Jak radzić sobie z hemoroidami we wczesnym ich stadium?

Jak radzić sobie z hemoroidami we wczesnym ich stadium?

Sport towarzyszy wielu z nas w codziennym życiu, a my nie wyobrażamy sobie czasem dnia, by nie usiąść i nie obejrzeć meczu, czy też innego wydarzenia sportowego. Sam jestem zapalonym fanem sportu i na mojej liście ulubionych znajduje się naprawdę sporo dyscyplin. Wiadomo, że każdy ma inne preferencje i jednego bardziej zainteresuje piłka nożna, za to kolejna osoba stanie się wielkim fanem lekkiej atletyki. W Polsce najpopularniejsza od wielu lat jest piłka nożna, co pokazuje frekwencja na stadionach i przed teleodbiornikami. Z racji tego, że kadra od wielu lat gra coraz lepiej, ta tendencja pozostaje cały czas na podobnym poziomie i żaden sport zespołowy nie może się do piłki zbliżyć.

Najbliżej jest siatkówka, a to wszystko dzięki świetnym wynikom naszych siatkarzy, którzy praktycznie rok w rok dają nam mnóstwo powodów do radości i dzięki nim możemy emocjonować się całymi tygodniami. Każda większa impreza mistrzowska w tej dyscyplinie, kończy się dla nas na przełomie ostatnich lat wielkim happy endem. Panowie przywożą z reguły złoty medal, co udało się już drugi raz z rzędu, a my jesteśmy od 8 lat mistrzem świata w tej pięknej dyscyplinie. Osobiście należę do większości Polaków i najbardziej lubuję się w piłce nożnej. Mam też na w Ekstraklasie swój ulubiony klub, na którego mecze jeżdżę raz na czas i staram się trochę pośpiewać ze znajomymi, by pomóc dopingiem piłkarzom.

W Polsce przez ostatnie kilka lat wielką popularność zyskał też tenis. Był on bardzo często oglądany dzięki nasze wielkiej mistrzyni – Agnieszce Radwańskiej, która to niestety zakończyła w ubiegłym roku sportową karierę. Agnieszce bardzo często zaczęły dokuczać wszelkiego rodzaju kontuzje i postanowiła się niestety poddać, a co za tym idzie rozpocząć kolejny etap życia. Jak sama przyznała, zarobiła już w swoim życiu tak dużo pieniędzy, że nie powinno jej ich braknąć do końca życia i postara się dobrze nimi zarządzać. Po wielu długich latach tułaczek po całym świecie, gdzie grała turniej za turniejem, z pewnością bardzo dobrze zrobi jej taki reset umysłu. Agnieszka poznała bowiem mężczyznę swojego życia i będą teraz chcieć zwieńczyć piękny związek jakimś maleństwem.

Sam grałem kiedyś trochę w tenisa na amatorskim poziomie, lecz miałem niestety sporo problemów z kontuzjami. Łokieć tenisisty a rehabilitacja, to hasło które wpisywałem w tamtym okresie bardzo często w przeglądarkę internetową. Szukałem bowiem jakiegoś lekarza, który postara się jakoś usztywnić moją rękę i łokieć, tak bym mógł jeszcze trochę pograć i nacieszyć się jednym z moich ulubionych sportów. Niestety jak to w życiu nie zawsze możemy dostać wszystko co pragniemy i musiałem odpuścić sobie ten sposób rozrywki. Tenis obciąża bowiem bardzo stawy i trzeba włożyć sporo wysiłku, by zagrać dłuższy mecz i spędzić na korcie kilka godzin. Po kilkugodzinnym graniu na drugi dzień odczuwa się ogromne zakwasy w każdej partii ciała. Nie jest to coś bardzo nieznośnego i można obrócić taki ból w pozytywną stronę, wmawiając sobie, że przynajmniej się poruszaliśmy i zrobiliśmy dla zdrowia coś pożytecznego.

Tenis pozostał oczywiście w moim życiu do dziś i nie wyrzuciłem go całkiem. Ograniczyłem tylko ten sposób rozrywki do minimum i spotykamy się na korcie dosłownie 5 razy w roku. Coraz częściej widujemy się jednak na basenie, gdyż jest to idealny sport dla ludzi w każdym wieku i ta naprawdę z wieloma schorzeniami. Podczas pływania na basenie pracuje ogromna ilość naszych mięśni i z tego co pamiętam, to jest ich aż ponad 90%. Pokazuje to więc jak dobrym sposobem na spalenie zbędnych kalorii pływanie. Jest to również sposób na wyrobienie sobie dość sporej partii mięśni, gdyż regularne wizyty będą z pewnością tym skutkować. Nie trzeba być bowiem odkrywcą, by wiedzieć o tym, że nasze mięśnie lubią regularny wysiłek i to, gdy coś robimy i często się ruszamy.

Oczywiście sam sport to nie wszystko i coraz więcej osób zapomina o tym, że najważniejsza jest zdrowa i zróżnicowana dieta. Sam sport to tak naprawdę maksymalnie 30% sukcesu. Możemy całe dnie grać i uprawiać różne sporty, dawać z siebie wszystko i spędzać 5 godzin na siłowni. Nie przyniesie nam to jednak żadnych korzyści, jeśli nie zachowamy i nie wdrożymy do swojej diety pewnych bardzo pożytecznych nawyków. Dieta i dobre odżywanie, to coś co szczególnie na przełomie ostatnich lat chcą nam przekazać wszelkiego rodzaju sportowcy. Także mnóstwo trenerów personalnych i lekarzy zwraca nam głośno uwagę, byśmy uważali mocno na przetworzone jedzenie, które można spotkać na każdym kroku i które odbija się bardzo na naszej kondycji fizycznej, a także psychicznej.

Zła kondycja psychiczna jest bardzo często spowodowana właśnie tym, że wprowadzamy do swojego żywienia zbyt wielu śmieciowych produktów. Powodują one to, że nasz organizm jest osłabiony i bardzo często nam się nic nie chce. Czasem szukamy powodów naszego złego samopoczucia gdzieś za daleko, a wystarczy zrobić sobie raz na czas jakiś detoks, o których można szeroko poczytać w sieci i poczuć się zdecydowanie lepiej. To właśnie dlatego sportowcy osiągają sukcesy i są tak wiele lat w najwyższej formie. Praca na siłowni i z trenerami swoją drogą, ale właśnie dzięki diecie i wyrzekaniu się z niej złych dla zdrowia produktów, są oni w stanie funkcjonować wiele lat czując się jak młodzież.

Swego czasu często spotykałem na korcie tenisowym pana, który miał na oko sporo ponad 70 lat i nie mogłem się nadziwić jakim cudem jest w tak dobrej formie. Gdy podszedłem do niego o porozmawiałem dowiedziałem się, że jest od ponad 30 lat na radykalnej diecie i czuję się 50 lat młodszy. To zainspirowało mnie mocno do tego, by brać życie garściami i nie wyrzekać się sportu, który jest każdemu z nas niesamowicie potrzebny. Sam zauważyłem różnicę już po kilku miesiącach, gdy wdrożyłem wszelaki sport w swój kalendarz i postanowiłem regularnie ćwiczyć. Już po pół roku czułem się zdecydowanie lepiej i organizm od razu dał mi znać, że to wszystko jest spowodowane wysiłkiem fizycznym i tym, że postanowiłem go w swoje życie wprowadzić.

Kontuzje w tenisie

Kontuzje w tenisie

Ciążą to magiczny czas dla każdej kobiety, która powoli przygotowuje się do przyjścia na świat swojego maleństwa. Jest to również okres, który wymaga specjalnej opieki i regularnych wizyt u lekarza. Nawet prawidłowo przebiegająca ciąża musi być pod stałą opieką ginekologa, który regularnie zleca badania lekarskie. Warto wspomnieć, że w okresie całej ciąży i w 6 tygodni po porodzie, każdej kobiecie należy się bezpłatna opieka medyczna, nawet jeśli wcześniej ciężarna nie była ubezpieczona.

Nie zapominajmy o badaniach w ciąży!
Badania w ciąży są niezwykle ważne i wykonuje się ich znacznie więcej niż na co dzień. Wskazują na ogólny stan zdrowia kobiety, jak i jej nienarodzonego dziecka. Badania służą nie tylko do zobrazowania ewentualnych schorzeń, ale również do wykrycia wad u płodu. Część z nich można leczyć jeszcze w łonie matki, oczywiście o ile zostaną odpowiednio wcześniej wykryte. Wcale nie jest powiedziane, że nieprawidłowe wyniki badań to proces nieodwracalny – diagnostyka jest właśnie po to, by w ciąży wdrożyć odpowiednie leki, dietę czy styl życia, mające przyczynić się do poprawy ogólnego stanu zdrowia.

Badania w I trymestrze
Kiedy kobieta dowiaduje się o ciąży, zwykle jest co najmniej w 4-5 tygodniu ciąży. Czas ten liczy się od terminu ostatniej miesiączki, więc tak naprawdę od zapłodnienia mija średnio 2 tygodnie mniej. Jest to idealny okres na wykonanie pierwszych badań diagnostycznych – I trymestr trwa do końca 12 tygodnia ciąży.

– Badania laboratoryjne – w I trymestrze ciąży lekarz mający kontrakt z NFZ zleca podstawowe badania – jest to morfologia, grupa krwi i czynnik Rh, odczyn WR, badanie przeciwciał różyczki i toksoplazmozy, HIV, poziom cukru na czczo. Niezbędne jest również wykonanie badania ogólnego moczu i w razie potrzeby oznaczenie pozomu TSH. We wczesnej ciąży lekarze mogą zlecać również zbadanie poziomu HCG i sprawdzenie jego przyrostu – dzięki temu można wykryć ciążę, nawet jeśli nie widać jej jeszcze podczas badania USG.

Badania ginekologiczne – podczas każdej wizyty w okresie ciąży, lekarz ginekolog przeprowadza badanie ginekologiczne wewnętrzne, przy okazji zbierając wywiad, mierząc ciśnienie i wagę ciała. Między 11 a 14 tygodniem ciąży powinno się wykonać pierwsze obowiązkowe badanie USG zwane genetycznym – pozwala ono na ocenę rozwoju płodu i określenie prawdopodobieństwa występowania wad wrodzonych.

Badania w II trymestrze
II trymestr ciąży to czas między 13 a 26 tygodniem ciąży. W tym okresie kobiety czują się najlepiej, a rosnący brzuch jeszcze nie przeszkadza w codziennych czynnościach.

Badania laboratoryjne – w II trymestrze ciąży lekarz prowadzący powinien zlecić morfologię, poziom cukru na czczo, w razie konieczności test PAPPA-A i oznaczenie poziomu TSH. Konieczne będzie również wykonanie badania ogólnego moczu oraz tzw. krzywej cukrowej, czyli badania mogącego wykryć cukrzycę ciężarnych.

Badania ginekologiczne – Każda wizyta musi wiązać się z badaniem lekarskim, podczas którego oprócz pomiaru ciśnienia, wagi czy badania piersi, lekarz powinien badać wysokość dna macicy. W II trymestrze wykonuje się także kolejne badanie USG, nazywane połówkowym. Powinno ono zostać wykonane między 18 a 22 tygodniem ciąży i ocenia ogólny rozwój dziecka oraz budowę jego narządów.

Badania w III trymestrze
III trymestr to okres po 27 tygodniu ciąży, kiedy matka powoli przygotowuje się do zbliżającego porodu. W tym czasie nie można zapominać o kolejnych badaniach!

Badania laboratoryjne- oprócz morfologii i badania moczu, ponownie powinno się oznaczyć odczyn WR, HBs, wykonać posiew z dróg rodnych. Wielu lekarzy zleca również badanie na przeciwciała różyczki i toksoplazmozy.

Badania ginekologiczne – W III trymestrze ciąży wizyty lekarskie ustalane są nawet co tydzień. Lekarz przeprowadza wywiad, bada ciśnienie i sprawdza wagę, wykonuje badanie położnicze i ocenia wysokość dna macicy. W razie konieczności może również zlecić badanie KTG. W III trymestrze ciąży po raz ostatni wykonuje się obowiązkowe badanie USG, między 28 a 32 tygodniem. Ocenia się wtedy budowę płodu i jego narządów, wagę dziecka i jego położenie. Większość kobiet ma przeprowadzane jeszcze co najmniej jedno badanie USG, już podczas przyjęcia do szpitala przed samym porodem.

Inne badania w ciąży
Powyższe badania są zlecane podczas ciąży o prawidłowym przebiegu, jednak lekarz prowadzący zawsze może wykonać dodatkowe badania oraz testy. Warto również pamiętać o obowiązkowej konsultacji stomatologicznej – ciężarnej i kobiecie do 6 tygodni po porodzie przysługuje między innymi ściąganie kamienia nazębnego co 6 miesięcy i darmowe leczenie próchnicy metodą kanałową. Warto z tego korzystać i za darmo leczyć zęby w ciąży, szczególnie że nawet niewielka próchnica w tym okresie może się szybko rozwijać i zagrażać rozwojowi płodu. Obecnie stosuje się bezpieczne znieczulenia, które nie wpływają niekorzystnie na dziecko w brzuchu matki i dzięki temu można leczyć uzębienie w każdym trymestrze ciąży.

Badania prenatalne
Jeśli istnieją specjalne wskazania, do badania w ciąży dochodzą również tzw. badania prenatalne. Są one refundowane przez NFZ dla kobiet po 35 roku życia oraz wtedy, kiedy istnieją przesłanki do ich wykonania (powtarzające się poronienia, urodzenie dziecka z wadami wrodzonymi czy choroby genetyczne w rodzinie). Oceną ryzyka zawsze zajmuje się lekarz prowadzący. Każda kobieta ma możliwość wykonania badań prenatalnych na własną rękę – pozwalają one na stosunkowo dokładne określenie, czy dziecko urodzi się zdrowe. Obejmują metody nieinwazyjne (badanie USG, testy z krwi) oraz inwazyjne (amniopunkcja, biopsja trofoblastu). Badania inwazyjne wykonuje się dopiero wtedy, kiedy testy nieinwazyjne mogą wskazywać na podwyższone ryzyko chorób u płodu. Warto jednak pamiętać, że nawet dodatnie wyniki wszystkich testów nie wskazują jednoznacznie na chorobę i dziecko mimo wszystko może urodzić się zdrowe. Wśród metod nieinwazyjnych badań prenatalnych dla każdej kobiety dedykowane jest USG – jest to najprostsza i bezpieczna metoda diagnostyczna, po którą sięgają lekarze prowadzący ciążę.

Badania o których nie można zapomnieć w ciąży!

Badania o których nie można zapomnieć w ciąży!

Hemoroidy, inaczej żylaki odbytu, są jedną z najczęściej występujących chorób odbytu. Dotykają osoby w każdym wieku, jednak bardziej narażona na nie jest grupa ludzi prowadząca siedzący tryb życia, osoby pracujące przy biurku a także zawodowi kierowcy. Często występują one u osób po 50 roku życia, u których perystaltyka jelit ulega spowolnieniu. Wystąpieniu hemoroidów sprzyja w dużej mierze złe odżywianie się, spożywanie tłustych, smażonych potraw oraz produktów typu fast food, które prowadzi do częstych zaparć, wypijanie dużych ilości alkoholu i spożywanie zbyt małej ilości błonnika w codziennej diecie.
U kobiet hemoroidy po porodzie stają się zazwyczaj bardziej odczuwalne. Najczęściej pojawiają się one w okresie ciąży, gdy rosnący płód uciska jelita i utrudnia wypróżnianie. W pierwszych tygodniach ciąży hemoroidom sprzyjają częste zaparcia, spowodowane zaburzeniem pracy hormonów.
Leczenie żylaków odbytu jest konieczne, gdyż nieleczona przypadłość zazwyczaj nasila się i może doprowadzić do groźniejszych powikłań. Choć jest to wstydliwa i krępująca przypadłość, fakt ten należy zgłosić ginekologowi prowadzącemu ciąże lub lekarzowi rodzinnemu w celu podjęcia odpowiedniego leczenia.
Częściej na żylaki odbytu cierpią kobiety, które były w ciąży kilkakrotnie. Z powodu dolegliwości wywołanych hemoroidami kobiety ciężarne rezygnują najczęściej z aktywności fizycznej, co niestety dodatkowo sprzyja rozwojowi żylaków odbytu. Schorzenie to może wystąpić również na skutek długotrwałego parcia podczas trudnego, przedłużającego się porodu.
W początkowej fazie choroby hemoroidalnej pojawia się uporczywy świąd w okolicy odbytu i uczucie wilgotności w miejscu intymnym. Powiększające się guzki krwawnicze dają uczucie niepełnego wypróżniania, co skłania do silniejszego parcia w celu wydalenia resztek kału. Takie zachowanie niestety dodatkowo sprzyja szybszemu rozwojowi choroby.
Kolejnym symptomem żylaków odbytu jest pojawienie się śladów krwi na stolcu bądź na papierze toaletowym. Często są to jedynie śladowe ilości, przez co jest to bagatelizowane. Niestety w takiej sytuacji jest to już najwyższy czas aby zgłosić się z przypadłością do lekarza i podjąć odpowiednie leczenie, gdyż bardzo zaawansowana choroba może wymagać bardziej inwazyjnych zabiegów.
Należy unikać długiego odwlekania wizyty u lekarza specjalisty gdyż w zaawansowanym stadium choroby guzki podczas wypróżniania wypadają poza odbyt, co jest bardzo kłopotliwą sytuacją.
Z powodu żylaków odbytu może rozwijać się dodatkowo stan zapalny lub niebezpieczna zakrzepica. W takich sytuacjach wizyta w toalecie jest niezwykle bolesna i uciążliwa.
Z problemem hemoroidów warto zwrócić się do lekarza prowadzącego, a w czasie ciąży do ginekologa. Lekarz zleci odpowiednie badania, między innymi morfologię krwi, aby wykluczyć bądź potwierdzić anemię. Dodatkowo osoba z podejrzeniem żylaków odbytu najczęściej otrzymuje skierowanie na badanie kału w kierunku krwi utajonej. Gdy krew jest zauważalna w kale bądź na papierze toaletowym badanie to zazwyczaj jest zbędne.
Lekarz bada także dokładnie brzuch oraz odbyt. Badanie to nie jest zbyt bolesne, zazwyczaj jedynie bardzo krępujące. Podczas takiego badania lekarz stosuje znieczulającą maść, która dodatkowo rozluźnia tkanki i zmniejsza ich opór. Bardzo ważnym elementem jest również oglądanie przez lekarza okolicy odbytu. Gdy lekarz rodzinny uzna za zbędne wykonywanie specjalistycznych badań, osoba z hemoroidami zostanie skierowana do proktologa.
Proktolog zdecyduje o potrzebie wykonania bardziej zaawansowanych badań, jak na przykład anoskopia, rektoskopia czy też kolonoskopia.
Bez względu na nasilenie i zaawansowanie dolegliwości konieczne jest stosowanie się do kilku zasad. W początkowej fazie hemoroidy można leczyć przy pomocy środków dostępnych w aptece bez recepty. Należy także stosować zasady zdrowego trybu życia, zadbać o regularną aktywność fizyczną, regularne wypróżnianie się a także spożywać produkty lekkostrawne, bogate w błonnik, a unikać produktów ciężkostrawnych, słodyczy i solonych przekąsek.
Bardzo pomocne w leczeniu i łagodzeniu dolegliwości związanych z hemoroidami są preparaty miejscowe, między innymi czopki, maści czy też żele. Takie preparaty łagodzą świąd, ból, obrzęk, dyskomfort, stan zapalny i zmniejszają krwawienie z odbytu. Najczęściej środki te zawierają naturalne składniki, między innymi balsam peruwiański, wyciąg z kasztanowca, czy też wyciąg z nagietka lub arniki. Dzięki temu zazwyczaj mogą być stosowane przez kobiety w okresie ciąży i karmienia piersią.
Przed zastosowaniem silniejszych środków należy najpierw skonsultować się z lekarzem lub ginekologiem. Objawy żylaków odbytu złagodzić można również domowymi sposobami, poprzez nasiadówki z kory dębu, nasiadówki z rumianku bądź kwiatu nagietka. Nie należy stosować nasiadówek w pierwszych dniach połogu, aby nie doprowadzić do niebezpiecznego zakażenia w okolicy miejsc intymnych.
Gdy choroba jest w stadium bardzo zaawansowanym zazwyczaj guzki trzeba usunąć operacyjnie. W czasie takiego zabiegu konieczny jest pobyt w szpitalu i zastosowanie znieczulenia dolędźwiowego. Dlatego szczególnie w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią należy brać pod uwagę metody usuwania hemoroidów w sposób mniej inwazyjny.
Nieduże guzki krwawnicze można zlikwidować za pomocą skleroterapii. Zabieg ten polega na wstrzyknięciu w guzki preparatu, który spowoduje powstanie zakrzepu odcinającego dopływ krwi do guzka. W rezultacie doprowadzi to do obumarcia guzka. Alternatywą na tradycyjnego, operacyjnego usuwania hemoroidów jest likwidacja nieprawidłowych guzków przy użyciu lasera.
Aby złagodzić objawy hemoroidów po ciąży należy dbać o regularne nawadnianie organizmu i wypijać przy najmniej dwa litry wody dziennie, co pozwoli uniknąć zaparć. Niewskazany jest również seks analny i dźwiganie. Ważne, aby codziennej diecie nie zabrakło owoców, warzyw oraz produktów zbożowych. Nie wskazane jest zbyt długie przesiadywanie w toalecie, które powoduje nadmierne przekrwienie guzków odbytu.

Hemoroidy po porodzie

Hemoroidy po porodzie

Coraz częściej uprawiasz aktywność fizyczną i obawiasz się, że nie dostarczasz swojemu organizmowi odpowiedniego budulca do regeneracji? Dla osób aktywnie uczęszczających na siłownię lub uprawiających sporty odpowiednia i zbilansowana dieta jest bardzo ważnym zagadnieniem. Niezależnie od tego czy planujesz zgubić zbędne kilogramy, zbudować tkankę mięśniową czy tylko poprawić swoją kondycję Twoim najlepszym kompanem w tej podróży będzie zdrowe pożywienie. Czasy w których wierzono, że morderczy trening w połączeniu z głodzeniem się jest tym co przynosi prawdziwy sukces minęły. Dzisiaj jesteśmy coraz bardziej świadomi tego, że to co wkładamy do ust naprawdę ma znaczenie.
Pierwszą i najważniejszą rzeczą w zdrowej diecie jest przyjmowanie właściwej ilości płynów. Czysta woda powinna być Twoim kompanem od samego rana. Aby rozbudzić swój organizm zaraz po wstaniu wypij dużą szklankę wody. Dzięki temu pobudzisz do działania procesu trawienne i znacznie lepiej przyswoisz zjedzone później śniadanie. Woda sprzyja także oczyszczaniu organizmu i napędza właściwą przemianę materii. Jeżeli nie lubisz jej smaku i z trudem przyswajasz każdy łyk dodaj do wody sok z cytryny lub skrój do dzbanka kilka różnych owoców. Możesz także dodać zioła takie jak mięta lub bazylia. Dzięki temu prostemu trikowi znacznie ułatwisz sobie proces wypijania potrzebnej Twojemu ciału dawki płynu, każdego dnia. Możesz też od czasu do czasu rozpuścić w wodzie pastylki z elektrolitami. Ich odpowiednia ilość w organizmie uchroni Cię przed chronicznym zmęczeniem i bólami głowy.
Skoro już wiemy co pić pozostaje jeszcze jedno ważne pytanie. Co jeść aby nasze ciało było w pełni silne i odżywione?
Odpowiadając na to pytanie musimy powrócić na łono natury. To właśnie odpowiednia ilość owoców i warzyw zapewni Ci pożądaną zdrowa i szczupłą sylwetkę. Zrezygnuj w miarę możliwości z produktów wysoce przetworzonych. Zawarte w nich konserwanty i polepszacze smaku niepotrzebnie zaśmiecą Twój organizm nie wnosząc wiele dobrego poza krótkotrwałym zapchaniem żołądka. W wolnej chwili usiądź z kartką papieru i zastanów się nad nowym planem żywienia dzięki któremu dostarczysz sobie odpowiednią ilość potrzebnego Twoim mięśniom budulca. Jeżeli jesteś osobą zabieganą i mocno aktywną zawodowo zadbaj o to aby wieczorem przygotowywać sobie posiłki na cały kolejny dzień. Dobrze sprawdzą się tutaj różnego rodzaju kasze takie jak pęczak, kuskus czy kasza gryczana. Dzięki nim dostarczysz potrzebnych Ci do funkcjonowania kalorii w optymalnej ilości. Pamiętaj też aby do każdego posiłku w miarę możliwości dołączać jakieś warzywa. Sałatka z rukoli i pomidorków koktajlowych polana olejem lnianym idealnie dopasuje się do każdego słonego posiłku. Jest też niesamowicie szybka w przygotowaniu. Równie dobrze możesz wykorzystać sałatę lodową albo roszponkę. Kolejnym pomysłem na zdrową ale w tym przypadku sycącą przekąskę będzie wymieszany z małą ilością majonezu lub jogurtu, zielony groszek. Jako, że warzywa strączkowe zawierają dużą ilość potrzebnego nam w procesie regeneracji białka powinny znaleźć miejsce na naszym talerzu każdego dnia. Rozsmakuj się także w warzywach takich jak bób, fasola, cieciorka i soczewica. W przeciwieństwa do utartych w naszym społeczeństwie przekonań zawierają one znacznie więcej białka od mleka i pochodnych produktów. Nabiał jak się okazuje nie jest wcale dla człowieka niezbędny.
Skoro już mniej więcej wiesz jakie produkty Ci służą a których unikać w codziennym życiu wróćmy do tematu sportu. Zastanawiasz się na pewno co jeść po treningu na siłowni aby uzyskiwać jak najlepsze efekty nie poświęcając przy tym swojego zdrowia. Najważniejsze jest to aby zarówno przed jak i po wizycie na siłowni odpowiednio o siebie zadbać. Kiedy wstajesz rano z myślą aby po śniadaniu udać się na trening przygotuj sobie posiłek bogaty w węglowodany. Dobrze sprawi się na przykład owsianka z dużą ilością owoców i ziaren. Możesz też przygotować sobie kanapki na chrupkim pieczywie. Nie szczędź sobie dodatków. Pokrojone warzywa, zielenina i pestki powinny stać się nieodłącznymi towarzyszami większości Twoich posiłków. Dzięki dużej ilości węglowodanów Twoje baterie będą dobrze naładowane podczas całego treningu. Długi bieg na bieżni czy podnoszenie ciężarów okażą się znacznie mniej męczące dzięki spożytemu przez Ciebie wysokoenergetycznemu śniadaniu. Kiedy już wykonasz swój plan najlepiej jak potrafisz w Twojej głowie powinna pojawić się migająca na czerwono lampka. To Twoje zmęczone mięśnie domagają się szybkiego dostarczenia życiodajnych kalorii dzięki którym rozpocznie się zdrowy proces regeneracji.
Już w drodze do domu możesz uraczyć się bananem lub bogatym w białko batonikiem proteinowym. Jest to rozwiązanie doskonałe dla tych z nas, który z siłowni do domu muszą jeszcze kawałek dojechać. W ciągu maksymalnie godziny składniki odżywcze powinny zostać dostarczone do mięśni. Odpuszczenie sobie posiłku po treningu jest niedopuszczalne ponieważ w ten sposób sprawimy realną krzywdę naszemu ciału. Właściwy odpoczynek i odżywienie są w tym przypadku kluczem do sukcesu. Po wysiłku powinniśmy nakarmić nasze ciało posiłkiem bogatym w węglowodany i białko. Dzięki czemu mięśnie odbudują się silniejsze i gotowe na kolejne wyzwania. Doskonale sprawdzą się tu owoce, pieczywo, jajka czy chude mięso. Średnie zapotrzebowanie na węglowodany po wysiłku to jeden gram na każdy kilogram ciała. Ciemna bułka grahamka w towarzystwie pasty ze świeżego awokado i jajko na twardo świetnie zadbają o Twoje ciało. Pamiętaj, że aby odżywiać się zdrowo i racjonalnie musisz włączać w swoją dietę zróżnicowane produkty. Gdzie tylko możesz dorzucaj pestki dyni czy słonecznika. Rozsmakuj się też w orzechach. Orzechy takie jak nerkowiec czy makadamia mogą stać się zarówno źródłem składników odżywczych jak i Twoją ulubioną przekąską. Eksperymentuj i poszukuj nowych ciekawych rozwiązań dzięki którym z powodzeniem zadbasz nie tylko o swój wygląd ale także o dobre zdrowie. Pod koniec dnia to właśnie ono liczy się przecież najbardziej.

Zdrowa dieta dla aktywnych

Zdrowa dieta dla aktywnych

Poród kleszczowy jest przeprowadzany, gdy życie dziecka lub matki jest zagrożone. Jest to ostateczność – czynność ta ma na celu ratowanie życia, a nie wspieranie czynności przyjmowania porodu. Przeprowadzanie porodu kleszczowego jest obarczone ryzykiem uszkodzenia ciała dziecka. Co należy wiedzieć o porodzie kleszczowym? Przeczytaj!

Poród kleszczowy: czy jest się czego obawiać?
Wokół porodu kleszczowego przez lata powstało sporo mitów. Jednak nie taki też poród kleszczowy straszny jak go malują: w dzisiejszych czasach już porody kleszczowe nie są tak ryzykowne jak kiedyś. Przede wszystkim wykonuje się go tylko wtedy, gdy główka dziecka znajduje się w dolnej części szyjki macicy. Poza tym, obecnie używa się kleszczy nieco inaczej niż kiedyś: zdecydowanie bardziej delikatnie. Nie ma mowy o łamaniu kości dziecka. Nie wprowadza się ich tak głęboko do macicy jak kiedyś, przez co konsekwencje po ich użyciu są mniejsze: zarówno z perspektywy matki, jak i dziecka.

W jakich przypadkach przeprowadza się poród kleszczowy?
Poród kleszczowy przeprowadza się wówczas, gdy normalny bieg porodu pozostaje zakłócone przez występowanie komplikacji. Konieczność zastosowania kleszczy podczas akcji porodowej zdarza się w pięciu na sto przypadków. Kleszcze bierze się do ręki tylko w drugiej fazie porodu, gdy dziecko jest już na tyle zaawansowane w przychodzeniu na świat, że nie może się cofnąć i nie można już też przeprowadzić cesarskiego cięcia.

Rekonwalescencja po porodzie kleszczowym
Warto wiedzieć, że matki często czuja się źle po porodzie kleszczowym: zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Dłużej do siebie dochodzą, bo rozwarcie było większe, a to naruszyło kości miednicy. Większe jest też rozcięcie, więc założono podczas takiego porodu więcej szwów. To wpływa na to, że kobieta po porodzie kleszczowym musi pozostać w szpitalu nieco dłużej.

Kiedy można przeprowadzić poród kleszczowy?
Istnieje kilka warunków do podjęcia decyzji o skorzystaniu z kleszczy: muszą już odejść wszystkie wody, które rozpoczynają zwykle poród. Lekarze może podjąć decyzję o podjęciu kleszczy, gdy matka nie jest w stanie samodzielnie przeć, gdy zagrożone jest życie jej i dziecka i gdy jednocześnie dziecko już od dłuższego czasu się dusi. Wcześniej próbuje się mimo wszystko doprowadzić do urodzenia dziecka siłami naturalnymi. Nie można natomiast przeprowadzać porodu kleszczowego, jeśli waga urodzeniowa dziecka wydaje się być bardzo niska. Nie można też przeprowadzać kleszczowego porodu, gdy dziecko jest źle ułożone – na przykład nóżkami do przodu. Poza tym, gdy dziecko nie może być zbyt duże w stosunku do szyjki macicy, a więc jeśli szyjka macicy nie osiągnęła dobrego rozwarcia, nie sięga się po szczypce ani nie każe się kobiecie na siłę przeć.

Poród kleszczowy: jak to wygląda?
Przed przeprowadzeniem porodu kleszczowego kobieta zostaje znieczulona. Stosuje się znieczulenie zewnątrz oponowe. Zanim lekarz wprowadzi kleszcze do kanału rodnego, krocze zostaje nacięte bardziej niż wcześniej, gdy próbowano jeszcze rodzic naturalnie. Rozmiar nacięcia dopasowuje się do okoliczności – lekarz ocenia, jak wielkie rozcięcie jest potrzebne, aby można było bezpiecznie wyciągnąć kleszczami dziecko. Przed porodem kleszczowym usuwa się także mocz z kanału moczowego kobiety.
Lekarz wprowadza do kanału rodnego kobiety łyżki pojedynczo: najpierw jedną, a później drugą. Druga łyżka ma za zadanie objąć główkę dziecka. Gdy pozycja łyżek jest już odpowiednia, lekarz rozpoczyna wyciąganie dziecka. Potrzebne jest tutaj wyczucie: każdy gwałtowny ruch może doprowadzić do powstawania uszkodzeń mózgu, połamania kości. Dziecko może zostać doprowadzone podczas takiego porodu do niepełnosprawności.

Czy podczas porodu kleszczowego dziecko jest pchane na siłę?
Wysuwanie dziecka za pomocą kleszczy nie odbywa się na siłę. Lekarz popycha kleszczami dziecko w momencie, gdy matka ma skurcze. Gdy okazuje się, że dalsze akcja porodowa może przebiegać już naturalnie, lekarz zaprzestaje przesuwania dziecka za pomocą kleszczy.

Dochodzenie do siebie po porodzie kleszczowym
Jak wspomnieliśmy, poród kleszczowy jest ryzykowny dla dziecka oraz męczący dla matki. Dziecko przez pierwsze kilka dni po porodzie ma siniaki na głowie – zanikają samoistnie. Kobieta powinna dłużej odpoczywać po takim porodzie oraz bardziej uważać na kwestię higieny. Okolice miejsc intymnych muszą być stale przemywane i smarowane kremem ochronnym. Przez wiele dni po porodzie matka odczuwa dyskomfort w okolicach krocza, jednak przy odpowiedniej pielęgnacji problem w końcu znika. Po porodzie kleszczowym często trzeba chodzić do ginekologa oraz stosować okłady ziołowe i przeczyszczające. To powoduje, że matka w pierwszych tygodniach życia potrzebuje pomocy osób trzecich w opiece nad dzieckiem.

Czynności wykonywane po porodzie szczypcowym
Natychmiast po porodzie trzeba przeprowadzić badanie USG głowy dziecka, które wskaże, czy doszło do zniekształceń czaszki, a co za tym idzie: do możliwych uszkodzeń mózgu. Czasami u dzieci po porodzie kleszczowym dochodzi do uszkodzenia nerwu twarzowego oraz do uszkodzenia splotu ramiennego. Najczęściej jednak jest to konsekwencja używania kleszczy w sposób nieprawidłowy. Właśnie przy takich przypadkach wychodzi doświadczenie i fachowość lekarza położnika i właśnie na wypadek zaistnienia takich komplikacji przy porodzie trzeba skupić się na wyborze dobrego specjalisty.
Lekarze, którzy nie mają za sobą zbyt wiele porodów kleszczowych zwykle powinny uczyć się długo, przeprowadzając akcje porodowe razem z bardziej doświadczonymi kolegami. Jeśli czujemy, że lekarz jest niepewny i nie wie, jak się zachować oraz jest przerażony, musimy reagować i żądać przybycia bardziej doświadczonego lekarza.

Jak wyglądają kleszcze?
Kleszcze wykonane są z metalu. Ogrzewa się je przed włożeniem do ciała matki. Narzędzia medyczne tego typu są zawsze dokładnie wyparzane i dezynfekowane. Kleszcze położnicze przypominają dwie połączone ze sobą łyżki. Kleszcze, zwane też szczypcami są w ruchu bardzo krotko: zwykle lekarz już po 3 skurczach, w trakcie których używał kleszczy jest w stanie prowadzić dalej poród w sposób naturalny.

Poród kleszczowy

Poród kleszczowy

Choroby układu sercowo-naczyniowego są obecnie najczęściej występującą grupą schorzeń na świecie. W dobie tak dużej zachorowalności jednym z najpopularniejszych badań jest badanie, w którym wykorzystuje się aparat Holtera.

Badanie to służy do monitorowania pracy serca i określenia nieprawidłowości w jego pracy. Monitorowanie EKG metodą Holtera umożliwia rejestrowanie pracy serca w sposób ciągły przez 24 godziny na dobę w celu późniejszej, szczegółowej analizy, często przy użyciu oprogramowania komputerowego.
Ważną cechą urządzeń typu holter są niewielkie rozmiary rejestratora oraz możliwość przymocowania do ciała pacjenta w sposób niekrępujący ruchów. Pozwala to na zapis w warunkach nieodbiegających od codziennego rytmu dnia pacjenta, a co za tym idzie diagnostyka za jego pomocą jest dużo bardziej miarodajna. Dlatego też zaleca się, by podczas badania pacjent wykonywał swoje standardowe czynności życia codziennego tj. szedł do pracy, ćwiczył, spał. Jedynym ograniczeniem jest zanurzanie aparatu w wodzie, dlatego nie wolno brać prysznica w trakcie noszenia Holtera. Zamoczenie elektrod uniemożliwiłoby wykonanie badania.

Urządzenie o którym mowa zostało opracowane przez amerykańskiego biofizyka, Normana Jefferis „Jeff” Holtera.

Badanie metodą Holtera pozwala postawić precyzyjną diagnozę oraz wprowadzić odpowiednie leczenie. Aparat najczęściej przytwierdza się do paska w talii. Odchodzi od niego 5 elektrod, które lekarz lub pielęgniarka przykleja na lewej piersi, wokół serca. W przypadku mężczyźni konieczne jest wcześniejsze ogolenie tego miejsca. Często zaleca się prowadzenie dziennika i zapisywanie w nim czasu posiłków, spacerów, wchodzenia po schodach i innych aktywności fizycznych. Należy również opisywać towarzyszące temu objawy, takie jak kołatanie serca, zawroty głowy, uczucie duszności. Co jakiś czas warto kontrolować, czy elektrody są nadal przyklejone do skóry i połączone z aparatem. W sytuacji gdyby się odkleiły, należy je przykleić w tych samych miejscach plastrem – można to spokojnie wykonać w warunkach domowych. Jeśli odłączy się przewód od holtera, należy ponownie go wcisnąć.

Badanie metodą Holtera zaleca się w przypadku:
– wszelkich zaburzeń rytmu serca związanych z objawami kołatania, szybkiego lub nierównego bicia serca,
– choroby niedokrwiennej serca,
– omdleń i zasłabnięć,
– sprawdzenia pracy wszczepionego rozrusznika serca,
– nieprawidłowo wolnej pracy serca (tzw. blok serca).

Ogromną zaletą badania holterowskiego w porównaniu z innymi metodami diagnozowania w kardiologii jest to, że pokazuje pracę serca również podczas snu. Jest to bardzo istotne, ponieważ u niektórych pacjentów do poważnych zaburzeń funkcji serca dochodzi właśnie w nocy (a często tylko i wyłącznie w nocy).

We współczesnych Holterach impulsy elektryczne, wytwarzane stale przez nasze serce są w czasie badania zapisywane w formie elektronicznej. Po upływie 24 godzin lekarz odczytuje wyniki i interpretuje za pomocą przeznaczonego programu komputerowego, porównując go z prowadzonymi przez nas notatkami. Na podstawie sporządzonych wykresów możliwe jest postawienie precyzyjnej diagnozy i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia. Samo badanie nie boli, jest całkowicie bezpieczne i nieinwazyjne. Może być wykonywane w ciąży.

Istnieją dwa rodzaje aparatów typu holter. Pierwszy z nich to holter EKG, omówiony powyżej. Drugi rodzaj to holter ciśnieniowy, inaczej ABPM (Ambulatory Blood Pressure Monitoring). Badanie to polega na wielokrotnych pomiarach ciśnienia tętniczego (mniej więcej 15–20 minut w dzień i co 30 minut w nocy) za pomocą niewielkiego aparatu elektronicznego noszonego przez pacjenta przez 24 godziny. Do tego celu mankiet holtera ciśnieniowego na ramieniu automatycznie wypełnia się powietrzem na kilkadziesiąt sekund. Wyniki tak jak w pierwszym przypadku są zgrywane i analizowane za pomocą odpowiedniego programu komputerowego w postaci wykresów i zestawień tabelarycznych. Warunkiem prawidłowego wykonania badania jest sprawny aparat z odpowiednio założonym mankietem. Zaleca się, aby podczas każdego pomiaru kończyna, na której został założony mankiet była możliwie wyprostowana w łokciu.

Do najważniejszych wskazań do przeprowadzenia badania holterem ciśnieniowym należą:
– podejrzenie nadciśnienia białego fartucha,
– podejrzenie nadciśnienia tętniczego ukrytego,
– podejrzenie podwyższonych wartości ciśnienia tętniczego w nocy,
– duża zmienność wartości ciśnienia tętniczego,
– nadciśnienie tętnicze w czasie ciąży,
– ocena ciśnienia tętniczego u pacjentów w starszych,
– ocena ciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę, z chorobą niedokrwienną serca, z bezdechem sennym,
– ocena spadku ciśnienia tętniczego w nocy,
– spadki ciśnienia tętniczego (hipotensja poposiłkowa, polekowa),
– podejrzenia niedociśnienia.

Jest to badanie nieinwazyjne i nieobciążające badanego. Jest często stosowane w diagnostyce kardiologicznej oraz w celu oceny wyników prowadzonego leczenia. Prawidłowe wartości ciśnienia uzyskanego w wyniku badania holterem ciśnieniowym różnią się w zależności od pory dnia, w której zostały zebrane.
średniodobowe – ≥ 130 mm Hg (skurczowe) ≥ 80 mmHg (rozkurczowe)
w dzień (okres czuwania) ≥ 135 mm Hg (skurczowe) ≥ 85 mmHg (rozkurczowe)
noc (okres snu) ≥ 120 mm Hg (skurczowe) ≥ 70 mmHg (rozkurczowe)

Holter ciśnieniowy pozwala na rozpoznanie nadciśnienia oraz monitorowanie efektów jego leczenia. Jest również wykorzystywany w diagnostyce rozmaitych zaburzeń ciśnienia tętniczego, gdyż holter ciśnieniowy wykryje zarówno niepokojące spadki, jak i wahania ciśnienia.

Tak samo jak w przypadku Holtera EKG przy badaniu Holterem ciśnieniowym pacjent nie powinien powstrzymywać się od codziennych czynności, nie powinien zwalniać tempa, czy ograniczać swojej aktywności.

Nie ma żadnych przeciwwskazań do wykonywania holtera ciśnieniowego. Badanie można również powtarzać wiele razy w zależności od potrzeb. Ponadto badanie to można wykonywać u pacjentów w każdym wieku, niezależnie od stanu zdrowia, również będąc w czasie ciąży. Rozpoczęcie badania nie wymaga żadnych wcześniejszych przygotowań, ani odstawiania zażywanych leków.

Holter w diagnostyce kardiologicznej

Holter w diagnostyce kardiologicznej

Każdy z nas ma serce, lecz nie każdy o nie dba. Najczęściej jest tak, że gdy jest zdrowe nie bardzo się o swoje serce troszczymy. A powinniśmy, bo serce jest centralnym narządem układu krwionośnego. I bez pracy serca istota żywa nie może żyć. Do istot żywych zaliczają się ludzie i zwierzęta. Serce człowieka działa jak pompa tłocząca.
Przed sercem stoi zadanie utrzymania właściwego przepływu krwi przez tkanki naszego ciała. Nawet lekkie zaburzenie pracy serca sprawia, że człowiek zaczyna się źle czuć. Nie mówiąc już o tym, gdy nastąpi udar serca. A często nawet niewielkie zaburzenia w pracy serca zwiastują udar. Serce musi być zdrowe, aby móc pracować nieustannie. Nie ma ono odpoczynku i jest niezwykle wydajną pompą, która nie może przestać bić. Bo, gdy przestanie bić człowiek umiera. Puki bije serce istnieje życie, chociażby było najsłabsze. Na co dzień mało kto zastanawia się nad tym, jak ciężka jest praca, którą wykonuje serce. Gdybyśmy wiedzieli, to od ręki zapragnęlibyśmy je wspomóc. W ciągu średniej długości życia serce człowieka uderza 3,5 miliarda razy. A na godzinę przetacza trzysta pięćdziesiąt litrów krwi.Trzeba przyznać, że powyższe dane na każdym robią wrażenie.
Dlatego każdego dnia i w każdej godzinie warto pamiętać o swoim sercu. Aby nie doszło do jego uszkodzenia, co następuje w przypadku udaru serca. Zawał serca jest przyczyną wielu nagłych zgonów. Ale też przyczyną kalectwa, gdy człowiek przeżyje. Od tej pory musi się bardzo oszczędzać i szczególnie dbać o swoje serce. Poprzez to nie może wykonywać niektórych prac, czy uprawiać wyczynowego sportu. Musi również przyjmować leki rozrzedzające krew, aby nie doszło do ponownego utworzenia się skrzepu. Od momentu zawału inna też będzie dieta. Od tej pory będzie ona oparta wyłącznie na zdrowych produktach, które nie są tłuste i są pozbawione cholesterolu. Żyjąc zdrowo można zapobiec wielu chorobom, jak i temu, aby nie nastąpił następny udar serca.
Co można więcej powiedzieć o sercu ? Serce człowieka w 2/ 3 częściach leży po lewej stronie ciała. Tylko 1/3 znajduje się po stronie prawej. Serce składa się z dwóch komór i dwóch przedsionków. Każda z czterech jam serca pełni określoną rolę. Prawy przedsionek zbiera krew z organizmu i przetacza do prawej komory. A prawa komora tłoczy krew do płuc. Potem następuje odwrócenie, to znaczy z płuc krew wpływa do lewego przedsionka. A z niego do lewej komory, a ta tłoczy krew do tkanek obwodowych. I tak się dzieje od 21 dnia życia zarodka w łonie matki. Choć serce miniaturowego trzytygodniowego zarodka jest maleńkie, to jednak już pracuje po upływie 3 tygodni ciąży. Krew zarodka krąży w nieskomplikowanym, ale zamkniętym układzie naczyń i oddzielnym od krwiobiegu matki. Po urodzeniu serce noworodka w porównani z sercem dorosłego człowieka, które waży około 0,5 kilograma również nie jest duże. Gdyż posiada tylko około 20 g, ale bije już rytmicznie w częstotliwością od 120 do 160 uderzeń na minutę. Serce człowieka dorosłego jest dużo większe podobnie, jak cale ciało, ale bije znacznie wolniej od serca noworodka. Bo tylko średnio 72 razy na minutę. W stanie spoczynku serce dorosłego człowieka może bić od 60 do 90 uderzeń na minutę.
Żyjąc w dwudziestym pierwszym wieku trudno jest zadbać o zdrowe serce. Pierwszą i najważniejszą przyczyną udaru serca jest wszechobecny stres. Stresujemy się i denerwujemy na każdym kroku. Zarówno w pracy, jak i w domu. Będąc w pracy pragniemy nadążyć za innymi, a nawet ich wyprzedzić. Nieustannie stawiane są przed nami nowe wymagania, którym nie zawsze możemy sprostać. Co nas denerwuje i dołuje. Sięgamy więc po kolejny kubek mocnej kawy lub mocnej herbaty, palimy papierosy, popijamy drinki. Albo sięgamy po inne wspomagacze, jak na przykład napoje energetyzujące lub nawet lekkie narkotyki. Wszystko po to, by być wydajniejszym i nie pozostawać w tyle. Do tego zapominamy o odżywianiu swojego organizmu, o dotlenianiu go poprzez aktywność ruchową na świeżym powietrzu. Sen także nie przynosi nam ulgi, bo trudno jest zasnąć, gdy głowa nabita jest tym, co będzie jutro. A w takiej sytuacji tylko krok do ataku serca.
Nieprawidłowa dieta bogata w tłuszcze i węglowodany, to kolejny powód
wpływający na kondycję naszego serca. Żywienie się szybkimi daniami z fast foodu i słodyczami skutecznie dodaje nam cholesterolu. I dodaje kalorii, które przyczyniają się do tycia. I zanim się spostrzeżemy ważymy o kilka lub kilkanaście kilogramów za dużo niż powinniśmy. Nadwaga, brak ruchu i stres w konsekwencji doprowadzają do tego, że dopada nas udar serca.
Oprócz wrodzonych chorób serca mamy również wiele chorób nabytych. Nasze serce może być chore nie tylko z powodu zawału, ale także z powodu choroby niedokrwiennej serca zwanej popularnie wieńcówką. Jak również z powodu zwężenia i niewydolności zastawki mitralnej, zaburzeń przewodnictwa i rytmu serca. A także z powodu migotania przedsionków, niewydolności lub zapalenia mięśnia sercowego. I jeszcze kilku innych dolegliwości, które są równie groźne dla naszego serca. Gdy serce zaczyna niedomagać konieczna jest wizyta u kardiologa lub kardiochirurga. I to bez ociągania się, gdyż z sercem nie ma żartów.
Udar serca jest powodowany skrzepami krwi powstałymi w żyłach. Skrzepy te wędrują wraz z krwią i gdy naczynia krwionośne są za ciasne, to zakrzepy odcinają dopływ krwi do serca. I wówczas dochodzi do zawału serca. I do obumierania komórek, które są niedotlenione i niedożywione. Poza zawałem serca na wskutek zakrzepów dochodzi też często do zawału płuc, a jeszcze częściej do udaru mózgu.
Zawał serca nie jest niczym innym, jak martwicą mięśnia sercowego spowodowanego niedokrwieniem. Choroba powstaje zwykle na bazie innej choroby, to znaczy zwężenia jednej z tętnic sercowych. Najgroźniejsze czynniki degradujące nasze serce to: otyłość, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, złe nawyki żywieniowe, używki, nerwy i stres. Niby wszystkie czynniki w dużej mierze zależne od człowieka. Jednak, jak trudno jest nad nimi zapanować i wyeliminować je ze swojego życia.

Udar serca i jego przyczyny

Udar serca i jego przyczyny

Utrzymanie dobrej kondycji fizycznej i zgrabnej sylwetki zależy do wielu czynników. Prawidłowa dieta zapobiega powstawaniu otyłości. Zajęcia ruchowe poprawiają samopoczucie i zwiększają sprawność przy wykonywaniu różnych czynności.

Ćwiczenia fizyczne powinny być prowadzone regularnie i systematycznie. Można je wykonywać w domu albo na świeżym powietrzu podczas porannej przebieżki. Do wzmacniania mięśni ramion, pozbycia się nadmiernego tłuszczu z brzucha i na trening nóg siłownia jest najlepszym miejscem.
Znajdują się tam odpowiednie przyrządy, za pomocą których można rozwijać poszczególne grupy mięśniowe. Podstawowym urządzeniem do ćwiczenia nóg jest ruchoma ścieżka – przesuwająca się płaszczyzna umożliwia swobodny chód, marsz, albo bieg w dowolnym tempie. Ręce opieramy na nieruchomych wspornikach, na ramie których znajduje się elektroniczny ekranik wyświetlający czas i tempo ćwiczeń oraz inne wskaźniki. Szybkość przesuwania się taśmy jest regulowana, każdy może wybrać prędkość odpowiednią do potrzeb i aktualnej kondycji. Taka ścieżka służy do ogólnej poprawy samopoczucia i rozgrzewki przed bardziej forsownymi ćwiczeniami. Na trening nóg siłownia posiada też wiele innych urządzeń. Najbardziej uniwersalny jest rower stacjonarny. Wyposażony jest w siodełko albo fotelik z oparciem, uchwyty na ręce, oraz obrotowe pedały. Siłę nacisku podczas kręcenia pedałami możemy regulować dowolnie – od całkiem luźnego, aż po taki, który wymaga dużo więcej wysiłku. Rower stacjonarny wspomaga rozwój mięśni ud, podudzi, łydek oraz śródstopia. Jest też bardzo przydatny do utrzymywania w dobrym stanie stawów biodrowych i kolanowych. Służy też do rehabilitacji po urazach albo operacjach ortopedycznych.
Na bardziej wysiłkowy trening nóg siłownia przeznacza takie urządzenia, w których głównym elementem są dźwignie wciskane z dużą siłą lub ciężarki unoszone stopami do góry. Dobre efekty daje też wypychanie ciężarów na suwnicy.
Dla osób przychodzących na ćwiczenia ogólnorozwojowe, rzeźbienie sylwetki albo trening nóg siłownia oferuje fachową pomoc w opracowaniu planu treningowego. Musi on być kompleksowy i uwzględniać indywidualne warunki budowy i kondycji osoby ćwiczącej. Początkowo są to zajęcia ogólnorozwojowe, łatwe i lekkie. Kolejne etapy planu przewidują coraz większy wysiłek i dłuższy czas ćwiczeń.
Nie wszystkie wykonywane są z użyciem przyrządów. Trener wskaże ćwiczenia na wzmacnianie nóg, które możemy wykonywać również w domu. W pozycji leżącej będzie to naprzemienne uginanie nóg, wymachy nóg – pionowo lub na boki, podnoszenie nóg wyprostowanych lub ugiętych albo „rowerek” w powietrzu. Na stojąco robi się wspięcia na palce, przysiady, wchodzenie na podwyższenie. Najtrudniejsze jest zrobienie wspięcia na palce stóp z przysiadu, ale przynosi dobre efekty.
Zwiększanie siły mięśni nóg jest szczególnie ważne dla sportowców takich dyscyplin jak biegi i skoki narciarskie, hokej, jazda figurowa na lodzie, biegi lekkoatletyczne, podnoszenie ciężarów. W boksie wynik walki w dużym stopniu zależy od odpowiedniej pracy nóg. Dla tych sportowców robiących trening nóg siłownia jest miejscem, w którym bywają codziennie, nawet po kilka godzin. Rozpoczynają od rozgrzewki, aby następnie przejść do bardziej wysiłkowych zadań. Ćwiczenia na macie wykonują bez obciążenia albo wspomagają się ciężarkami, czy sztangielkami. Przysiady z obciążeniem kształtują mięśnie ud a wspięcia na palce stóp rozwijają łydki.
Narciarze korzystają z urządzenia symulującego ruchy zjazdowe. Są w nich pedały poruszające się w płaszczyźnie poziomej i pionowej oraz drążki przypominjące kijki narciarskie. Taka zaprawa w okresie letnim doskonale przygotowuje do zimowego sezonu narciarskiego. W zimie cykliści trenują na rowerach stacjonarnych. Nie zawsze przecież zimowa, czy jesienna aura pozwala na jazdę w terenie. Rower stacjonarny jest więc dla nich niezastąpiony. Korzystają z niego również miłośnicy kolarstwa amatorskiego i wszyscy, którzy chcą poprawić swoją ogólną kondycję.
Tancerzy i akrobatów, dla których niezbędny jest trening nóg siłownia gości równie często. Podziwiając spektakle baletowe, nie zdajemy sobie często sprawy z tego, że oprócz pracy na próbach, tancerze wkładają wiele wysiłku w codzienne ćwiczenia sprawnościowe. Dzięki dobrze rozwiniętym mięśniom nóg ich taniec urzeka lekkością.
Szczególnego przygotowania wymaga zawód akrobatów. Ich ciała muszą być sprawne i sprężyste. Oglądając popisy akrobatów zauważamy, że najlepiej zbudowani są podstawą wykonanej przez całą grupę piramidy. Siła ich nóg musi udźwignąć wszystkich znajdujących się powyżej. Muszą nie tylko wytrzymać ten ciężar ale też zachować równowagę i stabilność przez dłuższy czas, aby piramida nie runęła. To wielka sztuka. Tacy artyści narażeni są na urazy i kontuzje. Starają się więc wytrwale trenować, żeby ograniczyć to niebezpieczeństwo i utrzymać dobrą formę przez długie lata.
Większość młodych dziewczyn marzy o karierze modelki. Warunkiem uprawiania z powodzeniem tego zawodu jest posiadanie nienagannej sylwetki i zgrabnych nóg. Efekt ten mogą osiągnąć przez odpowiednie ćwiczenia i trening nóg siłownia przygotuje dla nich specjalny program.
Ćwiczenia będą ukierunkowane na wyrzeźbienie łydek, ud i pośladków.
Oprócz tego, wprowadzone zostaną zajęcia poprawiające kondycję, która jest bardzo potrzebna do częstych spacerów po wybiegach.

Ćwiczenia ogólnorozwojowe na siłowni potrzebne są właściwie każdemu z nas. Zazwyczaj prowadzimy tryb życia pozbawiony ruchu i wysiłku fizycznego. Wielogodzinne przesiadywanie w biurze, albo wszelka praca umysłowa przy komputerze, w znacznym stopniu ogranicza naszą aktywność ruchową. Nie każdy ma odpowiednią motywację i samodyscyplinę, żeby regularnie ćwiczyć w domu. Warto więc odwiedzić najbliższą siłownię i dowiedzieć się jakie oferuje ona możliwości. Propozycje na ćwiczenia kondycyjne czy trening nóg siłownia na pewno przedstawi atrakcyjnie i kusząco. Pozostanie więc tylko podjąć decyzję i wprowadzić ją w życie, a efekty będą naprawdę znakomite.

Trening nóg w siłowni

Trening nóg w siłowni

Na temat rehabilitacji napisano już bardzo dużo. Dostrzegamy różne jej aspekty. Możemy też poznać przeróżne jej odsłony w znaczeniu rodzajów i zastosowania różnych środków. Pole magnetyczne a rehabilitacja — stanowi jednak ciągle ciekawy temat rozważań.
Podstawowym zastosowaniem pola magnetycznego w rehabilitacji jest fizykoterapia. Oprócz różnego rodzaju naświetlań oraz tak zwanych prądów istotnym elementem fizykoterapii rehabilitacyjnej jest właśnie pole magnetyczne. Ma ono bardzo dobry wpływ na regenerację tkanek, szczególnie tych, które ucierpiały w wyniku rozmaitych urazów.
Pole magnetyczne jest nieocenione w tej sprawie, jednak czy jest tak dobrze dostępne na rynku medycznym? Niestety pacjenci muszą czekać niejednokrotnie ponad rok na możliwość zastosowania go w swojej rehabilitacji. Dlatego trzeba zadać sobie pytanie: co można zastosować zamiast niego? Jakie jeszcze istnieją możliwości w zakresie rehabilitacji? Co można zrobić ze swoimi urazami w domu?
Odpowiadając na powyższe pytania, trzeba zacząć od tego, że fizykoterapia nie jest konieczna w rehabilitacji. Owszem, może pomóc w zredukowaniu objawów, ale nie jest koniecznością sensu stricto. Alternatywą dla fizykoterapii są domowe kąpiele solankowe oraz masaże wykonywane przez członków rodziny. Takie zabiegi pozwolą docenić możliwości naszych domowników oraz scementują rodzinne więzi. W domu można wykonywać także szereg ćwiczeń, mających dobroczynny wpływ na nasze zdrowie. Można zacząć od prostych ćwiczeń, intuicyjnie je dobierając. Warto jednak skorzystać także z ogólnodostępnych rad terapeutów, które można znaleźć w internecie oraz różnego rodzaju specjalistycznej literaturze. Można też wybrać się na płatną wizytę u fizjoterapeuty, który zaleci nam szereg ćwiczeń i pomoże nam je wykonywać w warunkach domowych samemu lub z pomocą innej osoby.
Warto nadmienić też, że pomimo dobrego wpływu pola magnetycznego na regenerację tkanek, ma ono mimo wszystko najpierw funkcję przeciwbólową czy łagodzącą objawy towarzyszące naszej chorobie, a nie samo wyleczenie nas z niej. Dzięki tej świadomości układa nam się w głowie pewien prawidłowy schemat myślenia. Otóż fizykoterapia w zasadzie nie jest konieczna w rehabilitacji. Może być nieco pomocna, ale nie jest konieczna.
Medycyna notuje przypadki pogorszenia się stanu zdrowia po zastosowaniu pola. Zanim się więc je zastosuje, należy się dobrze zastanowić, czy warto ryzykować i poddać się fizykoterapii, czy lepiej będzie jednak zastosować inne formy rehabilitacji.
A innych form dojścia do pełni zdrowia jest multum. Przede wszystkim należy zadbać o odpowiednią dietę, zapewniającą naszemu organizmowi odpowiednią ilość mikroelementów i innych ważnych wartości odżywczych. Dzięki nim łatwiej nam będzie wrócić do zdrowia. Ponadto dobrze jest ćwiczyć, o czym napisałem już wyżej. Ćwiczenia powinny być dostosowane do naszych potrzeb i nie wykraczać ponad nasze możliwości. Trudniejsze możemy wykonywać przy pomocy innych osób. Jednak te prostsze w zupełności jesteśmy w stanie wykonywać sami. Dlatego nie ma co się przejmować niedostępnością fizykoterapii. Najlepiej jest zastosować za to inne zalecenia lekarza, jak chociażby te dotyczące leków i stylu życia. Lekarz może zalecić zupełną zmianę zachowań lub nawyków żywieniowych. Należy się do tego zastosować w celu osiągnięcia najlepszych wyników zdrowotnych. Dodatkowo możemy się go zapytać o to, co jeszcze powinniśmy zrobić, by uchronić się od kolejnych skutków naszej choroby. Lekarz może pomóc nam w tym i zalecić dodatkową diagnostykę oraz dalsze leczenie objawowe. Nie wykluczone również, że zajdzie potrzeba udania się do innego specjalisty w celu omówienia chorób pokrewnych i zastosowania prewencji specjalistycznej, wynikającej z przewidywania następstw niektórych zjawisk medycznych.
Trzeba mieć zdrowie, żeby się leczyć — można nieraz usłyszeć. Jest w tym sporo prawdy. Nieraz będziemy mieli taką sytuację, że aby móc dokonać jakiejś operacji lekarz będzie musiał nas najpierw wyleczyć ze schorzenia, które uniemożliwia jej przeprowadzenie. Niejednokrotnie będzie to się wiązało z kolejnymi wizytami u lekarza, przedłużając w czasie widmo operacji lub zabiegu. Niestety. Jednak dzięki temu unikniemy nieprzyjemnych, często występujących powikłań.
Kiedy jednak nie mamy czasu na dodatkowe zabiegi, wizyty lekarskie, kiedy nie możemy poświęcić więcej cennego czasu na swoje zdrowie, po prostu nie przejmujmy się tym, że musimy czekać tak długo na zabiegi magnetyczne. Musimy mieć świadomość, że ich brak nie zmieni znacząco przebiegu naszej rehabilitacji. Większym zmartwieniem byłaby niemożność korzystania z rehabilitacji ruchowej. To by było poważne zaniedbanie w materii dbałości o swoje własne zdrowie. Na szczęście nie musi tak być. Można przecież skorzystać z płatnej rehabilitacji albo tej oferowanej przez ZUS. Niejednokrotnie będzie się to wiązało z koniecznością zawieszenia aktualnej działalności, szczególnie jeśli choroba zmusiła nas do pracy na umowę o dzieło lub na podstawie innych umów cywilnoprawnych. Jednak niektóre zajęcia są do pogodzenia z tak pojętą rehabilitacją.
Jeśli więc zastanawiamy się jaką rehabilitację wybrać oraz czy zaufać fizykoterapii, powinniśmy się zastanowić nad tym, czy warto ryzykować swoje zdrowie tylko i wyłącznie po to, by przez chwilę poczuć ulgę od aktualnych dolegliwości? Raczej nie jest to godny powód dla podjęcia tego ryzyka. Zatem w rehabilitacji warto się skupić na ćwiczeniach, diagnostyce uzupełniającej, prewencji w zakresie dodatkowych schorzeń towarzyszących oraz po prostu zwykłym wypoczynku po przebytej chorobie. Najlepiej, jeśli w tym czasie możemy pozwolić sobie na powstrzymanie się od prac fizycznych. Pomoże to skrócić czas rehabilitacji i ją nieco zintensyfikować. Dodatkowo dobrym pomysłem będzie też skorzystanie z rehabilitacji ZUS, dzięki czemu zaoszczędzimy czas i energię, które przeznaczylibyśmy na szukanie innych form rehabilitacji. Tak czy siak, możliwości jest wiele, a i same zabiegi z wykorzystaniem pola magnetycznego mogą się okazać użyteczne.

Czy pole magnetyczne jest konieczne w rehabilitacji?

Czy pole magnetyczne jest konieczne w rehabilitacji?

EKG to jedno z najczęściej zlecanych badań w przypadku pacjentów, którzy skarżą się na dolegliwości ze strony układu krążenia.EKG, czyli elektrokardiografia stanowi bowiem podstawowe narzędzie w diagnostyce kardiologicznej. Badanie to pozwala uzyskać szereg niezwykle ważnych informacji na temat kondycji serca pacjenta i ewentualnych zaburzeń w jego pracy. Aby jednak w pełni wykorzystać to badanie w trakcie leczenia należy poddać dokładnej i rzetelnej analizie jego wyniki. Lekarze, zwłaszcza specjaliści kardiolodzy, nie mają z tym najmniejszego problemu. Zanim jednak przedstawimy swojemu lekarzowi wyniki EKG w czasie wizyty, sami możemy z elektrokardiogramu wyciągnąć pewne wnioski. Aby to zrobić, warto dowiedzieć się na czym polega interpretacja ekg.
EKG to badanie bezbolesne, proste, szybkie i tanie. Stąd wynika masowość jego zlecania i wykonywania. Nie da się natomiast przecenić jego wartości pod kontem diagnostycznym. Pozwala ono bowiem wykryć liczne choroby, wary i zaburzenia pracy serca. Prawidłowa diagnoza jest natomiast podstawą zaordynowania skutecznego leczenia, które umożliwi pokonanie choroby lub złagodzenie jej objawów.
Aby poprawnie zinterpretować ekg, należy zrozumieć, na czym to badanie polega i jak jest przeprowadzane. Wszystko zaczyna się od umieszczenia na klatce piersiowej i kończynach pacjenta specjalnych elektrod. Miejsca ich przyklejenia są ściśle określone, gdyż zadaniem elektrod jest zarejestrowanie impulsów elektrycznych generowanych w pracującym mięśniu sercowym. Trzeba pamiętać, że serce jest skomplikowanym narządem, którego czynność regulowana jest przez wytwarzane w różnych jego częściach impulsy elektryczne. Decydują one o sile i częstotliwości skurczów zarówno komór serca, jak i przedsionków. Urządzenie znane jako elektrokardiogram rejestruje te impulsy, a następnie zapisuje je w postaci wykresu zwanego elektrokardiografem. Wykres ten składa się z dwunastu linii, które stanowią ilustrację zmian potencjałów elektrycznych w różnych obszarach mięśnia sercowego. Aby interpretacja ekg była właściwa, należy każdą z tych linii podzielić na odcinki i załamki. Niezwykle istotne jest również prawidłowe odczytanie odległości pomiędzy nimi. Specjaliści w dziedzinie interpretacji ekg potrafią zidentyfikować wiele różnych, charakterystycznych elementów tego zapisu. Każde bowiem odchylenie od normy w ich obszarze może świadczyć o poważnym zaburzeniu pracy serca. Na potrzeby podstawowej, wstępnej analizy wyników EKG wystarczy jednak znać trzy podstawowe elementy jego zapisu. Pierwszym istotnym fragmentem jest tzw. załamek P. Jest on ilustracją impulsu elektrycznego przebiegającego przez przedsionki serca. Kolejnym ważnym elementem jest zespół załamków, określany terminem QRS. Ilustruje on przepływ impulsów przez komory serca. Załamek P i zespół QRS stanowią zapis czynności elektrycznej mięśnia sercowego w czasie jego skurczu. Warto wspomnieć jeszcze o załamku T, który uwidacznia w badaniu EKG moment, w którym serce znajduje się w stanie spoczynku poprzedzającym kolejny skurcz.
Jakie można wyciągnąć wnioski na podstawie odczytu wyżej wymienionych załamków? Przede wszystkim dokonuje się pomiaru odcinka pomiędzy jednym załamkiem P, a drugim. Odległość pozwala ustalić częstość rytmu serca. Obliczeń tych dokonujemy na podstawie znajomości tego, jakiemu okresowi czasu odpowiada jedna kratka siatki na zapisie. Wykres EKG pozwala więc wyciągnąć wnioski na temat tego, czy serce bije w prawidłowym tempie, czy też pracuje zbyt wolno, lub zbyt szybko. Wykryć w tym badaniu można również wiele skomplikowanych zaburzeń rytmu serca. Weryfikuje się, czy impulsy nie przebiegają pomiędzy poszczególnymi fragmentami mięśnia sercowego w sposób nieprawidłowy oraz czy ich przewodzenie odbywa się bez zakłóceń. Zaburzenia rytmu serca to bardzo poważna dolegliwość, która wymaga pilnego leczenia kardiologicznego.
Interpretacja EKG polega również na weryfikacji, czy zapis każdego skurczu serca zawiera opisane wyżej elementy i czy odległości pomiędzy poszczególnymi załamkami nie ulegają na przestrzeni zapisów dużym zmianom. Jednym z najczęściej diagnozowanych zburzeń rytmu serca jest tzw. częstoskurcz komorowy lub przedsionkowy. Wykrywa się je właśnie na podstawie anomalii w zapisie EKG. Na wykresie widoczne są wówczas wyłącznie załamki P, lub jedynie zespół załamków QRS. Dodatkowo rytm ich pojawiania się na wykresie jest wyraźnie przyspieszony. Należy dodać, że wynikające z częstoskurczu migotanie komór lub przedsionków to zaburzenie, które corocznie zabija tysiące dorosłych Polaków. Właśnie dlatego badanie EKG powinno być wykonywane zawsze, gdy z wywiadu lekarskiego wynika, że pacjent może cierpieć na zaburzenia pracy serca.
EKG jest również nieocenionym narzędziem w diagnostyce zawału mięśnia sercowego. W tym obszarze ocenie podlega fakt, czy odcinki łączące poszczególne załamki przebiegają w jednej linii. Należy zwrócić uwagę zwłaszcza na odcinek pomiędzy załamkiem S a załamkiem T. Jeśli odcinek ten znajduje się poniżej, lub powyżej innych odcinków, to wziąć pod uwagę należy wystąpienie zawału mięśnia sercowego. Wnioskować można nie tylko o samym zawale, ale również o jego lokalizacji, a także o tym jak jest on rozległy i jakie następstwa mogą w jego wyniku wystąpić. Należy zaznaczyć, że nawet jeśli do zawału mięśnia sercowego doszło w przeszłości, to fakt ten jest do końca życia widoczny w zapisie EKG danego pacjenta.
Nie ulega wątpliwości, ze badanie EKG stanowi nieocenione narzędzie diagnostyczne. Należy jednak przestrzegać pacjentów przed samodzielnym analizowaniem jego wyników. Nieprawidłowa interpretacja EKG może być bowiem przyczyną silnego stresu i zdenerwowania pacjenta. W przypadku osób cierpiących na choroby serca może to znacznie pogorszyć ich stan, gdyż silne wzburzenie lub niepokój potrafią nawet wywołać zawał mięśnia sercowego. Warto więc pozostawić szczegółową interpretację wyników badania elektrokardiogramem wykwalifikowanym fachowcom.

Elektrokardiograf to graficzne przedstawienie pracy serca.