Udar serca i jego przyczyny

Udar serca i jego przyczyny

Utrzymanie dobrej kondycji fizycznej i zgrabnej sylwetki zależy do wielu czynników. Prawidłowa dieta zapobiega powstawaniu otyłości. Zajęcia ruchowe poprawiają samopoczucie i zwiększają sprawność przy wykonywaniu różnych czynności.

Ćwiczenia fizyczne powinny być prowadzone regularnie i systematycznie. Można je wykonywać w domu albo na świeżym powietrzu podczas porannej przebieżki. Do wzmacniania mięśni ramion, pozbycia się nadmiernego tłuszczu z brzucha i na trening nóg siłownia jest najlepszym miejscem.
Znajdują się tam odpowiednie przyrządy, za pomocą których można rozwijać poszczególne grupy mięśniowe. Podstawowym urządzeniem do ćwiczenia nóg jest ruchoma ścieżka – przesuwająca się płaszczyzna umożliwia swobodny chód, marsz, albo bieg w dowolnym tempie. Ręce opieramy na nieruchomych wspornikach, na ramie których znajduje się elektroniczny ekranik wyświetlający czas i tempo ćwiczeń oraz inne wskaźniki. Szybkość przesuwania się taśmy jest regulowana, każdy może wybrać prędkość odpowiednią do potrzeb i aktualnej kondycji. Taka ścieżka służy do ogólnej poprawy samopoczucia i rozgrzewki przed bardziej forsownymi ćwiczeniami. Na trening nóg siłownia posiada też wiele innych urządzeń. Najbardziej uniwersalny jest rower stacjonarny. Wyposażony jest w siodełko albo fotelik z oparciem, uchwyty na ręce, oraz obrotowe pedały. Siłę nacisku podczas kręcenia pedałami możemy regulować dowolnie – od całkiem luźnego, aż po taki, który wymaga dużo więcej wysiłku. Rower stacjonarny wspomaga rozwój mięśni ud, podudzi, łydek oraz śródstopia. Jest też bardzo przydatny do utrzymywania w dobrym stanie stawów biodrowych i kolanowych. Służy też do rehabilitacji po urazach albo operacjach ortopedycznych.
Na bardziej wysiłkowy trening nóg siłownia przeznacza takie urządzenia, w których głównym elementem są dźwignie wciskane z dużą siłą lub ciężarki unoszone stopami do góry. Dobre efekty daje też wypychanie ciężarów na suwnicy.
Dla osób przychodzących na ćwiczenia ogólnorozwojowe, rzeźbienie sylwetki albo trening nóg siłownia oferuje fachową pomoc w opracowaniu planu treningowego. Musi on być kompleksowy i uwzględniać indywidualne warunki budowy i kondycji osoby ćwiczącej. Początkowo są to zajęcia ogólnorozwojowe, łatwe i lekkie. Kolejne etapy planu przewidują coraz większy wysiłek i dłuższy czas ćwiczeń.
Nie wszystkie wykonywane są z użyciem przyrządów. Trener wskaże ćwiczenia na wzmacnianie nóg, które możemy wykonywać również w domu. W pozycji leżącej będzie to naprzemienne uginanie nóg, wymachy nóg – pionowo lub na boki, podnoszenie nóg wyprostowanych lub ugiętych albo „rowerek” w powietrzu. Na stojąco robi się wspięcia na palce, przysiady, wchodzenie na podwyższenie. Najtrudniejsze jest zrobienie wspięcia na palce stóp z przysiadu, ale przynosi dobre efekty.
Zwiększanie siły mięśni nóg jest szczególnie ważne dla sportowców takich dyscyplin jak biegi i skoki narciarskie, hokej, jazda figurowa na lodzie, biegi lekkoatletyczne, podnoszenie ciężarów. W boksie wynik walki w dużym stopniu zależy od odpowiedniej pracy nóg. Dla tych sportowców robiących trening nóg siłownia jest miejscem, w którym bywają codziennie, nawet po kilka godzin. Rozpoczynają od rozgrzewki, aby następnie przejść do bardziej wysiłkowych zadań. Ćwiczenia na macie wykonują bez obciążenia albo wspomagają się ciężarkami, czy sztangielkami. Przysiady z obciążeniem kształtują mięśnie ud a wspięcia na palce stóp rozwijają łydki.
Narciarze korzystają z urządzenia symulującego ruchy zjazdowe. Są w nich pedały poruszające się w płaszczyźnie poziomej i pionowej oraz drążki przypominjące kijki narciarskie. Taka zaprawa w okresie letnim doskonale przygotowuje do zimowego sezonu narciarskiego. W zimie cykliści trenują na rowerach stacjonarnych. Nie zawsze przecież zimowa, czy jesienna aura pozwala na jazdę w terenie. Rower stacjonarny jest więc dla nich niezastąpiony. Korzystają z niego również miłośnicy kolarstwa amatorskiego i wszyscy, którzy chcą poprawić swoją ogólną kondycję.
Tancerzy i akrobatów, dla których niezbędny jest trening nóg siłownia gości równie często. Podziwiając spektakle baletowe, nie zdajemy sobie często sprawy z tego, że oprócz pracy na próbach, tancerze wkładają wiele wysiłku w codzienne ćwiczenia sprawnościowe. Dzięki dobrze rozwiniętym mięśniom nóg ich taniec urzeka lekkością.
Szczególnego przygotowania wymaga zawód akrobatów. Ich ciała muszą być sprawne i sprężyste. Oglądając popisy akrobatów zauważamy, że najlepiej zbudowani są podstawą wykonanej przez całą grupę piramidy. Siła ich nóg musi udźwignąć wszystkich znajdujących się powyżej. Muszą nie tylko wytrzymać ten ciężar ale też zachować równowagę i stabilność przez dłuższy czas, aby piramida nie runęła. To wielka sztuka. Tacy artyści narażeni są na urazy i kontuzje. Starają się więc wytrwale trenować, żeby ograniczyć to niebezpieczeństwo i utrzymać dobrą formę przez długie lata.
Większość młodych dziewczyn marzy o karierze modelki. Warunkiem uprawiania z powodzeniem tego zawodu jest posiadanie nienagannej sylwetki i zgrabnych nóg. Efekt ten mogą osiągnąć przez odpowiednie ćwiczenia i trening nóg siłownia przygotuje dla nich specjalny program.
Ćwiczenia będą ukierunkowane na wyrzeźbienie łydek, ud i pośladków.
Oprócz tego, wprowadzone zostaną zajęcia poprawiające kondycję, która jest bardzo potrzebna do częstych spacerów po wybiegach.

Ćwiczenia ogólnorozwojowe na siłowni potrzebne są właściwie każdemu z nas. Zazwyczaj prowadzimy tryb życia pozbawiony ruchu i wysiłku fizycznego. Wielogodzinne przesiadywanie w biurze, albo wszelka praca umysłowa przy komputerze, w znacznym stopniu ogranicza naszą aktywność ruchową. Nie każdy ma odpowiednią motywację i samodyscyplinę, żeby regularnie ćwiczyć w domu. Warto więc odwiedzić najbliższą siłownię i dowiedzieć się jakie oferuje ona możliwości. Propozycje na ćwiczenia kondycyjne czy trening nóg siłownia na pewno przedstawi atrakcyjnie i kusząco. Pozostanie więc tylko podjąć decyzję i wprowadzić ją w życie, a efekty będą naprawdę znakomite.

Trening nóg w siłowni

Trening nóg w siłowni

Na temat rehabilitacji napisano już bardzo dużo. Dostrzegamy różne jej aspekty. Możemy też poznać przeróżne jej odsłony w znaczeniu rodzajów i zastosowania różnych środków. Pole magnetyczne a rehabilitacja — stanowi jednak ciągle ciekawy temat rozważań.
Podstawowym zastosowaniem pola magnetycznego w rehabilitacji jest fizykoterapia. Oprócz różnego rodzaju naświetlań oraz tak zwanych prądów istotnym elementem fizykoterapii rehabilitacyjnej jest właśnie pole magnetyczne. Ma ono bardzo dobry wpływ na regenerację tkanek, szczególnie tych, które ucierpiały w wyniku rozmaitych urazów.
Pole magnetyczne jest nieocenione w tej sprawie, jednak czy jest tak dobrze dostępne na rynku medycznym? Niestety pacjenci muszą czekać niejednokrotnie ponad rok na możliwość zastosowania go w swojej rehabilitacji. Dlatego trzeba zadać sobie pytanie: co można zastosować zamiast niego? Jakie jeszcze istnieją możliwości w zakresie rehabilitacji? Co można zrobić ze swoimi urazami w domu?
Odpowiadając na powyższe pytania, trzeba zacząć od tego, że fizykoterapia nie jest konieczna w rehabilitacji. Owszem, może pomóc w zredukowaniu objawów, ale nie jest koniecznością sensu stricto. Alternatywą dla fizykoterapii są domowe kąpiele solankowe oraz masaże wykonywane przez członków rodziny. Takie zabiegi pozwolą docenić możliwości naszych domowników oraz scementują rodzinne więzi. W domu można wykonywać także szereg ćwiczeń, mających dobroczynny wpływ na nasze zdrowie. Można zacząć od prostych ćwiczeń, intuicyjnie je dobierając. Warto jednak skorzystać także z ogólnodostępnych rad terapeutów, które można znaleźć w internecie oraz różnego rodzaju specjalistycznej literaturze. Można też wybrać się na płatną wizytę u fizjoterapeuty, który zaleci nam szereg ćwiczeń i pomoże nam je wykonywać w warunkach domowych samemu lub z pomocą innej osoby.
Warto nadmienić też, że pomimo dobrego wpływu pola magnetycznego na regenerację tkanek, ma ono mimo wszystko najpierw funkcję przeciwbólową czy łagodzącą objawy towarzyszące naszej chorobie, a nie samo wyleczenie nas z niej. Dzięki tej świadomości układa nam się w głowie pewien prawidłowy schemat myślenia. Otóż fizykoterapia w zasadzie nie jest konieczna w rehabilitacji. Może być nieco pomocna, ale nie jest konieczna.
Medycyna notuje przypadki pogorszenia się stanu zdrowia po zastosowaniu pola. Zanim się więc je zastosuje, należy się dobrze zastanowić, czy warto ryzykować i poddać się fizykoterapii, czy lepiej będzie jednak zastosować inne formy rehabilitacji.
A innych form dojścia do pełni zdrowia jest multum. Przede wszystkim należy zadbać o odpowiednią dietę, zapewniającą naszemu organizmowi odpowiednią ilość mikroelementów i innych ważnych wartości odżywczych. Dzięki nim łatwiej nam będzie wrócić do zdrowia. Ponadto dobrze jest ćwiczyć, o czym napisałem już wyżej. Ćwiczenia powinny być dostosowane do naszych potrzeb i nie wykraczać ponad nasze możliwości. Trudniejsze możemy wykonywać przy pomocy innych osób. Jednak te prostsze w zupełności jesteśmy w stanie wykonywać sami. Dlatego nie ma co się przejmować niedostępnością fizykoterapii. Najlepiej jest zastosować za to inne zalecenia lekarza, jak chociażby te dotyczące leków i stylu życia. Lekarz może zalecić zupełną zmianę zachowań lub nawyków żywieniowych. Należy się do tego zastosować w celu osiągnięcia najlepszych wyników zdrowotnych. Dodatkowo możemy się go zapytać o to, co jeszcze powinniśmy zrobić, by uchronić się od kolejnych skutków naszej choroby. Lekarz może pomóc nam w tym i zalecić dodatkową diagnostykę oraz dalsze leczenie objawowe. Nie wykluczone również, że zajdzie potrzeba udania się do innego specjalisty w celu omówienia chorób pokrewnych i zastosowania prewencji specjalistycznej, wynikającej z przewidywania następstw niektórych zjawisk medycznych.
Trzeba mieć zdrowie, żeby się leczyć — można nieraz usłyszeć. Jest w tym sporo prawdy. Nieraz będziemy mieli taką sytuację, że aby móc dokonać jakiejś operacji lekarz będzie musiał nas najpierw wyleczyć ze schorzenia, które uniemożliwia jej przeprowadzenie. Niejednokrotnie będzie to się wiązało z kolejnymi wizytami u lekarza, przedłużając w czasie widmo operacji lub zabiegu. Niestety. Jednak dzięki temu unikniemy nieprzyjemnych, często występujących powikłań.
Kiedy jednak nie mamy czasu na dodatkowe zabiegi, wizyty lekarskie, kiedy nie możemy poświęcić więcej cennego czasu na swoje zdrowie, po prostu nie przejmujmy się tym, że musimy czekać tak długo na zabiegi magnetyczne. Musimy mieć świadomość, że ich brak nie zmieni znacząco przebiegu naszej rehabilitacji. Większym zmartwieniem byłaby niemożność korzystania z rehabilitacji ruchowej. To by było poważne zaniedbanie w materii dbałości o swoje własne zdrowie. Na szczęście nie musi tak być. Można przecież skorzystać z płatnej rehabilitacji albo tej oferowanej przez ZUS. Niejednokrotnie będzie się to wiązało z koniecznością zawieszenia aktualnej działalności, szczególnie jeśli choroba zmusiła nas do pracy na umowę o dzieło lub na podstawie innych umów cywilnoprawnych. Jednak niektóre zajęcia są do pogodzenia z tak pojętą rehabilitacją.
Jeśli więc zastanawiamy się jaką rehabilitację wybrać oraz czy zaufać fizykoterapii, powinniśmy się zastanowić nad tym, czy warto ryzykować swoje zdrowie tylko i wyłącznie po to, by przez chwilę poczuć ulgę od aktualnych dolegliwości? Raczej nie jest to godny powód dla podjęcia tego ryzyka. Zatem w rehabilitacji warto się skupić na ćwiczeniach, diagnostyce uzupełniającej, prewencji w zakresie dodatkowych schorzeń towarzyszących oraz po prostu zwykłym wypoczynku po przebytej chorobie. Najlepiej, jeśli w tym czasie możemy pozwolić sobie na powstrzymanie się od prac fizycznych. Pomoże to skrócić czas rehabilitacji i ją nieco zintensyfikować. Dodatkowo dobrym pomysłem będzie też skorzystanie z rehabilitacji ZUS, dzięki czemu zaoszczędzimy czas i energię, które przeznaczylibyśmy na szukanie innych form rehabilitacji. Tak czy siak, możliwości jest wiele, a i same zabiegi z wykorzystaniem pola magnetycznego mogą się okazać użyteczne.

Czy pole magnetyczne jest konieczne w rehabilitacji?

Czy pole magnetyczne jest konieczne w rehabilitacji?

EKG to jedno z najczęściej zlecanych badań w przypadku pacjentów, którzy skarżą się na dolegliwości ze strony układu krążenia.EKG, czyli elektrokardiografia stanowi bowiem podstawowe narzędzie w diagnostyce kardiologicznej. Badanie to pozwala uzyskać szereg niezwykle ważnych informacji na temat kondycji serca pacjenta i ewentualnych zaburzeń w jego pracy. Aby jednak w pełni wykorzystać to badanie w trakcie leczenia należy poddać dokładnej i rzetelnej analizie jego wyniki. Lekarze, zwłaszcza specjaliści kardiolodzy, nie mają z tym najmniejszego problemu. Zanim jednak przedstawimy swojemu lekarzowi wyniki EKG w czasie wizyty, sami możemy z elektrokardiogramu wyciągnąć pewne wnioski. Aby to zrobić, warto dowiedzieć się na czym polega interpretacja ekg.
EKG to badanie bezbolesne, proste, szybkie i tanie. Stąd wynika masowość jego zlecania i wykonywania. Nie da się natomiast przecenić jego wartości pod kontem diagnostycznym. Pozwala ono bowiem wykryć liczne choroby, wary i zaburzenia pracy serca. Prawidłowa diagnoza jest natomiast podstawą zaordynowania skutecznego leczenia, które umożliwi pokonanie choroby lub złagodzenie jej objawów.
Aby poprawnie zinterpretować ekg, należy zrozumieć, na czym to badanie polega i jak jest przeprowadzane. Wszystko zaczyna się od umieszczenia na klatce piersiowej i kończynach pacjenta specjalnych elektrod. Miejsca ich przyklejenia są ściśle określone, gdyż zadaniem elektrod jest zarejestrowanie impulsów elektrycznych generowanych w pracującym mięśniu sercowym. Trzeba pamiętać, że serce jest skomplikowanym narządem, którego czynność regulowana jest przez wytwarzane w różnych jego częściach impulsy elektryczne. Decydują one o sile i częstotliwości skurczów zarówno komór serca, jak i przedsionków. Urządzenie znane jako elektrokardiogram rejestruje te impulsy, a następnie zapisuje je w postaci wykresu zwanego elektrokardiografem. Wykres ten składa się z dwunastu linii, które stanowią ilustrację zmian potencjałów elektrycznych w różnych obszarach mięśnia sercowego. Aby interpretacja ekg była właściwa, należy każdą z tych linii podzielić na odcinki i załamki. Niezwykle istotne jest również prawidłowe odczytanie odległości pomiędzy nimi. Specjaliści w dziedzinie interpretacji ekg potrafią zidentyfikować wiele różnych, charakterystycznych elementów tego zapisu. Każde bowiem odchylenie od normy w ich obszarze może świadczyć o poważnym zaburzeniu pracy serca. Na potrzeby podstawowej, wstępnej analizy wyników EKG wystarczy jednak znać trzy podstawowe elementy jego zapisu. Pierwszym istotnym fragmentem jest tzw. załamek P. Jest on ilustracją impulsu elektrycznego przebiegającego przez przedsionki serca. Kolejnym ważnym elementem jest zespół załamków, określany terminem QRS. Ilustruje on przepływ impulsów przez komory serca. Załamek P i zespół QRS stanowią zapis czynności elektrycznej mięśnia sercowego w czasie jego skurczu. Warto wspomnieć jeszcze o załamku T, który uwidacznia w badaniu EKG moment, w którym serce znajduje się w stanie spoczynku poprzedzającym kolejny skurcz.
Jakie można wyciągnąć wnioski na podstawie odczytu wyżej wymienionych załamków? Przede wszystkim dokonuje się pomiaru odcinka pomiędzy jednym załamkiem P, a drugim. Odległość pozwala ustalić częstość rytmu serca. Obliczeń tych dokonujemy na podstawie znajomości tego, jakiemu okresowi czasu odpowiada jedna kratka siatki na zapisie. Wykres EKG pozwala więc wyciągnąć wnioski na temat tego, czy serce bije w prawidłowym tempie, czy też pracuje zbyt wolno, lub zbyt szybko. Wykryć w tym badaniu można również wiele skomplikowanych zaburzeń rytmu serca. Weryfikuje się, czy impulsy nie przebiegają pomiędzy poszczególnymi fragmentami mięśnia sercowego w sposób nieprawidłowy oraz czy ich przewodzenie odbywa się bez zakłóceń. Zaburzenia rytmu serca to bardzo poważna dolegliwość, która wymaga pilnego leczenia kardiologicznego.
Interpretacja EKG polega również na weryfikacji, czy zapis każdego skurczu serca zawiera opisane wyżej elementy i czy odległości pomiędzy poszczególnymi załamkami nie ulegają na przestrzeni zapisów dużym zmianom. Jednym z najczęściej diagnozowanych zburzeń rytmu serca jest tzw. częstoskurcz komorowy lub przedsionkowy. Wykrywa się je właśnie na podstawie anomalii w zapisie EKG. Na wykresie widoczne są wówczas wyłącznie załamki P, lub jedynie zespół załamków QRS. Dodatkowo rytm ich pojawiania się na wykresie jest wyraźnie przyspieszony. Należy dodać, że wynikające z częstoskurczu migotanie komór lub przedsionków to zaburzenie, które corocznie zabija tysiące dorosłych Polaków. Właśnie dlatego badanie EKG powinno być wykonywane zawsze, gdy z wywiadu lekarskiego wynika, że pacjent może cierpieć na zaburzenia pracy serca.
EKG jest również nieocenionym narzędziem w diagnostyce zawału mięśnia sercowego. W tym obszarze ocenie podlega fakt, czy odcinki łączące poszczególne załamki przebiegają w jednej linii. Należy zwrócić uwagę zwłaszcza na odcinek pomiędzy załamkiem S a załamkiem T. Jeśli odcinek ten znajduje się poniżej, lub powyżej innych odcinków, to wziąć pod uwagę należy wystąpienie zawału mięśnia sercowego. Wnioskować można nie tylko o samym zawale, ale również o jego lokalizacji, a także o tym jak jest on rozległy i jakie następstwa mogą w jego wyniku wystąpić. Należy zaznaczyć, że nawet jeśli do zawału mięśnia sercowego doszło w przeszłości, to fakt ten jest do końca życia widoczny w zapisie EKG danego pacjenta.
Nie ulega wątpliwości, ze badanie EKG stanowi nieocenione narzędzie diagnostyczne. Należy jednak przestrzegać pacjentów przed samodzielnym analizowaniem jego wyników. Nieprawidłowa interpretacja EKG może być bowiem przyczyną silnego stresu i zdenerwowania pacjenta. W przypadku osób cierpiących na choroby serca może to znacznie pogorszyć ich stan, gdyż silne wzburzenie lub niepokój potrafią nawet wywołać zawał mięśnia sercowego. Warto więc pozostawić szczegółową interpretację wyników badania elektrokardiogramem wykwalifikowanym fachowcom.

Elektrokardiograf to graficzne przedstawienie pracy serca.

Jak interpretować ekg?

Jak interpretować ekg?

Pierwsza ciąża to szczególny czas w życiu każdej kobiety. To czas radosnego oczekiwania, ale też czas niepewności i zmartwień. Wiele kobiet nie odczuwa w związku z odmiennym stanem uporczywych dolegliwości. Niestety są też takie kobiety, których pierwsza ciąża nie przebiega zgodnie z oczekiwaniami. W pierwszym trymestrze pojawiają się uporczywe wymioty, powiększający się brzuch ogranicza zakres ruchów, a na skórze pojawiają się niechciane rozstępy. Wiele kobiet boryka się z jeszcze gorszymi problemami – ciąża bywa zagrożona i często zostaje przedwcześnie rozwiązana przez cesarskie cięcie.
Wiele kobiet rodzi pierwsze dziecko naturalnie, jednak w trakcie porodu pojawiają się komplikacje i wydanie dziecka na świat wiąże się z traumą na całe życie.
Trudy ciąży i porodu zostawiają ślad na długie lata. Młoda mama boryka się z bliznami, nadprogramowymi kilogramami, hemoroidami i wieloma innymi dolegliwościami pozostawionymi przez ciążę. Do problemów tych dochodzą trudy laktacyjne, nieprzespane noce i rosnące zmęczenie. Nic zatem dziwnego, że młode matki negatywnie reagują na pytanie o to „kiedy druga ciąża?”.
Młode matki, zwłaszcza te, które nie mogą liczyć na wsparcie ze strony bliskich nie wyobrażają sobie kolejnej ciąży. Są zmęczone i jedyne czego pragną to w spokoju najeść się i wyspać. O wypadzie do kina czy restauracji wiele z nich może zapomnieć na długie miesiące, a nawet lata. Nic więc dziwnego w fakcie, że wiele z młodych matek nie wyobraża sobie posiadania drugiego dziecka.
Z czasem jednak trudy ciąży, porodu i pierwszych miesięcy opieki nad małym dzieckiem odchodzą w zapomnienie, a młoda mama z rozczuleniem spogląda na niemowlęta mijane na spacerach w parku . Zadaje sobie wtedy pytanie – czy druga ciąża to dobry pomysł? I czy to właściwy moment na kolejne dziecko? Tak naprawdę nigdy nie ma idealnego momentu. Zawsze znajdzie się jakieś „ale”, które powstrzymuje kobiety przed zajściem w drugą ciążę. Praca, brak pieniędzy, niechęć do powrotu pieluch, kolek i nieprzespanych nocy. Wiele matek martwi się też czy ich organizm zniesie po raz kolejny trudy ciąży i porodu.
Z medycznego punktu widzenia zalecane jest odczekanie minimum roku czasu, jeśli pierwsza ciąża była zakończona cesarskim cięciem. W przypadku cesarskiego cięcia zostają przecięte skóra, mięśnie brzucha i macica. To dość spora ingerencja w ciało kobiety. Cesarskie cięcie to operacja, która sprawia, że kobieta dochodzi do siebie znacznie dłużej niż po porodzie naturalnym. Wiele kobiet nawet rok po cesarce wciąż odczuwa dolegliwości bólowe w miejscu cięcia. Inaczej ma się sprawa w przypadku porodu naturalnego. Starania o kolejne dziecko można zacząć wcześniej niż po upływie roku, jednak warto dać sobie choć kilka miesięcy, żeby organizm zregenerował się po pierwszej ciąży. Jakby nie patrzeć ciąża to gigantyczne obciążenie dla organizmu. Mały człowiek rosnący w łonie matki musi pobrać od niej wszelkie niezbędne witaminy i minerały, dzięki którym rośnie się i rozwija. To dlatego wiele kobiet po porodzie skarży się na próchnicę, problemy ze skórą i włosami. Do tego dochodzi często ból kręgosłupa – te kilka dodatkowych kilogramów, które kobieta musiała dźwigać w trakcie ciąży jest sporym obciążeniem dla kręgosłupa. Organizm musi po prostu dojść do siebie.
Wiele kobiet spodziewa się, że druga ciąża będzie podobna do pierwszej. W wielu wypadkach teoria ta nie ma racji bytu. Kobieta wie już, jak wygląda odmienny stan związany z ciążą. Wie na co zwrócić uwagę, co ją powinno zmartwić, a co nie jest powodem do niepokoju. Wie też, jakie leki może bezpiecznie przyjmować, jakie witaminy najbardziej jej służą i co pomaga na ciążową zgagę. Wiedza zdobyta podczas pierwszej ciąży sprawia, że druga ciąża jest mniejszym obciążeniem psychicznym dla matki.
Wiele kobiet uważa także, że jeśli pierwszy poród naturalny był koszmarem to drugi będzie wyglądał podobnie. Niektóre porody naturalne zostają w pamięci na długo – porody kleszczowe, masaż szyjki macicy, nacinanie krocza …. Jeśli doświadczyłaś tych przykrych procederów podczas pierwszego porodu nic dziwnego, że drżysz na myśl kolejnego rodzenia dziecka. Warto wiedzieć, że podczas drugiego porodu szyjka macicy rozszerza się o wiele łatwiej, z co za tym idzie poród jest szybszy i wielu wypadkach – dużo mniej bolesny. Warto wiedzieć też, że jeśli pierwszy poród skończył się cesarskim cięciem nie oznacza to wcale konieczności cięcia w przypadku drugiego porodu. Pierwsza ciąża zakończona cesarskim cięciem nie jest wskazaniem do zakończenia drugiej ciąży w ten sam sposób – o ile przerwa między kolejnymi ciążami jest wystarczająco długa.
Decydując się na drugie dziecko musisz też zdawać sobie sprawę, że każde dziecko jest inne. Jeśli pierwsze dziecko miało kolki i dopiero w wieku kilku lat zaczęło przesypiać całe noce wcale nie oznacza, że kolejne dziecko również będzie cierpieć na takie dolegliwości. Wychowanie drugiego dziecka jest zwykle łatwiejsze. Matka zna już „instrukcję obsługi noworodka”, jest mniej podatna na sugestie i krytykę płynącą z zewnątrz, nie przejmuje się też każdym stęknięciem dziecka i nie panikuje, kiedy u dziecka pojawia się wysoka gorączka, gdyż doskonale wie, co należy robić w takich sytuacjach.
Życzliwi ludzie będą zawsze dawać miliony „dobrych rad”. Pamiętaj jednak, że do Ciebie należy decyzja o tym, kiedy powinno pojawić się drugie dziecko i czy druga ciąża jest w ogóle dobrym pomysłem. To Ty jesteś matką i Ty musisz sama podjąć taką decyzję. Do Ciebie należą wszelkie blaski i cienie macierzyństwa, a ludzie ślący „dobre rady” nie wyręczą Cię z nieprzespanych nocy i całodniowego bujania maluszka. Decyzja o drugim dziecku powinna być podjęta w oparciu o psychikę i formę fizyczną matki. Warto przed staraniem się o dziecko zrobić podstawowe badania oraz skonsultować je z lekarzem ginekologiem. Może się okazać, że starania o dziecko powinny zostać poparte odpowiednią suplementacją. Czasem też konieczne jest wyleczenie niektórych dolegliwości, które mogą nasilić się w trakcie ciąży i porodu.

Kiedy jest najlepszy czas na drugie dziecko?

Kiedy jest najlepszy czas na drugie dziecko?

Obecnie żyjemy w tak szybko pędzącym świecie, że mało kto z nas znajduje chociażby niewielką ilość czasu na to, by ocenić stan swojego zdrowia lub po prostu lepiej o siebie zadbać. Bagatelizujemy wielokrotnie te objawy, które nasz organizm sam nam wysyła, aby tylko poinformować nas o tym, że nie jest z nim najlepiej. Nieraz zupełnie się nimi nie przejmujemy. Potrafimy przymykać na nie oko przez długie dni, tygodnie, miesiące, a nawet lata, by ostatecznie doczekać się rozwinięcia poważnej choroby. Jedną z tych, do której pojawienia się dochodzi ostatnio coraz częściej, są hemoroidy. Na pewno doskonale wiemy, co kryje się pod tą ich nazwą, ale często nie dopuszczamy do siebie takich myśli, że sami moglibyśmy na nie chorować. Zdajemy sobie sprawę z tego, jak nieprzyjemna i uciążliwa jest ta przypadłość. Jak bardzo utrudnia i zaburza ona życie i sprawia, że staje się ono istną męczarnią. O to chodzi jednak w analizowaniu swojego zdrowia, aby tych najtrudniejszych przypadłości móc się pozbyć na tyle szybko, by potem kompletnie się już nimi nie przejmować i nie zajmować nimi swojej głowy. Hemoroidy odbytu – objawy – sprawdźmy, jakie one są i zobaczmy, czy występują one u nas samych. Być może to właśnie taka samodzielnie postawiona diagnoza zdoła przekonać nas do odwiedzenia specjalistycznego gabinetu medycznego i dogłębnego przyjrzenia się własnemu zdrowiu.

Mimo iż hemoroidy same w sobie uznajemy za chorobę i tak też nazywamy tą dolegliwość, tak naprawdę ma je jednak każdy z nas. Po prostu dopóki nie dzieje się z nimi nic złego, nikt nie każe się nam nimi martwić czy przejmować. Co innego już z takimi żylakami odbytu. Nawet jeśli póki co nie dostrzegliśmy u siebie żadnych charakterystycznych dla nich objawów, możemy na nie cierpieć i chorować na nie zupełnie bezobjawowo. Nieraz przypisujemy jednak ich symptomy do całkowicie innych chorób. Stawiamy sobie sami błędne diagnozy, zamiast udać się do lekarza i sprawdzić stan organizmu. A hemoroidy są niestety coraz częściej diagnozowaną chorobą na świecie. Epidemia tej dolegliwości dostrzegalna jest przede wszystkim w krajach wysoko rozwiniętych, do których teraz Polskę możemy spokojnie zaliczyć. To właśnie takie państwa odznaczają się najniższym poziomem aktywności. Wydaje się nam, że żyjemy coraz szybciej i intensywniej, ale w rzeczywistości skupiamy się jedynie na swoim rozwoju umysłowym i karierach zawodowych, zamiast dbać jednocześnie o sprawność i kondycję fizyczną. Przestaliśmy się ruszać. Zasiedliśmy na swoich firmowych fotelach i domowych kanapach, zaledwie raz w tygodniu zabierając swoją rodzinę na dłuższy spacer. To właśnie ten niski poziom codziennej aktywności spowodował całą falę zachorowań na hemoroidy. Jeśli i my należymy do osób niezbyt sprawnych, które sport uprawiają wyłącznie z przymusu, powinniśmy się bezwzględnie przebadać i sprawdzić, jak tak naprawdę działa obecnie cały nasz organizm.

Nie ma nic gorszego od leczenia rozwiniętych już hemoroidów. Jeżeli je zatem zbagatelizujemy i nie przejmiemy się początkowymi, mało dokuczliwymi objawami tej choroby, z czasem będzie tylko gorzej, a jakość naszego życia z dnia na dzień zacznie się pogarszać. Czując, że ten problem może dotyczyć także i nas samych, nie odkładajmy wizyty u lekarza w nieskończoność. Na pewno się jej boimy. Nie wiemy, jak mamy powiedzieć specjaliście o swoim problemie. Już teraz zmagamy się z uczuciem zażenowania, dlatego jesteśmy przekonani, że w samym gabinecie lekarskim spalimy się ze wstydu. Powodem do wstydu byłoby jednak niezadbanie o siebie w odpowiednim momencie. Czasem na rozwój takich nieprzyjemnych chorób sami nie mamy jakiegoś specjalnego wpływu. Oczywiście hemoroidy odbytu – objawy – są najczęściej wynikiem naszych własnych działań, ale lekarz nie ma prawa ich oceniać i na pewno tego nie zrobi. Im szybciej przejdziemy natomiast przez taką wizytę, tym szybciej będziemy mieć ją z głowy. Tak czy siak nie uda nam się jej uniknąć, dlatego najlepiej już teraz, w przypływie chwili zapiszmy się do proktologa i dogłębnie się przebadajmy. Istnieje przecież wiele specjalistycznych metod umożliwiających pozbycie się hemoroidów. Zanim jednak z nich skorzystamy, doświadczony lekarz musi postawić nam diagnozę.

Oczywiście sami też nieraz jesteśmy w stanie zdiagnozować samodzielnie różnego typu choroby. Znamy przecież swój organizm tak jak nikt inny. Potrafimy dostrzec, gdy przestaje on funkcjonować tak jak dotychczas. Pierwszych objawów hemoroidów wręcz nie da się nie zauważyć. Na początku zaczyna więc nam dokuczać uczucie świądu w okolicach odbytu. Potrafi być ono tak silne, że musimy bezustannie ze sobą walczyć, aby tylko nie zadrapać swoich zmian skórnych i nie doprowadzić do ich podrażnienia lub, co gorsza, stanu zapalnego. Jeśli natomiast świąd spowodowałby nasze naruszanie naskórka, na pewno w taki sposób nie poprawilibyśmy swojego stanu. Wskutek drapania doszłoby do rozprzestrzenienia się hemoroidów. Mogłyby one także zacząć wydzielać nietypową wydzielinę o konsystencji śluzu. Objawy przypominałyby częściowo zwykłą alergię skórną. Pamiętajmy jednak zawsze, że taka samodzielnie postawiona diagnoza nieraz bywa mylna, dlatego zawsze powinniśmy skonsultować ją z jakimś lekarzem – niekoniecznie od razu proktologiem, ale przynajmniej lekarzem rodzinnym lub lekarzem pierwszego kontaktu.

Jeśli natomiast póki co hemoroidy odbytu – objawy nie są naszą bolączką, nie powinniśmy zakładać, że nigdy na nie nie zachorujemy. Starajmy się im po prostu zapobiec. Prowadźmy higieniczny i zdrowy tryb życia, który najlepiej wpłynie na nasz organizm i całe ciało. Zadbajmy o swoją dietę. Unikajmy produktów, które mogłyby zapychać jelita, czyli większości źródeł węglowodanów prostych. Zastąpmy białe pieczywo tym ciemniejszym i pełnoziarnistym, a pszenny makaron kaszą pęczak lub kaszą gryczaną. Zwiększmy swoją podaż błonnika i zacznijmy też więcej się ruszać. Nawet jeśli mamy pracę siedzącą, co godzinę możemy sobie robić krótką przerwę na spacer po biurze. Minimalna aktywność fizyczna to coś, czego wszyscy potrzebujemy.

Hemoroidy odbytu – objawy

Hemoroidy odbytu - objawy

Pomimo tego, że hemoroidy są częściej diagnozowane u osób dorosłych, to nie znaczy, że takowe nie mogą wystąpić u dzieci. Coraz częściej spotyka się dzieci z tymi dolegliwościami. To wszystko ma podłoże genetyczne. U jednych występuje częściej, u innych rzadziej. Jedni przechodzą to lżej, inni zaś gorzej.

Czym są hemoroidy?

Hemoroidy, zwane także żylakami, to naczynia, a ściślej mówiąc ich sploty umiejscowione w kanale odbytniczym. Jest to normalna rzecz tak długo, dopóki nie poszerzą się. Nabrzmiałe sploty prowadzą do nieprzyjemnego bólu oraz świądu.

Nie są trudne do rozpoznania. Zarówno te zewnętrzne, jak i wewnętrzne, to po prostu sploty żył wypełnione krwią.

Przyczyną występowania jest nieaktywny tryb życia. Dokładniej siedzący oraz dieta. Hemoroidy mogą zostać wywołane także przez zatwardzenia, a przyczyną tych drugich jest zazwyczaj brak błonnika, który ułatwia wypróżnianie się.

Objawy

Najczęściej występującym objawem żylaków jest świąd, kiedy dziecko nagminnie się drapie, nie musi mieć to wcale podłoża higienicznego. Hemoroidom u dzieci często towarzyszy także pieczenie w okolicach odbytu oraz ból od wewnątrz. Można także się dopatrzeć krwi w kale oraz trudności związanych z załatwianiem potrzeb fizjologicznych. Łatwo pomylić z owsikami, które dużo częściej występują u dzieci.

Wystąpienie nabrzmiałych splotów wypełnionych krwią, pomimo że jest częściej spotykane u dorosłych, może pojawić się u dzieci. Tutaj przyczyn jest więcej. Chociażby same hemoroidy u dzieci mogą wystąpić z przyczyn zaparć nawykowych, które mogą być spowodowane innymi chorobami. Jeżeli wszelkiego rodzaju zaparcia u dziecka nie zostaną poddane szybkiej kuracji, może dojść do wspomnianych wcześniej objawów, a w konsekwencji do żylaków.

Spotykając się z typowymi objawami hemoroidów u dorosłych, czyli bólem, pieczeniem i świądem, a także krwią w kale lub śluzem możemy śmiało postawić na żylaki. U dzieci niestety może to być przyczyną innych chorób. Chociażby wspomnianych wcześniej owsików. Dziecko może narzekać na ból podczas oddawania stolca oraz trudności podczas wypróżniania się

Krwawienie samo w sobie może oznaczać biegunkę lub salmonellę. Po wykluczeniu tego zostaje nam jeszcze świąd. Wspomniane wcześniej owsiki go powodują. Pasożyty wiodą sobie spokojne życie, powodując dyskomfort, a drapanie może doprowadzić do krwawienia i znów są problemy z rozpoznaniem choroby. Jeżeli wykluczymy do tego higienę okolic intymnych musimy się liczyć z groźniejszymi przypadłościami. Szczególnie groźna jest tak zwana szczelina odbytu, są to pęknięcia śluzówki, do których dochodzi przy zaparciu albo ostrej biegunce.

Jak to zwalczać?

Najlepszą rzeczą jaką możemy zrobić jest zgłoszenie się do lekarza. Pediatra świetnie się do tego nada, on skieruje nas na badania chirurgiczne i konsultacje. Jak było wcześniej wspomniane,tutaj trzeba wykluczyć występowania owsików, szczeliny, itd.

Tutaj zwalczanie hemoroidów powinno się odbywać poprzez usunięcie przyczyny. Jeżeli są to zatwardzenia, to trzeba wzbogacić dietę o błonnik. Przy biegunce konieczne jest uzupełnianie płynów. Są także specjalne leki dla dzieci, a także na zaparcia. Do tego wszystkiego aktywność fizyczna oraz chęć podjęcia próby mycia odbytu i jego okolic zaraz po wypróżnieniu powinna zdać egzamin. Jeżeli przyczyną zaparć jest inna choroba, naturalnie trzeba ją zwalczyć w pierwszej kolejności.

Domowe sposoby na hemoroidy u dzieci?

Tutaj nie ma dużych różnic, należy jednak pamiętać, o konsultacji z pediatrą przed zastosowaniem zabiegu. O ile metody mogą nie tylko zmniejszyć skutki objawów, ale całkowicie usunąć hemoroidy, to muszą być stosowane przez kilka tygodni, żeby zauważyć skutki działania. Pamiętaj, że nie leczone mogą wysłać Twoje dziecko na ostry dyżur. Do tego im wcześniej zaczniesz je zwalczać, tym lepsze rezultaty uzyskasz.

Tabletki i maści mają działanie antybakteryjne, dzięki czemu bez problemu zmniejszysz obrzęki oraz stany zapalne. Do tego może ci się udać zahamować krwawienie.

Nasiadówki z rumiankiem i ciepłe kąpiele. Przygotowana woda w temperaturze pokojowej wraz z mieszanką szałwii i kory dębu przegotuj z zimną wodą, potem wlej do wanny. Niech dziecko kucnie zanurzając odbyt. Przynosi to natychmiastową ulgę i zwalcza stany zapalne. Ciepłe kąpiele stymulują przepływ krwi, przez co zmniejsza się obrzęk i ryzyko powstania zakrzepów.

Zbilansuj dietę w wielocukry, produkty pełnoziarniste. Uważaj na wszelkiego rodzaju orzechy i inne produkty, które utwardzają stolec. Taki kał może uszkodzić naczynka i spowodować krwawienie. Nie zapominaj podawać mu odpowiednio dużo płynów, co zwiększy ciśnienie w żyłach oraz zredukuje szansę na skrzep.

Uprawiaj sport. Nic tak dobrze nie poprawi przepływu krwi w naczyniach jak porządna dawka wysiłku fizycznego, gimnastyka, basen, albo przynajmniej spacery z psem. Ważne jest, żeby nie zapominać o aktywnym trybie życia po kuracji. Zmniejszy ryzyko powstania kolejnych.

Przemywanie oraz czopki.

Przemywanie nie tylko załagodzi ból, ale zdezynfekuje. Najgroźniejszą rzeczą, która może się stać przy hemoroidach jest krwawienie, wtedy prawie zawsze dojdzie do zakażenia, gdyż jest ten problem, że rana otwarta występuje w najmniej higienicznym miejscu w naszym ciele.

Herbaty ziołowe.

Wszelkiego rodzaju herbaty ziołowe są świetne na hemoroidy, oprócz stosowania ziół miejscowo można kurować się wewnętrznie poprawiając obieg w układzie krwionośnym.

Wiele polaków cierpi na przypadłości związane z hemoroidami. Najlepszy na nie sposób? Zdecydowanie unikać, dbać o higienę, prowadzić aktywny tryb życia oraz zdrowo się odżywiać. Szczególnie uważać w przypadku dzieci, gdzie może dojść do innych nie przyjemnych chorób, hemoroidy mogą stać się przyczyną wielu chorób zakaźnych, na które żaden troskliwy rodzic nie może sobie pozwolić. Domowe sposoby są tutaj najskuteczniejsze. Do tego wszelkiego rodzaju leki, czopki maści, a także herbaty ziołowe zdają egzamin. Zwalczanie hemoroidów u dzieci wcale nie jest trudne. Wystarczy trochę chęci i zaangażowania zanim będzie za późno.

Zwalczanie hemoroidów u dzieci

Zwalczanie hemoroidów u dzieci

Pojęcie rehabilitacji, jest bardzo szerokie. Nie każdy jednak wie, co dokładnie się w nim zawiera. Musimy jednak być świadomi, że jeśli chodzi o rehabilitację, jest sporo czynników, które będą odgrywały kluczową rolę, jeśli chodzi chociażby o wybranie odpowiednich jej metod. Pamiętajmy jednak, że nie wszystkie metody rehabilitacji, będą odpowiednie, jeśli chodzi o rodzaj schorzenia z jakim się borykamy. Nie możemy także zapomnieć o tym, że jeśli mówimy o rehabilitacji, to musi być ona w pierwszej kolejności zlecona nam przez lekarza prowadzącego. Tylko w taki sposób, będziemy w stanie uznać, że może przynieść nam ona pożądany efekt. Na co zatem powinniśmy zwrócić uwagę, kiedy wybieramy odpowiednią dla nas metodę rehabilitacji? Co będzie miało dla nas w tym aspekcie największe znaczenie? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań związanych z szeroko rozumianą rehabilitacją, znajdziecie państwo w naszym poniższym artykule. Również z tego artykułu dowiecie się państwo, co może wpływać na skuteczność rehabilitacji. Bardzo istotną kwestią, którą także poruszymy w naszym artykule, będzie ta, która związana będzie przede wszystkim z rodzajami rehabilitacji oraz tym, jak to wszystko wygląda w praktyce.

Przede wszystkim – co zrobić, aby w ogóle zostać poddanym rehabilitacji?

Prawdą jest, że na rehabilitację, powinien skierować nas lekarz pierwszego kontaktu. Zazwyczaj ma to miejsce wtedy, kiedy doznajemy jakiegoś urazu lub kontuzji, aczkolwiek nie jest to regułą, Musimy także pamiętać o tym, że rehabilitacja, to nie tylko proces związany z przywróceniem nam sprawności w kończynach, czy też sprawności związanej z szeroko rozumianym poruszaniem się. Nie możemy zapominać o tym, że jeśli mówimy o rehabilitacji, bardzo ważne jest to, aby zostać na nią skierowanym przed odpowiedniego lekarza. To bardzo ważne, jeśli chcemy mieć pewność, że nasze schorzenia będą odpowiednio leczone. Dlatego też, jeśli tylko nam coś dolega i mamy podejrzenie, że wyleczenie takiego schorzenia może wymagać przeprowadzenia rehabilitacji, nie powinniśmy się tego bać. Warto jest bowiem wiedzieć, że jeśli zostaniemy skierowani na odpowiednią rehabilitację, z całą pewnością uda nam się całkowicie wyleczyć nasze schorzenie. Nie zapominajmy jednak, że jest to dopiero początek naszej drogi. Jakie są zatem dalsze kroki, które koniecznie musimy podjąć, jeśli chcemy mówić o prawidłowo przeprowadzonej rehabilitacji?

Przede wszystkim – diagnostyka ma znaczenie

To, jaki rodzaj rehabilitacji zostanie nam zalecony, w dużej mierze związane jest z tym, z jakiego rodzaju schorzeniem się borykamy. Prawdą jest bowiem to, że jeśli chcemy wyleczyć uraz kolana czy łokcia, zostanie nam zalecona przede wszystkim rehabilitacja fizyczna. W przypadku jednak, kiedy borykamy się ze skutkami udaru czy zawału serca – rehabilitacja z całą pewnością będzie przebiegała zupełnie inaczej. Nie zmienia to jednak faktu, że zarówno w pierwszym, jak i w drugim przypadku, bardzo ważne będzie to, aby schorzenie, z którym się borykamy, zostało prawidłowo zdiagnozowane. Tylko w ten sposób, rehabilitant, będzie w stanie dopasować odpowiednie metody związane z przywróceniem naszego stanu zdrowia do pełnej sprawności. Pod żadnym pozorem nie możemy o tym zapomnieć. Nie możemy także pominąć tutaj kwestii związanej z zastosowaniem się do zaleceń, które otrzymaliśmy od rehabilitanta. Rehabilitacja w praktyce przede wszystkim polega na tym, że trzymamy się dokładnie zaleceń, które zostały nam przepisane. Tylko w taki sposób jesteśmy w stanie zyskać pewność, że nasza rehabilitacja będzie skuteczna i prawidłowo przeprowadzona. Nie należy pod żadnym pozorem próbować przyspieszać działań rehabilitacyjnych i np. w tym celu intensyfikować działań. Co to dokładnie znaczy? Jeśli np. mamy zalecone powtarzanie konkretnych ćwiczeń przez 15 minut dwa razy w ciągu dnia, nie powinniśmy ich powtarzać częściej, niż zalecił nam rehabilitant. W takim przypadku, zamiast sobie pomagać, możemy sobie tylko zaszkodzić. Nie inaczej rzecz się ma w przypadku każdego innego zalecenia, jakie otrzymaliśmy od naszego rehabilitanta.

Czy rehabilitacja jest płatna?

Inną kwestią, jeśli chodzi o przeprowadzanie rehabilitacji, są koszta związane z jej przeprowadzeniem. Wiele osób zastanawia się, czy rehabilitacja jest płatna, a jeśli tak, to jak dokładnie przedstawiają się koszta z nią związane. Tutaj jednak nie ma jednoznacznej odpowiedzi. W praktyce wygląda to bowiem tak, że jeśli chodzi o podjęcie rehabilitacji, możemy zdecydować się zarówno na taką, która będzie prywatna, jak również taką, której koszty zostaną np. pokryte ze składek ZUS. Prawda jest jednak taka, że jeśli rzeczywiście zależy nam na czasie i chcemy, aby nasza rehabilitacja rozpoczęła się jak najszybciej, nie ma sensu czekać na „państwową” i tę, którą będziemy mogli przysłowiowo „wziąć na zus”. W takich przypadkach, bardzo często są długie kolejki, a czas oczekiwania jest naprawdę długi – nierzadko nawet trwa on kilka tygodni czy nawet miesięcy. W przypadku, kiedy mówimy o rehabilitacji prywatnej, nie musimy się martwić o czas, który będzie potrzebny do rozpoczęcia naszej rehabilitacji. Z reguły jest bowiem tak, że bardzo szybko zostajemy przydzieleni do ośrodka rehabilitacyjnego.

Jak zatem widzicie, kwestii związanych z pojęciem, jakim jest rehabilitacja, jest bardzo dużo. Musimy jednak wiedzieć, co należy przedsięwziąć, aby w ogóle przystąpić do rehabilitacji. To, w jakich przypadkach jest nam zalecana rehabilitacja, to także bardzo często kwestia niezwykle indywidualna. Nie jest jednak poprawnym stwierdzenie, które zakłada, że na rehabilitację zostajemy skierowani tylko i wyłącznie w takiej sytuacji, w której doznaliśmy urazu na skutek wypadku lub kontuzji w czasie treningu. Rehabilitacja jest zalecana także osobom po przebytym zawale serca, udarze czy różnego rodzaju operacjach. Jeśli mielibyśmy w jakikolwiek sposób podsumować pojęcie związane z rehabilitacją, z całą pewnością można powiedzieć, że ma ona kluczowe znaczenie, jeśli chodzi o przywrócenie nam pełnej sprawności i zdrowia.

Rodzaje rehabilitacji – na co warto jest zwrócić uwagę?

Rodzaje rehabilitacji - na co warto jest zwrócić uwagę?

Właśnie zobaczyłaś na teście upragnione dwie kreski! Zostaniesz mamą i pewnie odczuwasz teraz mieszankę strachu i ekscytacji. Zastanawiasz się jak będzie wyglądać twoja ciąża tydzień po tygodniu.
Zacznijmy od tego w jakich jednostkach będzie liczona twoja ciąża. Standardowo mówimy o tym, że trwa 9 miesięcy. Jednak przy wizytach kontrolnych u lekarza będziemy się posługiwać terminologią tygodni.
Za początek ciąży uważa się umownie datę początku ostatniej miesiączki. Od tego dnia standardowa ciąża powinna trwać 40 tygodni.
Już od samego początku twoje ciało się zmienia. Hormony dają o sobie znać i organizm skupia wszystkie swoje siły na tym, aby zapłodnione jajeczko znalazło się w macicy i mogło się zacząć tworzyć łożysko.
Czas ciąży można podzielić na 3 trymestry. Pierwszy trymestr to czas od zapłodnienia do 13 tygodnia. Drugi trymestr to okres od 14 do 27 tygodnia i ostatni – trzeci trymestr oznacza czas od 28 do 40 tygodnia.
W ciągu pierwszego miesiąca możesz jeszcze nie odczuwać żadnych specyficznych dolegliwości ale kobiece ciało reaguje bardzo różnie. Możliwe są wahania nastrojów, rozdrażnienie lub też odwrotnie – pobudzenie. Pierwsze nudności bądź nadwrażliwość na zapachy mogą dać o sobie znać. Twoja piersi prawdopodobnie staną się bardziej tkliwe i nabrzmiałe. Układ moczowy będzie przekrwiony i z tego powodu być może potrzebne będą częstsze wizyty w toalecie.
Ciąża tydzień po tygodniu mija z reguły dość szybko. Nim się spostrzeżesz nadchodzi drugi miesiąc. Dolegliwości z początku ciąży będą się prawdopodobnie nadal utrzymywać. Na ten czas powinna przypadać pierwsza wizyta u twojej położnej i ginekologa. Warto uważnie wybrać osobę prowadzącą twoją ciążę. Pierwsze badanie USG powinno mieć miejsce około 7 tygodnia ciąży. Dziecko w macicy rozwija się w tym czasie w bardzo szybkim tempie. Pod koniec drugiego miesiąca ma już mniej więcej 3 cm.
Czas płynie dalej, być może twój brzuch już troszkę się uwypuklił. Rozwijamy wątpliwości jak dalej wygląda ciąża tydzień po tygodniu. W trzecim tygodniu zmęczenie, nudności, płaczliwość, senność i zgada nadal będą Ci towarzyszyć. Z plusów możesz za to zauważyć, że twoje włosy stają się mocniejsze, nie wypadają i są wyjątkowo lśniące.
Około 10 tygodnia lekarz zleci Ci wykonanie bardzo dokładnej morfologii zawierającej m.in. wyniki na przeciwciała różyczki, toksoplazmozy i wirusa HIV. Z kolei między 11 a 14 tygodniem zostanie zlecone pierwsze (z trzech) tzw. badań prenatalnych. Jest to badanie USG, na którym zostają wykonane bardzo dokładne pomiary twojego dziecka i zostaje ocenione ryzyko chorób genetycznych.
Na tym etapie dziecko zaczyna pierwsze ruchy w twoim brzuchu, jednakże jest jeszcze trochę za wcześnie żebyś zaczęła je odczuwać.
Nadchodzi czwarty miesiąc. Ciąża tydzień po tygodniu wydaje się czasem wlec w nieskończoność, zwłaszcza przy tych mało przyjemnych atrakcjach jak nudności i parcie na pęcherz. Jednak koniec trzeciego trymestru oznacza często koniec tych dolegliwości. Wzrasta apetyt, psychicznie czujesz się dużo lepiej. Pod koniec czwartego miesiąca możesz zacząć odczuwać pierwsze delikatne ruchy dziecka. Twój maluch staje się coraz większy – ma około 16 cm i waży 130 g.
Około 20 tygodnia czujesz ruchy płodu już regularnie. Mogą zacząć się również pojawiać delikatne bóle podbrzusza, ale bez obaw – to naturalny stan, więzadła macicy zaczynają się rozszerzać. Ciężarna może zauważyć w tym okresie niewielkie obrzęki stóp. Piąty miesiąc to również czas tzw. badania połówkowego jak sama nazwa wskazuje, to już półmetek ciąży. Na tym USG zapewne dowiesz się w końcu jaka jest płeć twojego maluszka.
W szóstym miesiącu ruchy dziecka stają się coraz bardziej intensywne. Z uwagi na to, że skóra na brzuchu staje się coraz bardziej napięta, możesz odczuwać świąd. Ciąża tydzień po tygodniu leci już jak szalona. Dziecko w brzuchu zaczyna wykazywać pierwsze odruchy jak na przykład odruch ssania, połykania czy chwytania.
Siódmy miesiąc ciąży to nadal cały kalejdoskop objawów jak zgaga, skurcze łydek, bóle pleców. Do tego może dojść spłycenie oddechu i trudności w zasypianiu. Rosnąca macica zaczyna naciskać na inne organy. U dziecka następuje intensywny wzrost mózgu, rozwija się pamięć. Być może będziesz odczuwać jego czkawkę. Maluch jest coraz większy. Na tym etapie waży już ponad kilogram.
W ósmym miesiącu zwiększa się ilość skurczów przepowiadających, ale nie martw się, ciąża tydzień po tygodniu idzie swoim torem i jest to normalny objaw. Z twoich piersi może zacząć wyciekać siara, to znak, że ciało powoli przygotowuje się już do porodu. Dziecko porusza się już coraz intensywniej, ale także zaczyna mu już być coraz ciaśniej. Jest to też moment, kiedy maluch powinien ustawić się głową w dół czyli w odpowiedniej pozycji do porodu. Płuca dziecka powoli przystosowują się do samodzielnej pracy.
W końcu nadchodzi ostatni dziewiąty miesiąc. Możesz mieć kłopoty z zasypianiem, znalezieniem odpowiedniej pozycji w łóżku. Mogą pojawić się żylaki, spadek energii. Będziesz zmuszona częściej odpoczywać, co może być trudne do wykonania, gdyż będziesz chciała przygotować cały dom na przybycie maluszka. Tzw. syndrom wicia gniazda pewnie udzieli się także tobie. Jest to czas ostatnich wizyt u twojego ginekologa. Położna będzie kontrolować twoje ciśnienie i ruchliwość płodu. Prawdopodobnie zostanie wykonane badanie KTG i ocena tętna dziecka. W ostatnim miesiącu zmniejszy się ilość wód płodowych a tym samym dziecko będzie miało coraz mniej miejsca do wykonywania ruchów. Będą one za to bardziej intensywne. Koniec 9 miesiąca to momenty, gdy płuca malucha są już w pełni gotowe do pracy poza organizmem matki. W jelitach zbiera się tzw. smółka, czyli po prostu pierwsza kupka, która zostanie wydalona w ciągu kilku pierwszych dni życia. W 40 tygodniu dziecko waży średnio 3,5 kg i mierzy 55 cm.
Ciąża tydzień po tygodniu dobiegła właśnie końca. Zapewne był to czas dużych wahań nastrojów. Burza hormonów zawładnęła twoim ciałem i psychiką. Miałaś czas, żeby przygotować się do nowej roli w swoim życiu – bycia mamą.

Przebieg ciąży

Przebieg ciąży

Z zawałem mamy do czynienia wtedy, kiedy następuje zamknięcie naczynia krwionośnego w sercu. Wówczas dopływ krwi zostaje przerwany, przez co do mięśnia nie trafia odpowiednia ilość tlenu. Rezultatem takich działań jest martwica fragmentu organu. Jakie są dalsze skutki?

Do zawału serca może dojść tak naprawdę u każdej osoby – nawet takiej, która dobrze się czuje i nie przewiduje zagrożenia związanego z nagłą utratą lub pogorszeniem stanu zdrowia. Okazuje się, że zawał mogą mieć nawet ci, którzy do jego momentu nie chorowali i uważają się za całkiem zdrowych. Powodem tego stanu rzeczy są między innymi zaniedbania, które utrzymywane przez kilka lat prowadzą do poważnych powikłań zdrowotnych. To właśnie zawałów serca i innych chorób tego układu można się najbardziej obawiać, gdyż w naszym kraju od wielu lat są najczęstszymi przyczynami śmierci.

Zawał serca – przyczyny

Zawał mięśnia sercowego wywołuje jego niedokrwienie. Wpływ na to ma brak swobodnego dotarcia krwi do serca spowodowane miażdżycą naczyń, co wiąże się również z wysokim poziomem cholesterolu. Do czynników, które powodują miażdżycę, możemy zaliczyć otyłość, cukrzycę czy nałogowe palenie papierosów. Dodatkowy wpływ na miażdżycę ma niezdrowa i nieprawidłowa dieta, w tym picie alkoholu.
Warto mieć na uwadze, że tak naprawdę na dużą część tych czynników można mieć wpływ, ograniczając spożycie alkoholu czy palenie papierosów. Niezdrową, wysokokaloryczną dietę można zastąpić pożywieniem zdrowym i zawierającym stosunkowo niewiele tłuszczu. Wpłynąć na poprawienie naszego ogólnego stanu zdrowia mogą również częste wizyty u lekarza oraz realizowane podczas nich badania. Warto posiąść również świadomość, że na zawał serca ma również duży wpływ stresujący tryb życia oraz ograniczenie wysiłku fizycznego. Nie możemy zmienić takiego czynnika podwyższającego ryzyko zawału jak wiek, jednak staranie się utrzymania organizmu w dobrej formie może mieć zbawienne dla zdrowia skutki. Warto pamiętać o dostarczaniu swojemu ciału codziennej porcji ruchu na świeżym powietrzu, ponieważ to właśnie podczas ćwiczeń fizycznych pracujemy bardziej efektywnie i wspomagamy krążenie, dzięki czemu dostarczamy większą ilość krwi naszemu sercu.

Zawał serca – skutki

Kiedy pomimo wszelkich środków zapobiegawczych dojdzie już do zawału, momentalnie pojawiają się silne bóle za mostkiem, które swoim zasięgiem często docierają nawet do szczęki. Osoby, które przeszły w swoim życiu zawał serca, wspominają, że ból powodował uczucie ucisku, pieczenia, a nawet dławienia. Jeśli ból w okolicach serca utrzymuje się przez krótki czas, możemy mieć do czynienia z bólem wieńcowym, natomiast gdy uczucie ucisku jest dłuższe i trwa więcej niż pół godziny, lekarz na ogół diagnozuje zawał serca.

Ból często pojawia się niespodziewanie, bez żadnej określonej przyczyny. Towarzyszy mu zasłabnięcie, utrata równowagi, duszności, a nawet wymioty. Zdarza się, że ból związany z zawałem serca może trwać nawet kilka godzin, a w jego uśmierzeniu nie pomagają takie środki zaradcze jak tabletki przeciwbólowe czy drzemka. W dużej części przypadków zawały dotykają osoby otyłe, zmagające się z cukrzycą. Sytuacją, która może być również następstwem zawału jest zgon związany z powikłaniami.

Zawał serca stwierdza się u pacjenta po wystąpieniu pewnych objawów. Wśród najważniejszych z nich jest podwyższona wartość marketów biochemicznych oraz odchylenia w elektrokardiogramie. Wystąpienie tych kryteriów może spowodować, że chory zostanie skierowany do szpitala. Standardem jest, że w przypadku pojawienia się ryzyka zawału należy wykonać badanie EKG, dzięki któremu zostanie potwierdzona lub wyeliminowana choroba. Doświadczony lekarz po zapoznaniu się z dwukrotnym wynikiem badania EKG, jest w stanie niemal w ciągu kilku minut stwierdzić, czy chory ma do czynienia z zawałem serca czy może nastąpiła pomyłka i dolega mu inna przypadłość.

W sytuacji kiedy pacjent zostanie skierowany do szpitala z diagnozą zawału serca, w jego leczeniu wykorzystywana jest jedna z trzech metod leczenia. Pierwsza za nich wiąże się z podaniem lekarstw fibrynolitycznych, druga dotyczy wykonania by-passów, natomiast trzecia to angioplastyka wieńcowa. Najnowsze badania potwierdzają, że do najskuteczniejszych metod leczenia należy angioplastyka, niestety nie każdemu pacjentowi może zostać udzielona tego typu pomoc. Decydującą rolę odgrywa czas, który nie może przekroczyć 11 godzin od pojawienia się pierwszych symptomów. Nie każdy oddział szpitalny i okoliczności mogą także pozwolić na zastosowanie tej metody leczenia. Angioplastyka jest wykonywana jedynie w pracowniach kardiologii inwazyjnej lub specjalistycznych oddziałach kardiologii. Zabieg ten sprowadza się do udrożnienia tętnicy dozawałowej, co odbywa się poprzez wdrożenie specjalnych cewników do układu tętniczego, których zadanie polega na przyglądaniu się tętnicom wieńcowym. Lewy cewnik umożliwia przyjrzenie się lewej tętnicy wieńcowej, prawy analogicznie prawej tętnicy. Dzięki temu, że wprowadzenie cewnika jest monitorowane na monitorze RTG, cały proces jest na bieżąco kontrolowany przez lekarza. Cewniki umożliwiają wprowadzenie płynu kontrastującego do tętnic, co pozwala na bieżące przyglądanie się rozwojowi choroby.

Zawał serca może również prowadzić do wielu powikłań – do niektórych dochodzi już w początkowym etapie zawału, inne mają miejsce nieco później. Do wczesnych powikłań można zaliczyć przede wszystkim zatrzymanie krążenia, co prowadzi do śmierci. Zdarzają się również wstrząsy kardiogenne, zaburzenie rytmu serca czy ostra niewydolność narządu. Wczesnym następstwem zawału serca może być również pęknięcie przegrody międzykomorowej czy niewydolność zastawki mitralnej.
Późniejsze powikłania związane z zawałem mogą być mniej groźne, jednak także należy mieć się przed nimi na baczności. Wśród tego typu powikłań znajduje się przewlekły tętniak serca czy zapalenie nasierdzia.

Myśląc o zawale serca, należy przede wszystkim pamiętać, jakie czynności warto wykonywać, aby do niego nie dopuścić. Zdrowy tryb życia, odrzucenie palenia papierosów i regularny ruch mogą być kluczami do cieszenia się długim zdrowiem.

Zawał serca – przyczyny i skutki

Zawał serca - przyczyny i skutki

Nieregularne miesiączkowanie to problem, z którym boryka się coraz więcej Polek. Ciągłe życie w biegu, nieustanny stres, zła dieta, leczenie hormonalne, zmiany klimatu, a nawet zwykłe przeziębienie … – przyczyn nieregularnych miesiączek może być doprawdy nieskończenie dużo.
Jeśli nieregularne miesiączki zdarzają się sporadycznie nie powinnaś mieć powodów do niepokoju. Jeśli jednak nieregularność pojawia się w kolejnych cyklach powinnaś zasięgnąć porady wykwalifikowanego specjalisty, jakim jest lekarz ginekolog. Zdarza się, że przyczyna nieprawidłowości nie zostaje rozpoznana i lekarz przepisuje leki, które mają za zadanie wyregulować cykl miesiączkowy.
Wiele kobiet przywiązuje zbyt mało uwagi swojemu ciału i nie wie nawet ile dni trwa u nich cykl miesiączkowy. Niektóre kobiety mają cykle 28-dniowe, inne 30 – dniowe i nie ma tu powodu do niepokoju. Najważniejsza jest regularność. Dzisiejszy świat nie daje kobietom wytchnienia i z braku czasu zapominamy o obserwacji długości cyklu. Problem pojawia się, kiedy wydaje nam się, że już powinnyśmy dostać okres, jednak nadal go nie ma. Wielu kobietom w obserwacji cyklu pomagają specjalnie do tego przeznaczone aplikacje na smartfona. Aplikacje takie są zwykle darmowe i pozwalają nie tylko na mierzenie cyklu, ale też przypominają o zbliżającej się miesiączce i umożliwiają notowania dodatkowych objawów związanych z cyklem menstruacyjnym tj. ból piersi, obrzęk podbrzusza, zmienne nastroje itp.
Warto zaznaczyć, że objawy związane z cyklem miesiączkowym są takie same jak objawy ciąży. Jeśli w danym cyklu współżyłaś, a okres nie pojawia się – wykonaj test ciążowy. Ciąża jest możliwa praktycznie zawsze, gdy dochodzi do współżycia. Stuprocentowo skuteczne metody antykoncepcji tak naprawdę nie istnieją. Współżycie zawsze niesie ze sobą ryzyko zajścia w ciążę.
Dostępne na rynku testy ciążowe kosztują kilka złotych, są czułe i wykrywają ciążę już po kilku dniach od zapłodnienia. Jeśli test ciążowy wyszedł negatywny możesz go powtórzyć po kilku dniach (jeśli miesiączka nadal się nie pojawiła). Oczywiście test ciążowy ma charakter informacyjny – ciążę powinien ostatecznie potwierdzić lub wykluczyć lekarz ginekolog. Jeśli test ciążowy wyszedł pozytywny powinnaś jak najszybciej udać się do ginekologa i wykonać zlecone przez niego badania. Jeśli ciąża nie jest przypadkiem i od pewnego czasu starałaś się o dziecko radzimy na początek powstrzymać emocje i nie rozpowiadać dobrych wieści. Serduszko dziecka wykształca się po kilku tygodniach – warto poczekać, aż na monitorze aparatu ultrasonograficznego pojawi się pulsujący punkt, który potwierdzi, że ciąża jest żywa.
W pierwszych dniach, a nawet tygodniach po zapłodnieniu mogą ci dokuczać charakterystyczne objawy ciąży. W początkowej fazie ciąży Twój organizm poddany jest prawdziwej, hormonalnej burzy. W tym okresie Twoje piersi mogą być bolesne w dotyku, podbrzusze może pobolewać z uwagi na powiększającą się macicę, mogą Ci także dokuczać mdłości i poranne wymioty. Charakterystycznym objawem ciąży jest także częstsze oddawanie moczu – powiększająca się macica uciska na pęcherz moczowy. Wspomniane objawy ciąży mijają zwykle z początkiem drugiego trymestru ciąży, a u niektórych kobiet nie pojawiają się wcale.
Warto zaznaczyć, że bycie w ciąży to konieczność regularnych wizyt u ginekologa. Już na pierwszej wizycie lekarz potwierdzający istnienie ciąży zakłada pacjentce kartę ciąży. W karcie tej notowane są kolejne wyniki zlecanych przez lekarza badań. W ciąży kilkukrotnie badana jest krew pacjentki, mocz oraz wykonywane są badania ultrasonograficzne. Oprócz standardowych badań krwi i badań USG lekarz zleca też dodatkowe badania, które wykonywane są w poszczególnych okresach ciąży. Jednym z nich jest próba cukrzycowa, która ma za zadanie wykluczyć dość niebezpieczną cukrzycę ciążową. Będąc w ciąży należy poinformować lekarza prowadzącego o swoich chorobach i aktualnie przyjmowanych lekach, gdyż może się okazać, że przyjmowane lekarstwa zagrażają zdrowiu lub życiu dziecka. W ciąży nie można brać żadnych lekarstw na własną rękę! Tyczy się to również ziół, które mogą mieć właściwości poronne. Bezpieczne są jedynie leki homeopatyczne – można je brać bez obaw o rozwijające się w łonie dziecko.
Kobiety w ciąży muszą uważać nie tylko na lekarstwa przyjmowane wewnętrznie, ale też na maści i kosmetyki. Znajdujące się w kosmetykach składniki przenikają przez skórę i mogą mieć negatywny wpływ na rozwój płodu. W drogeriach można znaleźć specjalne półki z kosmetykami przeznaczonymi dla kobiet ciężarnych. Kosmetyki takie są przebadane pod kątem wpływu na rozwój dziecka i bezpieczne dla przyszłych mam. Pielęgnując ciało w ciąży należy zwrócić uwagę zwłaszcza na skórę brzucha. Brzuch poddany silnemu rozciąganiu może być podatny na niechciane rozstępy. Kluczem do zapobiegnięcia rozstępom jest regularne stosowanie preparatu nawilżającego. Sprawdzą się tutaj balsami i oliwki dla kobiet w ciąży.
Pierwsza ciąża to zupełnie nowy etap w życiu kobiety. Niektóre z objawów mogą niepokoić – w takim wypadku należy skontaktować się ze swoim lekarzem, który poinstruuje co należy robić w danym przypadku.
Należy także bezzwłocznie zgłosić się do lekarza (lub szpitala) w przypadku pojawienia się krwawienia, skurczy lub nagłego ustania ruchów dziecka (jeśli były już odczuwalne). Wizyty u ginekologa następują zwykle w czterotygodniowych ostępach. Większość lekarzy uważa, że to wystarczający odstęp czasu, w którym mogą wychwycić pojawiające się nieprawidłowości. Należy jednak bacznie obserwować swoje ciało. Ból, krwawienie, zmiana śluzu – wszystkie nowe objawy ciąży mogą niepokoić i należy je sprawdzić.
Podsumowując – ciąża to jedna z możliwych przyczyn braku miesiączki. Jeśli jednak nie starasz się o dziecko – nie wpadaj w panikę. Tak naprawdę przyczyn braku miesiączki może być cała masa. Wszelkie wątpliwości związane z przesunięciem lub zanikiem miesiączki powinien wyjaśnić lekarz ginekolog. Tak jak wcześniej wspomniano objawy ciąży pokrywają się z objawami menstruacji – łatwo je pomylić.