacji dziwić jeśli weźmie się pod uwagę, iż cały taki proces jest bezpłatny. W takim przypadku bardzo wiele osób, zwłaszcza renciści, wolą poczekać na swoją kolej i skorzystać z rehabilitacji bezpłatnie niż udać się na rehabilitację prywatnie, która często niestety wiąże się z dość wysokimi kosztami.

Bardzo wiele osób ma jednak obawy, że skoro cała rehabilitacja jest bezpłatna to nie jest ona zbyt wysokiej jakości. Nie jest to prawda. Wszyscy pacjencji, którzy otrzymują pozytywną decyzję dotyczącą rehabilitacji zawsze kierowani są do ośrodków rehabilitacyjnych o wysokiej jakości. W ośrodkach takich pracuje wykwalifikowana kadra rehabilitantów. Oznacza to, że każdy pacjent może w ramach rehabilitacji z ZUS otrzymać fachową oraz profesjonalną pomoc medyczną. Dlatego też rehabilitacja ta jest często bardzo skuteczna. Bardzo wielu pacjentów po takiej właśnie rehabilitacji wraca skutecznie na rynek pracy. Nie ma się zatem co dziwić, że takie wiele osób chce z takiej możliwości skorzystać.

Jednak w ramach świadczeń z ZUS starać się można nie tylko o skierowanie na samą rehabilitację. Osoby borykające się ze zdrowiem, które przez to mają problem z powrotem na rynek pracy mogą także starać się o pobyt w sanatorium. Trzeba wiedzieć, iż zarówno rehabilitacji jak i pobytu w sanatorium cała procedura wygląda dokładnie tak samo. Ważne jest także to, że pobyt w sanatorium osoby skierowanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest także całkowicie bezpłatny.

Jak zatem widać Zakład Ubezpieczeń Społecznych posiada skuteczne środki, które pomóc mogą osobą ubezpieczonym, które z powodu różnego rodzaju chorób i schorzeń nie są wstanie podjąć pracy. Oczywiście jak już wspomniano muszą być to takie schorzenia lub choroby, które po odbyciu rehabilitacji pozwolą na powrót na rynek pracy. W innym przypadku taka rehabilitacja nie będzie możliwa w ramach Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż jak można się domyśleć ZUS uzna taką rehabilitację za bezcelową.

Każda zatem osoba posiadająca problemy ze zdrowiem, które nie pozwalają na podjęcie pracy, powinny zainteresować się tematem skierowania na rehabilitację z ZUS. W tym celu najlepiej jest się udać do najbliższej placówki.

Jak uzyskać rehabilitację od ZUS?

Jak uzyskać rehabilitację od ZUS?

Istnieje wiele przypadków podupadania na zdrowiu. Podstawowe z nich kojarzą się z wypadkami w pracy, w drodze do niej oraz w sytuacji kontuzji sportowca czy zwykłego upadku, oraz wypadku komunikacyjnego. Często mamy też do czynienia z chorobami układu krwionośnego czy psychicznymi. We wszystkich wypadkach istotna jest rehabilitacja medyczna. Owszem, najpierw leczenie i odpowiednie zabiegi lub operacje, ale potem potrzeba też rehabilitacji.
Sytuacja nie jest tak prosta, bo dostępność rehabilitacji medycznej jest stosunkowo mała. Wynika to ze zbyt małej liczby zakontraktowanych świadczeń rehabilitacyjnych. W wyniku tej nieprawidłowości pacjent co prawda szybko dostanie się do właściwej poradni rehabilitacyjnej, jednak długo będzie czekał na otrzymanie konkretnych świadczeń rehabilitacyjnych, takich, jak chociażby fizykoterapia czy fizjoterapia.
Częstym błędem jest też zlekceważenie tego etapu. Owszem, ważna jest farmakoterapia, istotne są zabiegi i operacje oraz opieka okołooperacyjna, jednak nieodzowna w większości przypadków jest także rehabilitacja medyczna.
Polski system leczenia i organizacji pracy pokazuje niezrozumienie tej prawidłowości ze strony decydentów. Zazwyczaj zwolnienie lekarskie przysługuje jedynie na okres leczenia lekowego lub operacyjnego. Jednak na czas rehabilitacji trzeba wrócić do pracy na swoim stanowisku. Często jest to ogromne nieporozumienie. Nawet po zwykłym przeziębieniu potrzeba zregenerować siły. Wielkim niezrozumieniem jest na przykład powrót pracownika z chorobami kręgosłupa po operacji do pracy fizycznej. Jednak nawet w lżejszych przypadkach powinien przysługiwać czas na rehabilitację przynajmniej tak długi, jak czas leczenia i operacji oraz zabiegów. Zdarza się, że powinien być nawet dłuższy.
Pomimo tak oczywistych potrzeb rehabilitacji, nie spotyka się ona z uznaniem wśród ludzi. Często bywa pomijana przez samych pacjentów, którzy czują się już lepiej i uważają, że nie jest im już potrzebna. A to wielki błąd. W czasie rehabilitacji regenerują się nasze tkanki, wzmacnia się organizm i próbuje wrócić do stanu sprzed choroby. Gdy mu się nie da ku temu okazji, choroba może po jakimś czasie nawrócić, a nasza odporność znacząco się pomniejszy.
W każdym razie temat konieczności rehabilitacji mamy już za sobą. Teraz drugi aspekt — dostępność rehabilitacji. Otóż problemem są długie kolejki. Niejednokrotnie zniechęcenie pacjenta wynika właśnie z tego, że na fizykoterapię, która ma złagodzić ból jeszcze w trakcie leczenia oraz w trakcie rehabilitacji właściwej pacjent musi czekać ponad rok. W tym czasie musi wrócić do pracy. Mija się to z celem rehabilitacji. Świadomość społeczna to jedno, a świadomość polityczna to druga sprawa. Na szczęście dziś dzieje się wiele dobrych zmian politycznych. Może i sprawa rehabilitacji doczeka się kiedyś odpowiednich zmian prawnych i rozwiązań zapewniających jej prawidłowy przebieg.
Funkcjonowanie pacjentów pourazowych wynika także z ich podejścia do rehabilitacji. Niektórzy traktują ją jak zło konieczne. Tymczasem ci, którzy widzą w niej dobro i ogromną szansę na powrót do stanu sprzed wypadku, mają szansę przetrwać i uzyskać siłę i moc potrzebną do wykonywania swoich obowiązków. Dlatego bardzo ważne jest uświadamianie pacjentów o potrzebie i walorów rehabilitacji. Lekarze mają tu wielkie pole do popisu. To wielka szansa na poprawę zdrowia w całym społeczeństwie. Niestety szansa ta jest niedoceniana. Jednak nie ma co biadolić — lepiej iść przed siebie i nieść posłanie potrzeby rehabilitacji. Każdy z nas może stać się głosicielem potrzeby rehabilitacji.
Niezależnie od możliwości każdego z nas w zakresie krzewienia rehabilitacji pourazowej i innej, niezależnie od jej potrzeby w ogóle, należy mieć świadomość, że rehabilitacja nie może zastąpić leczenia. Takie błędy w rozumowaniu też są spotykane. Owszem, pewne elementy rehabilitacji mogą zatrzymać rozwój choroby i dlatego czasami rehabilitacja jest zalecana już w trakcie leczenia. Jednak w ogólnym rozumieniu rehabilitacja następuje po leczeniu, a nie w czasie jego trwania. Dlatego warto nie omijać i nie przyspieszać żadnego etapu w walce z chorobą i w przychodzeniu do pełni sił po urazie, kontuzji lub wypadku.
Dużą pomocą w rehabilitacji może być też wsparcie rodziny i osób bliskich. Niejednokrotnie ćwiczenia rehabilitacyjne można wykonywać w warunkach domowych z pomocą drugiej osoby. Początkowo powinien być to rehabilitant, jednak później pewne ćwiczenia mogą być wykonywane częściej dzięki pomocy rodziny. Zresztą ciężko zaprzeczyć, że rodzina w ogóle jest bardzo pomocna w każdej kwestii. Można tu przytoczyć także dobroczynny wpływ rodziny na przebieg rehabilitacji społecznej.
Wracając jednak do aspektów medycznych i takowej rehabilitacji, nadmienić należy, że rodzinny wkład w powrót pacjenta do zdrowia to nie jedyne możliwości. Dużą szansą jest rehabilitacja ze zautomatyzowanym sprzętem, który zaprogramowany jest do wykonywania z pacjentem określonym ćwiczeń, celem doprowadzenia do sytuacji poprawy ruchliwości mięśni oraz szkieletu. Także w rehabilitacji kardiologicznej może pomóc osobisty asystent elektroniczny, dzięki któremu dostosujemy codzienne czynności do potrzeb naszego serca, zredukujemy spożywanie niewłaściwych pokarmów oraz zapewnimy sobie kontrolę ciśnienia tętniczego, oraz innych parametrów. Inną zaletą osobistego asystenta elektronicznego pacjenta kardiologicznego jest możliwość wykonywania różnych ćwiczeń w trybie kontroli pracy serca, dzięki czemu znika ryzyko przemęczenia organizmu i nawrotu objawów choroby.
Zatem możliwości rehabilitacji medycznej są ogromne. Co prawda system nieco to spowalnia, jednak nie zastopuje pomocy rodziny oraz możliwości, jakie dają komercyjne rozwiązania. Ograniczeniem jest za to w tym wypadku głębokość portfela pacjenta. Jednak coraz częściej ceny sprzętu rehabilitacyjnego, także tego wysoko zautomatyzowanego są już dostosowane do uboższej części społeczeństwa. Poza tym wiele zależy od determinacji samego chorego oraz jego wiary w odzyskanie zdrowia.

Możliwości rehabilitacji

Możliwości rehabilitacji

Pojęcie rehabilitacji, z całą pewnością znane jest każdemu, kto choć raz musiał się jej podjąć. Musimy jednak wiedzieć, w jakich sytuacjach powinniśmy się na nią zdecydować. Nie zawsze jest bowiem tak, że wybrany przez nas rodzaj rehabilitacji, będzie dla nas odpowiedni. Co zatem musimy przedsięwziąć, aby wybrać jak najlepszą metodę rehabilitacji dla nas? Na co koniecznie powinniśmy zwrócić w tym aspekcie uwagę? Odpowiedzi na te pytania, z pewnością szuka bardzo wiele osób. Warto jest zatem dowiedzieć się, jakie możliwości, jeśli chodzi o szeroko rozumianą rehabilitację, faktycznie mamy. W naszym poniższym artykule, znajdziecie państwo mnóstwo porad związanych z rehabilitacją. Dowiecie się między innymi, co należy zrobić zanim zdecydujemy się ją podjąć. Co więcej, poznacie też innowacyjne metody rehabilitacji. W tym artykule przedstawimy państwu także kilka różnych możliwości, jeśli chodzi o podjęcie skutecznej rehabilitacji.

Przede wszystkim – kiedy rehabilitacja może być konieczna?

To, od czego w pierwszej kolejności powinniśmy zacząć, to określenie sytuacji, w której może być u nas konieczne przeprowadzenie rehabilitacji. Przyczyn takiej sytuacji, może być naprawdę bardzo dużo. Przede wszystkim, należy tutaj podkreślić fakt, że rehabilitacja może być u nas konieczna w momencie, kiedy np. doznamy urazu lub kontuzji w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Zależnie od tego, co dokładnie będzie miejscem, w którym taki uraz lub kontuzja miały miejsce, takie też będziemy dobierali metody związane z jego leczeniem. Nie należy jednak pomijać tutaj także kwestii związanej z rehabilitacją, kiedy np. przebyliśmy ciężką chorobę. W przypadku udaru, czy zawału serca, także wskazuje się rehabilitację, jako jeden z elementów mających na celu przywrócenie nas do zdrowia. Możliwości mamy zatem w tym aspekcie bardzo dużo. To, na które z nich się ostatecznie zdecydujemy, będzie zależne przede wszystkim od tego, z jakim schorzeniem się borykamy oraz jakie dokładnie zalecenia otrzymamy od lekarza, który taką rehabilitację może nam zalecić.

Co należy zrobić przed rozpoczęciem rehabilitacji?

Nie każdy wie, jak wygląda proces przed rozpoczęciem rehabilitacji, czyli co dokładnie powinniśmy przedsięwziąć, aby skutecznie taką rehabilitację przeprowadzić. Bardzo ważne jest jednak to, aby niezależnie od tego, co jest przyczyną podjęcia przez nas rehabilitacji, w pierwszej kolejności udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Nie ma znaczenia, czy rehabilitacja będzie nam potrzebna ze względu na przebytą chorobę, czy też konieczność jej przeprowadzenia będzie związana z urazem, którego doznaliśmy. Ważne jest jednak to, aby zanim w ogóle zaczniemy rozważać możliwości związane z szeroko rozumianą rehabilitacją, zgłosić się po fachową pomoc do lekarza. Próby podejmowania rehabilitacji na własną rękę, nie są niczym dobrym, a bardzo często może się też okazać, że wyrządzą nam one znacznie więcej szkody, aniżeli pożytku. Dobrze jest mieć to na względzie, kiedy w ogóle rozmawiamy o podjęciu działań związanych z rehabilitacją.

Jak długo może trwać rehabilitacja?

Kolejnym pytaniem, które bardzo często zadajemy sobie, jeśli chodzi o szeroko rozumianą rehabilitację, jest pytanie dotyczące tego, jak długo może ona trwać. Prawda jest jednak taka, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi, która definiowałaby to, jak długo może trwać rehabilitacja. Wiele zależne jest tutaj przede wszystkim od tego, jak poważne jest schorzenie, z którym się borykamy i jak dużo czasu będzie potrzebne, aby skutecznie je wyleczyć. Warto też zaznaczyć, że jeśli chodzi o rehabilitację związaną z odzyskiwaniem sił po przebytej chorobie, nie bez znaczenia będzie tutaj miejsce, w którym taka rehabilitacja będzie przeprowadzana. Wszystkich informacji jak również szczegółowych zaleceń, jeśli chodzi o skuteczne przeprowadzenie rehabilitacji, z całą pewnością udzieli nam lekarz prowadzący, który może wypisać nam skierowanie na rehabilitację. Zanim jednak to się stanie, konieczne będzie przeprowadzenie bardzo skrupulatnych badań jak również wywiadu z pacjentem.

Rehabilitacja nad morzem – kiedy jest zalecana?

Jednym z najpopularniejszych miejsc, w których możemy przeprowadzać rehabilitację, są kurorty nadmorskiej. Dzieje się tak przede wszystkim ze względu na klimat, jaki charakteryzuje te rejony. Pamiętajmy o tym, że jeśli mówimy o rehabilitacji nad morzem, bardzo ważne jest to, że najczęściej jest ona zalecana w przypadku, kiedy borykamy się z chorobami związanymi z naszym układem oddechowym. Wszelkiego rodzaju alergie, jak również astma czy problemy z prawidłową pracą serca – wszystkie te schorzenia, najlepiej jest leczyć w miejscach, w których klimat jest odpowiedni. Bliskość morza, powoduje przede wszystkim to, że powietrze nie jest zanieczyszczone. Dodatkowo, zawiera ono bardzo duże ilości jodu, który jak wiemy, zbawiennie wpływa na nasz układ oddechowy. Dodatkową zaletą, jeśli chodzi o rehabilitację nad morzem, jest także i to, że oprócz kwestii związanych bezpośrednio z naszym zdrowiem fizycznym, jesteśmy w stanie także odpocząć psychicznie. Nie możemy o tym aspekcie zapominać. To, co także powinniśmy podkreślić, jeśli chodzi o rehabilitację w nadmorskich miejscowościach, to także kwestia związana z tym, że sprzyjają one relaksowi jak również powodują obniżenie się poziomu stresu. W przypadku chorób związanych z pracą serca – w tym także a może nawet przede wszystkim – choroby wieńcowej, jest to bardzo ważna kwestia.

Jak zatem doskonale pokazuje powyższy artykuł, możliwości, jeśli mówimy o szeroko rozumianej rehabilitacji w nadmorskich kurortach, mamy naprawdę bardzo dużo. Musimy jednak wiedzieć, na które z nich powinniśmy się w pierwszej kolejności zdecydować, aby były one dopasowane do naszych potrzeb i przynosiły odpowiednie rezultaty. Niezbędne jest także skonsultowanie sposobu rehabilitacji z naszym lekarzem prowadzącym. Z pewnością będzie on w stanie doradzić nam najlepsze miejsca w nadmorskich miejscowościach, w których zostanie przeprowadzona nasza skuteczna rehabilitacja.

Rehabilitacja nad morzem – jak ją wybrać i czy jest skuteczna?

Rehabilitacja nad morzem - jak ją wybrać i czy jest skuteczna?

Owulacja, miesiączka, dni płodne i niepłodne – te terminy my kobiety czasami słyszymy nazbyt często. Czy jednak naprawdę powinnyśmy śledzić przebieg swojego cyklu i rozpoznawać poszczególne etapy? Odpowiedz tutaj jest jedna – zdecydowanie tak. Zastanawiasz się na pewno dlaczego jest to takie ważne. Skoro mniej więcej orientujesz się kiedy wypada Twój okres a przy zbliżeniach z partnerem przeważnie używacie prezerwatyw dlaczego miałabyś bardziej zgłębiać te skomplikowane pojęcia?
Najważniejsze tutaj jest Twoje zdrowie. Dużo osób nie wie o tym, że poprzez miesiączkę kobiecy organizm może sygnalizować wiele rzeczy. Znajomość Twojego cyklu i jego przebiegu może także uchronić Cię przed zajściem w nieplanowaną ciążę.
Skoro już udało mi się zainteresować Cię tematem przyjrzyjmy się zagadnieniu odrobinę bliżej.
Cykl menstruacyjny czyli inaczej miesiączka trwa u kobiety średnio dwadzieścia osiem dni jednak za dopuszczalną normę przyjmuje się zakres od dwudziestu pięciu do trzydziestu pięciu dni.
Z całego cyklu od trzech do siedmiu dni przypada na krwawienie, które bardziej obfite jest na początku a z każdym dniem słabnie. W czasie krwawienia miesiączkowego tracimy przeciętnie od 50 do 150 mililitrów krwi. Jest to względnie niewiele w porównaniu do naszych obserwacji. Pamiętajmy jednak, że podczas miesiączki poza krwią wydalana jest cała tkanka macicy oraz znajdujący się w drogach rodnych śluz.
Dzięki temu po zakończeniu menstruacji cały wyściełający macicę nabłonek może się zregenerować. Ten cykl będzie powtarzał co miesiąc. W przypadku jeżeli dojdzie do zapłodnienia zostaną wydzielone inne hormony i ściana tego narządu zamiast się złuszczyć stanie się bardziej gąbczasta aby odpowiednio przyjąć zarodek.
W zależności od indywidualnych cech każdej z pań krwawienie miesiączkowe może być bardziej lub mniej obfite. Jeżeli jednak zauważymy u siebie jakąś znaczącą zmianę warto jest udać się do specjalisty. W przypadku jeśli dotychczas Twoje miesiączki były raczej skąpe, nagłe pojawienie się długich i obfitych krwawień może sygnalizować stan chorobowy. Zarówno różnego rodzaju stany zapalne jak i mięśniaki macicy oraz torbiele jajników są dosyć częstymi schorzeniami. Z tego powodu nie bagatelizuj zmian jakie sygnalizuje Twoje ciało. Obfite miesiączki czyli takie kiedy zużywamy więcej niż dziesięć podpasek dziennie pociągają za sobą utratę znacznej ilości żelaza. Z tego powodu może grozić nam niedokrwistość. W razie obaw o Twoje zdrowie niezwłocznie wybierz się do ginekologa. Jego wiedza i doświadczenie pozwoli szybko rozwiać Twoje wątpliwości. W przypadku jeżeli stwierdzi obecność jakiegoś schorzenia, szybkie leczenie na pewno pozwoli Ci niebawem wrócić do zdrowia. Nie bój się zadawać pytań i mówić o swoich odczuciach. Tylko odpowiedni wywiad pomoże lekarzowi postawić szybką i sprawna diagnozę i wysłać Cię na odpowiednie badania lub zalecić kurację.
Statystyczna dziewczynka w naszym klimacie zaczyna miesiączkować między dwunastym a czternastym rokiem życia. Wydawało by się zatem, że już jako dorosłe kobiety powinnyśmy wiedzieć o tym zjawisku praktycznie wszystkie. Niestety nie jest to prawda. Edukacja na temat kobiecego ciała jest na bardzo niskim poziomie. Z tego powodu wciąż zbyt mało kobiet wykonuje niezbędne badania, takie jak cytologia czy USG ginekologiczne pozwalające wykryć stany chorobowe we wczesnym stadium.
Skoro już wiesz jak ważna jest profilaktyka w dbaniu o Twoje kobiece narządy powiedzmy sobie o innych terminach które powinnaś znać.
Mniej więcej w połowie czyli czternastego dnia cyklu liczącego w sumie dwadzieścia osiem dni dochodzi do owulacji czyli inaczej mówiąc jajeczkowania. Oznacza to, że znajdujący się w jednym jajniku tzw pęcherzyk Graafa pęka i uwalnia dojrzałą komórkę jajową, gotową do zapłodnienia. W każdym cyklu miesiączkowym pojawia się tylko jeden pęcherzyk Graafa. Raz w jednym, raz w drugim jajniku.
Objawy Owulacji są mniej więcej podobne u większości kobiet. Część z pań może jednak odczuwać ją znacznie a pozostałe zupełnie nie.
W okresie okołoowulacyjnym ciało kobiety daje rozmaite sygnały, które zwiastują nadejście lub wystąpienie jajeczkowania. Niektóre z nich pojawiają się jeszcze przed owulacja, a inne po. Dlaczego więc warto obserwować i nauczyć się poznawać u siebie ten moment?
Ustalenie możliwie dokładnej daty jajeczkowania jest ważne zarówno dla tych kobiet, które chciałyby zajść w ciążę, jak i dla tych, które pragną tego uniknąć. Przyjrzyjmy się więc dokładniej objawom owulacji, aby potrafić dobrze wyznaczyć jej dzień poprzez obserwację śluzu, temperatury ciała i innych objawów.
Warto jednak wiedzieć, że aby dobrze określić dokładny moment owulacji, obserwacje należy prowadzić przez minimum trzy miesiące. Dopiero wtedy nauczymy się zauważać pewne prawidłowości, które dadzą nam względną pewność, że ten konkretny symptom oznacza początek jajeczkowania.
Dwa najłatwiejsze i najbardziej powszechne sygnały świadczące o rozpoczęciu owulacji to zmiana w wyglądzie śluzu na bardziej przeźroczysty i ciągnący się oraz podwyższona temperatura ciała. Trzeba jednak zaznaczyć, że nawet najbardziej skrupulatnie prowadzona obserwacja nie da nam stuprocentowej pewności co do obecności owulacji. Jest tak dlatego że przyspieszyć ją lub opóźnić może wiele czynników. Przebyta choroba, zmiany hormonalne, a nawet spożywanie alkoholu może mieć wpływ na nieznaczne przesunięcie się daty jajeczkowania. Z tego powodu właśnie metoda antykoncepcyjna polegająca na unikaniu kontaktów seksualnych w dni względnie płodne może nie ochronić nas przed nieplanowaną ciążą. Nawet przesunięcie owulacji w czasie o jeden dzień może bowiem skutkować zapłodnieniem. Z tego powodu warto jest używać metody kalendarzyka miesiączkowego tylko w formie antykoncepcji pomocniczej. Jeżeli nie planujesz w najbliższym czasie powiększenia rodziny dodatkowo zabezpiecz się za pomocą prezerwatywy lub udaj się do swojego ginekologa aby zapisał Ci tabletki antykoncepcyjne. Sprawdzą się one dobrze również przy uregulowaniu Twojego cyklu.

Poznaj swoje ciało

Poznaj swoje ciało

Chorobę wieńcową, inaczej dławicę piersiową lub dusznicę bolesną, cechują powracające bóle wieńcowe w klatce piersiowej, szczególnie w okolicach mostka, rozchodzące się do szyi, żuchwy, ramion i pleców. Bóle wieńcowe, jakie powoduje ta choroba, przypominają gniecenie, uczucie ciasnoty, ciężaru, duszenia. Towarzyszy im przyspieszony i spłycony oddech. Takie bóle wieńcowe rodzą podejrzenia co do zawału serca, jednak trwają o wiele za krótko, by spowodować rozległe uszkodzenia. Znacząco zwiększają jednak ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego.

Dusznica bolesna pojawia się najczęściej wskutek miażdżycy, czyli zatkania naczyń wokół serca złogami tłuszczowymi. Bóle wieńcowe odczuwane są zwykle przy zwiększonej aktywności fizycznej lub napięciu nerwowym, kiedy to do serca nie dociera dostateczna ilość niosącej tlen krwi. Choroba ta objawia się nagle również wskutek przemarznięcia lub zjedzenia ciężkostrawnego posiłku, ponieważ wtedy krew odpływa z serca do innych rejonów ciała. Najpoważniejszym sygnałem tego schorzenia są ostre bóle wieńcowe podczas snu lub odpoczynku, co świadczy o skurczu naczynia najbliżej miejsca mocno przytkanego blaszką miażdżycową. Może to zwiastować rychły zawał.

Wieńcówka częściej dotyka osoby palące papierosy oraz posiadające podwyższony poziom cukru i cholesterolu we krwi. Istotnym czynnikiem zwiększającym podatność na tę chorobę jest obciążenie genetyczne, w tym bóle wieńcowe wśród członków najbliższej rodziny. Nieprawidłowe szmery czy skurcze czasem słychać już podczas osłuchania serca. Poza tym dusznica bolesna daje się wykryć podczas badania elektrokardiografem, przy pomiarze ciśnienia krwi, w badaniu laboratoryjnym moczu i krwi. Czasami włącza się do diagnostyki echokardiografię, która pozwala wykryć, które obszary mięśnia sercowego pozbawione są dopływu krwi. Bardziej inwazyjną metodą jest koronarografia, która polega na badaniu stopnia niedrożności naczyń wieńcowych poprzez wprowadzenie przez tętnicę udową cienkiego cewnika i przesuwanie go w kierunku serca.

Choroba wieńcowa wymaga leczenia przede wszystkimi poprzez zmianę nawyków żywieniowych oraz wysiłek fizyczny, dzięki czemu bóle wieńcowe stają się rzadsze i mniej intensywne. Dodatkowo wprowadza się również leki. Operacja chirurgiczna zarezerwowana jest dla przypadków, które nie poddają się leczeniu zachowawczemu.

Wysiłek fizyczny należy dawkować tak, aby bóle wieńcowe się nie nasilały. Z czasem pobudza to krążenie oboczne i zwiększa przepływ krwi w obszarach niedokrwionych.

Bardzo istotne jest również przestrzeganie odpowiedniej diety. Choroba wieńcowa wymaga niskotłuszczowego i bogatego w błonnik jadłospisu, uwzględniającego duże dawki witaminy E, która jako przeciwutleniacz obniża poziom szkodliwego cholesterolu LDL. Zalecane jest również spożywanie częstszych, lecz mniejszych objętościowo posiłków, z uwagi na wspomniane wcześniej odpływanie krwi do przewodu pokarmowego podczas trawienia ciężkostrawnych potraw.

Leki łagodzące bóle wieńcowe to azotany i antagoniści wapnia. Otwierają one i rozszerzają naczynia krwionośne, zwiększając przepływ krwi do mięśnia sercowego. Oprócz tych dwóch grup lekarstw skuteczne są również beta-adrenolityki, które blokują działanie noradrenaliny, neuroprzekaźnika przenoszącego sygnał z układu współczulnego do serca. Zablokowanie tego sygnału zmniejsza obciążenie serca poprzez spowolnienie jego czynności i mniej intensywną pracę. Leki z grupy antagonistów wapnia i beta-adrenolityków należy zażywać codziennie, by bóle wieńcowe ustały. Natomiast najczęściej używana z grupy azotanów nitrogliceryna zarówno zapobiega, jak i przerywa nagły atak powodowany przez bóle wieńcowe. Wystarczy umieścić tabletkę nitrogliceryny pod językiem lub po wewnętrznej stronie policzka, by lek wchłonął się błyskawicznie do krwi, w ciągu zaledwie pięciu minut. Niestety tak zahamowane bóle wieńcowe szybko znów powracają. Dłużej działa nitrogliceryna w formie maści lub plastrów, ponieważ jest powoli wchłaniana do krwi i zapobiega nawrotom bólu. Nitrogliceryna powinna być przyjmowana na siedząco, ponieważ może spowodować bóle i zawroty głowy, a nawet omdlenie wskutek obniżenia ciśnienia krwi.

Bóle wieńcowe mogą być również leczone operacyjnie. Angioplastyka podobna jest do cewnikowania serca i polega na wprowadzeniu do naczyń wieńcowych zakończonego balonikiem cewnika, który jest pompowany, gdy natrafi na blaszkę miażdżycową, by ją w ten sposób spłaszczyć. Oczywiście cały proces jest monitorowany na ekranie specjalnego urządzenia. Do niszczenia złogów miażdżycowych, przez które powstaje wieńcówka, wykorzystywane są również szybko obracające się ostrza albo laser. Choroba ta w najcięższej postaci wymaga przeprowadzenia operacji przeszczepienia bypassów, czyli wykonanie pomostowania aortalno-wieńcowego. Za pomocą zdrowych naczyń pobranych z żył kończyn dolnych lub tętnic ściany klatki piersiowej omija się zwężone odcinki, doprowadzając krew z aorty do serca. Operacja taka jest ostatecznością, gdy inne metody leczenia nie przyniosły spodziewanego rezultatu i bóle wieńcowe się nie zmniejszyły. Zabieg trwa kilka godzin i wymaga spędzenia dwóch-trzech dni na oddziale intensywnej terapii oraz kolejnych pięciu-siedmiu na oddziale szpitalnym. Choć ta operacja jest bardzo popularna, nie jest jednak wolna od ryzyka, o czym należy pamiętać.

Wspomagająco przy chorobie wywołanej przez bóle wieńcowe działać mogą również zioła, takie jak głóg, marzanna wodna i inne, które poprawiają przepływ krwi. Również czosnek obniża ciśnienie krwi i poziom cholesterolu. Bóle wieńcowe wymagają również ograniczenia stresu, dlatego pomocne bywają ćwiczenia relaksacyjne oraz joga i medytacja. Dowiedziono, że mogą one nawet sprawić, że pacjent będzie mógł zmniejszyć dawki przyjmowanych leków.

Należy zaznaczyć, że nie zawsze przyczyną bólu w klatce piersiowej są bóle wieńcowe. Powody mogą być bardziej banalne, na przykład niestrawność, nerwica czy kurcz przełyku. Oprócz tego ból taki wywołuje również zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia (worka otaczającego serce), zawał płuca, astma i inne schorzenia układu oddechowego. Czasami bólem takim objawia się także nadczynność tarczycy.

Ból w klatce piersiowej – co oznacza?

Ból w klatce piersiowej - co oznacza?

Choroby nowotworowe należą do tych najgorszych z tego względu, że są niemalże nieuleczalne, a nawet jeżeli odniesie się sukces, to zazwyczaj nie jest możliwe wrócenie do pełni zdrowia.
Niezbędna staje się rehabilitacja, aby odzyskać choć częściowej sprawności. My skupimy się na szczególnym przypadku nowo tworu. Mianowicie na raku piersi. Nie jest on trudny do rozpoznania, a im wcześniej go wykryjemy, tym szybciej możemy podjąć działania, które zmniejszą szkody wywołane chorobą. Raka możemy rozpoznać poprzez guz, zmianę kształtu, wyciekami z brodawki sutkowej, a nawet zaczerwienienie czy obrzęk skóry, jednak wtedy mówimy już o zaawansowanym stadium choroby. Jak najszybsze usunięcie jest wskazane, ponieważ rak się rozprzestrzenia, a w krytycznej sytuacji może być konieczne usunięcie całych partii mięśni, a nawet węzłów chłonnych, co odbija się na życiu codziennym po rehabilitacji.

Mastektomia to zabieg, który jest wykonywany w celu leczenia raka piersi. Polega on na amputacji całkowitej lub częściowej piersi. Czasami konieczne jest usunięcie jednej, niekiedy dwóch piersi. To wszystko zależy od stadium choroby. Wycięcie piersi nie jest łatwym wyzwaniem dla kobiet. Mamy do czynienia ze stresem, którego przyczyną jest choroba nowotworowa, dolegliwości oraz sama świadomość życia bez piersi. Taka kobieta czuje się niedowartościowana, niczym jakiś dziwoląg. Czasami konieczne jest usunięcie niektórych partii mięśni wokół piersi, w tym węzłów chłonnych. Skutkami takiego zabiegu są zaniki mięśniowe, obrzęki, trudności z oddychaniem i problemy z krążeniem. Czasem kobieta nie może poruszać klatką piersiową i ma trudności z poruszaniem się. Do tego dochodzą liczne szramy i asymetria ciała.

Nie ukrywam, że najważniejszą rzeczą po tym zabiegu jest zapewnienie komfortu psychicznego pacjentce. Będę się powtarzał, ale sam zabieg wyłącza część życia z osoby potraktowanej mastektomią. Jest to utrata pracy, przymus porzucenia aktywności fizycznej i wiele innych wyrzeczeń.

Tutaj niezbędna jest rehabilitacja po mastektomii. Kobieta, która zdecyduje się na taki zabieg musi się liczyć z koniecznością podjęcia aktywności fizycznej przed i po zabiegu. Ćwiczenia po takim zabiegu mogą częściowo przywrócić czucie i ruchliwość unieruchomionej kończyny, znacznie poprawiając jej sprawność. Zwiększa się także wydolność układu naczyniowego, co jest istotne, ponieważ zabieg dotyka partie mięśni w okolicach serca. Poprawia to także nastrój pacjentki.

Rehabilitacja po mastektomii ma za zadanie skorygować postawę pacjentki, pozbyć się bólu, który jest dokuczliwy, poprawę wydolności mięśniowej, zwiększenie ruchliwości stawów kończyn po stronie operowanej oraz wspomniany wcześniej komfort psychiczny.

Rehabilitację po mastektomii można wykonać samodzielnie, z bliską osobą lub w placówce, która specjalizuje się w tego typu zabiegach. Najważniejszą rzeczą przy tego typu zabiegach jest stopniowe wracanie do pełni sił. Nie można robić nic na siłę, bo szansę na nagły powrót do zdrowia, są tak samo duże jak stanie się mistrzem MMA na zawołanie, czyli zerowe. Zbyt szybka próba powrotu do zdrowia może wyrządzić krzywdę pacjentce. Zabieg powinno się przeprowadzać kilka razy dziennie po około 12 minut. rehabilitację należy wykonywać poprzez stopniowe obciążanie ciała oraz starać się podnosić kończyny najwyżej jak to tylko możliwe, ale ponownie z umiarem. Sam zabieg ma tę zaletę, że ćwiczenia można wykonywać podczas codziennych sytuacji. Na przykład rozmawiając z przyjacielem, słuchając muzyki lub oglądając telewizję. Należy dać sobie kilka miesięcy zanim zwiększy się intensywność ćwiczeń. Później można dołączyć ćwiczenia rekreacyjne takie jak pływanie.

Plan treningowy przygotowany dla kobiet, które zostały zmuszone do przeprowadzenia mastektomii jest skrupulatny co do dnia. Przez pierwsze dni wykonujemy proste ćwiczenia z piłeczką, którą uciskamy w dłoni. Staramy się także przywrócić władzę w kończynach starając się wykonywać powolne ruchy.
Po czwartym dniu można wykonywać krążenia ramion i więcej treningów pozwalających odzyskać władzę w kończynach. Dopiero po tygodniu możliwe staje się wykonywanie ćwiczeń o kulach. Dzięki temu pacjentka może regulować napięcie mięśni.

Innym świetnym rozwiązaniem poprawiającym komfort pacjentki są masaże. Szczególnie jeżeli podczas zabiegu zostały usunięte węzły chłonne. Wtedy mogą pojawić się trudności z układem limfatycznym. Utrudniony przepływ może doprowadzić do wspomnianych wcześniej obrzęków, a nawet do stanów zapalnych. Najlepiej jeśli masaż wykonuje sama pacjentka. Dlaczego? Ponieważ trzeba go wykonywać systematycznie, a nie zawsze mamy bliską osobę pod ręką. Mąż w pracy, syn w szkole, znajomi też mają swoje problemy. Taki masaż powinien być wykonywany kilka razy dziennie, później można go z redukować do jednego lub dwóch. Technika samego masażu nie jest skomplikowana. Wystarczy głaskać kończynę od nadgarstka do ramienia, później ugniatać, a na sam koniec najlepiej oklepywać. Masaż kończymy również głaskając, żeby rozluźnić mięśnie i pobudzić układ limfatyczny.

Kilka porad dotyczących życia z tym zabiegiem

Sama rehabilitacja nie przyniesie efektu jeżeli nie zwiększymy go po przez parę prostych sztuczek lub będziemy go zmniejszać prostymi błędami. Kończyny, z których usunięto węzły chłonne należy trzymać na wysokości. Podczas snu wystarczy poduszka. Gdy siedzimy kilka książek pod nadgarstek zda egzamin. Po co to robimy? Żeby ułatwić odprowadzanie limfy. Gdy trzymamy ręce w górze, limfa spływa w dół zgodnie z ze składową siły wektora siły grawitacji. Do tego warto pamiętać o tym, żeby nie obciążać zrehabilitowanej kończyny. Szczególnie gdy trzymamy ją w dół.

rehabilitacja po mastektomii jest niezbędna po zabiegu wycięcia piersi. Jak widać można bez problemu funkcjonować, pomimo że mamy trudniej. Warto szukać akceptacji i kontaktu z bliskimi, bo to jedna z najtrudniejszych sytuacji jaka może zdarzyć się kobiecie i powinna mieć zawsze wsparcie najbliższych jej osób, gdy jest ono najbardziej potrzebne.

Zabieg mastektomii

Zabieg mastektomii

Spośród różnych dolegliwości, które dotykają nasze serce, możemy napotkać bardzo różne. Arytmie, choroby układu krążenia, zawały, udary, chroniczne migotania komór i inne. Jedną z nich jest także przewlekła niewydolność serca.
Choroby układu krążenia, jak i choroby serca należą do chorób ciężko uleczalnych, ale uleczalnych. Wiąże się z ich przebiegiem zazwyczaj długotrwała terapia. Oczywiście w dzisiejszych warunkach nie jest to takie proste, bo na dostęp do leczenia — zarówno w poradni, jak i leczenia w domu za pomocą leków dostęp jest nieco utrudniony. Dzieje się tak ze względu na kolejki do otrzymania świadczeń, jak i ze względu na ceny leków, które ciągle jeszcze pozostawiają wiele do życzenia. Oczywiście, zrobiono już dużo, jednak ciągle to jest jeszcze za mało.
Jeśli chodzi o kolejki do lekarza, to w przypadku poradni chirurgiczno-kardiologicznych jest widoczna jakaś tam poprawa. Natomiast ciągle jest to niewielka poprawa. Potrzeba bowiem, by pacjent z przewlekłą niewydolnością mięśnia sercowego lub innymi chorobami układu krążenia został przyjęty niemalże natychmiast, kiedy tylko zaobserwuje u siebie pewne charakterystyczne objawy, a także w razie konieczności intensyfikacji terapii już rozpoczętej. Pacjent powinien mieć dostęp także do leków, niezależnie od własnych możliwości finansowych. Często ludzie biedni są w gorszej sytuacji zdrowotnej ze względu na gorszy dostęp do zdrowej żywności, stresujący styl życia i brak czasu na zadbanie o swoje zdrowie. Do tego dochodzi jeszcze tutaj niemożność wykupienia sobie leków ze względu na to, że są po prostu za drogie.
Ta kuriozalna sytuacja prowadzi do wykluczenia osób ubogich i biednych z systemu opieki zdrowotnej. Aktualnie tak się właśnie dzieje. Owszem, są pozytywne ruchy w przeciwnym kierunku, jednak jeszcze nie można powiedzieć, że osoby takie mają swobodny dostęp do leków.
Znamienna dla omawianej choroby jest jej przewlekłość. Otóż polega ona na tym, że serce nie nadąża z pompowaniem krwi. W wyniku tej niewydolności może mieć miejsce niedotlenienie mózgu. Również przewlekłe. Widać zatem, że oprócz jednorazowych rozwiązań operacyjnych, będzie tu potrzebna farmakoterapia oraz rehabilitacja kardiologiczna. Dzięki nim pacjent będzie miał szanse wrócić do społeczeństwa i mieć możliwość wnieść w nie swój konkretny wkład. Inaczej zabraknie mu sił przy każdym podjętym przedsięwzięciu.
Dostęp do leków oraz wizyt w poradni kardiologicznej zapewnia najlepszą ochronę dla pacjenta z niewydolnością serca. Dzięki nim choroba może zostać nieco okiełznana. Nie będzie to oczywiście szybki proces. Potrzeba na to czasami kilku lat, jednak efekty bywają widoczne już nawet po kilku miesiącach od rozpoczęcia leczenia.
Pacjenci kardiologiczni są już przyzwyczajeni do częstych wizyt w poradni specjalistycznej, a także codziennego przyjmowania leków, regulujących pracę ich serca. Niestety jest to koniecznością w ich przypadku. Jest to zaś szczególnie ważne w przypadku przewlekłej niewydolności serca.
Widoczne zmiany w trakcie leczenia napawają optymizmem. Pacjent wolniej się męczy, może wykonywać już podstawowe obowiązki domowe, jednak powolne tempo następowania tych zmian może czasami powodować regres psychiczny. To spory problem, utrudniający pracę z pacjentem. Przecież pozytywne podejście i nadzieja na poprawę stanu zdrowia są najlepszym lekarstwem. To dzięki nim pacjenci w szczególnie ciężkich przypadkach przeżywają dużo dłużej, niż rokowali lekarze, albo wbrew diagnozom dochodzą do pełni sił i zdrowia. Oczywiście nie możemy wykluczać tu także cudownych uzdrowień. Jednak i one mają związek z nadzieją, która w tym wypadku jest zwrócona ku Bogu.
Farmakoterapia kardiologiczna bywa kosztowana, jednak po pewnym czasie dawki leków mogą się też zmniejszać. Dzięki temu też sytuacja finansowa pacjenta będzie się poprawiała. A to będzie też wpływało na wiarę w pozytywne rezultaty i możliwość wyleczenia przewlekłej choroby. W przypadku osób z dodatkowo zdiagnozowaną depresją będzie miało ogromne znaczenie. Dlatego tak bardzo istotne jest częste odwiedzanie poradni. Dodatkowym oprócz finansowego walorem tej sytuacji jest też ochrona wątroby przed nadmierną jej toksyfikacją. Należy ją chronić, bo wiele jeszcze będzie musiała wytrzymać w przypadku pacjenta kardiologicznego.
Oczywiście na etapie, na którym pacjent może wrócić do nieznacznej aktywności fizycznej, dzieje się to najpierw pod okiem rehabilitanta o specjalności kardiologicznej. Będzie on przeprowadzał przede wszystkim testy wysiłkowe i kontrolował stan pacjenta podczas wykonywanych ćwiczeń. Dzięki temu pacjent nabierze zdrowych nawyków ruszania się, jednak będzie miał na uwadze także nieforsowanie swojego organizmu ponad wyznaczony próg. Zmęczenie bowiem nie jest tu wystarczającym wskaźnikiem. Często wydaje nam się, że mamy jeszcze dużo energii w sobie, a potem nagle opadamy z sił. W wypadku niewydolności serca i jej rehabilitacji istotny jest umiar w podejmowanym wysiłku i niedoprowadzanie do sytuacji opadnięcia z sił. Taka sytuacja mogłaby grozić nawrotem silnej niewydolności, z jaką mieliśmy do czynienia na początku oraz większą jej nieodwracalnością niż w danym momencie.
Przewlekła niewydolność serca może zostać podleczona i wówczas przestaje tak mocno przeszkadzać w życiu. Pomoże w tym objęcie opieką lekarską i to stałą, a nie doraźną, przyjmowanie zaleconych leków oraz korygowanie zaleconych dawek w sposób regularny i częsty, rehabilitacja kardiologiczna przeprowadzana pod okiem rehabilitanta kardiologicznego oraz nade wszystko wiara, nadzieja i miłość ludzi wokół pacjenta. Tak, relacja pacjenta z Bogiem i rodziną może dać mu ogromne pokłady nadziei na poprawę stanu zdrowia i powrotu do życia takiego, jakie było przedtem — aktywnego, radosnego i energicznego. Oczywiście nie można się łudzić, że poza cudownymi przypadkami będzie można nagle uprawiać sporty wyczynowe czy piastować bardzo odpowiedzialne i stresujące stanowiska w instytucjach publicznych, czy komercyjnych. Jednak możliwości będą już większe niż aktualne.

Co robić, gdy serce mówi: STOP?

Co robić, gdy serce mówi: STOP?

Życie każdego człowieka można podzielić na różne etapy. Jedne z nich należą do bardziej przyjemnych, inne do mniej. Często człowiek jako dziecko nie zdaje sobie nawet sprawy z tego, że mogą to być najlepsze momenty jego życia. Wkraczanie w dorosłość często potwierdza tą tezę. Wielokrotnie można usłyszeć też od rodziców, czy dziadków, że dzieciństwo to jeden z najlepszych okresów życia. Ta beztroska i brak zobowiązań sprawia, że dzieci mogą korzystać z życia pełną parą. Paradoksem jest to, że do końca nie zdają sobie sprawy z takiej sytuacji. Gdy zbliżają się do wieku dorosłego, często z utęsknieniem patrzą w przeszłość, gdy nie musieli się martwić o sprawy życia codziennego.
Dorosłe życie jest pełne obowiązków, niemniej jednak nie składa się wyłącznie z samych wad. Natłok codziennych spraw powoduje, że czasu wolnego jest mniej, niemniej jednak dorosłe życie ma również niezaprzeczalne plusy. Do nich możemy zaliczyć między innymi niezależność, zarówno finansową, jak i tą w kwestiach podejmowania decyzji i możliwości wybierania ścieżek rozwoju. Życie dorosłe to również okres wkraczania w dorosłość emocjonalną, co wiąże się z zakładaniem rodziny.
Zakładanie rodziny to nie tylko wspólne życie małżonków pod jednym dachem. Zwieńczeniem udanego związku są z pewnością dzieci. Mowa tutaj o liczbie mnogiej, ponieważ w dzisiejszych czasach częściej widzi się tendencję do posiadania kilkoro dzieci. Być może ten trend nie zaszedł tak daleko jak kilkadziesiąt lat wstecz, jednak można stwierdzić, że jest lepiej niż kilka lat temu. Za taką sytuacją stoją z pewnością różne świadczenia socjalne przyznawane przez państwo na które jeszcze kilka lat temu nie można było liczyć. Niemniej jednak postrzeganie posiadania dziecka wyłącznie przez pryzmat kwestii finansowych nie jest z pewnością najlepszym rozwiązaniem.
W powyższych rozważaniach często wspominano o dzieciństwie, rodzicie oraz młodym pokoleniu. Rodzina to również dzieci w związku z czym poświęcono im powyżej tak wiele uwagi. Warto zauważyć, że równie ważnym momentem w życiu zakochanych osób jest oczekiwanie na dziecko.
Moment w którym kobieta dowiaduje się, że jest w ciąży jest jedną z najpiękniejszych chwil w życiu. Oczywiście jest to generalizowanie, jednak pomijając wszystkie skrajne przypadki takie stwierdzenie nie jest błędne.
Ciąża to również ważny element w życiu przyszłego ojca. Okres dziewięciu miesięcy, który poprzedza narodziny dziecka to czas oczekiwania, radości, ale też niepewności.
Powróćmy jednak do momentu, kiedy kobieta zaczyna podejrzewać, że jej życie być może ulegnie zmianie. Pojawiają się pierwsze symptomy, takie jak mdłości, wymioty, czy bezsenność. To znak, że coś jest nie tak. Z pewnością takie objawy mogą być powodem do niepokoju, ponieważ mogą równie dobrze zwiastować chorobę. Sytuację może rozwiać test ciążowy, bądź wizyta u ginekologa. Wówczas można dowiedzieć się, że jest się w ciąży, a objawy o których przed chwilą wspomniano nie są niczym nadzwyczajnym. Kobieta jest po prostu w ciąży. Moment uzyskania takiej informacji jest często szokiem, który następnie przeradza się albo w niepohamowaną radość albo panikę. Niemniej jednak z dnia na dzień kobieta oswaja się z tą sytuacją i w większości przypadków razem z partnerem dbają o wspólne dobro dziecka.
Ciąża wiąże się również z wieloma obowiązkami związanymi z różnymi cyklicznymi badaniami, zmianą diety, czy szczególnym dbaniem o siebie. W tym momencie pojawia się również kalendarz ciąży.
Kalendarz ciąży nie jest niczym nadzwyczajnym, jednak jest pomocny przy ustalaniu wielu kwestii. Obecnie, w dobie internetu nie ma większego problemu z tym, aby kalendarz ciąży prowadzić nawet on-line.
Dotychczas wspomniano, że w tym szczególnym okresie istnieje takie zagadnienie jak kalendarz ciąży, jednak nie opisano dokładniej, czym on tak na prawdę jest.
Kalendarz ciąży, niezależnie od formy, jest narzędziem, które pozwoli sprawdzić i kontrolować, jak rozwija się dziecko. Generalnie prowadzi się go tydzień po tygodniu. Kalendarz ciąży to również doskonałe narzędzie do tego, aby ustalić, w którym dokładnie tygodniu ciąży jest przyszła mama.
Jak już wspomniano, szybko rozwijająca się technologia oraz szeroki dostęp do internetu sprawiły, że kalendarz ciąży przybiera różne formy. Dzisiejsze innowacje doprowadziły do tego, że zajmując się tym zagadnieniem poprzez internet można uzyskać wiele potrzebnych informacji takich jak porady ginekologów. dokładny przebieg porodu, czy rady ekspertów, którzy odpowiadają na najczęściej zadawane pytania.
Warto jednak pamiętać o tym, że nawet najlepszy kalendarz ciąży nie zastąpi lekarza. Wizyty lekarskie w trakcie ciąży są nieodzownym elementem. Konieczne jest wykonywanie wielu badań, które zleca lekarz. Pozwolą one wyeliminować przyszłe problemy oraz pomogą w uzyskaniu informacji o zdrowiu i płci dziecka. Ciąża dzieli się na trzy trymestry, co w sumie daje okres dziewięciu miesięcy. Z jednej strony jest to dużo czasu, z drugiej czas ten leci, jak za pstryknięciem palca. W związku z tym w ciągu tych dziewięciu miesięcy przyszła mama powinna dbać zarówno o siebie jak i o dziecko. Nie mniejszą rolę odgrywa w tym przypadku przyszły ojciec, który w istotny sposób może przyczynić się do wielu ułatwień. Wsparcie drugiej osoby, troska oraz poczucie bezpieczeństwa to z pewnością cechy, których oczekuje przyszła mama.
Ciąża to okres oczekiwania. Kalendarz ciąży jest z pewnością narzędziem, który pozwoli spać spokojnie przyszłej mamie. Po urodzeniu dziecka całą rodzinę czeka jeszcze wiele momentów radości, ale też zmęczenia, zwątpienia, czy smutku. Niemniej jednak posiadanie dziecka jest czymś pięknym dla rodziców. Patrząc jak ich pociecha dorasta z pewnością wiele osób nie żałuje chwili, w której dowiedziało ię o tym, że jakiś czas zostaną rodzicami.
W wielu przypadkach użyte jest słowo wiele. W przypadku tak poważnej decyzji, jaką jest posiadanie dziecka można również dostrzec wiele osób, które de facto przez nieuwagę dowiadują się o tym, że zostaną rodzicami. Często, gdy są nieprzygotowani jest to szok.